اتهام زنی و ادعاهای بی اساس سازمان محیط زیست نسبت به منتقدان محصولات تراریخته

به گزارش حوزه احزاب خبرگزاری فارس، پیرو انتشار خبر جلسه نقد و بررسی برنامه وزارت جهاد کشاورزی ت دوازدهم در دفتر سعید جلیلی و انتقاد تعدادی از کارشناسان از محصولات تراریخته، بهزاد قره یاضی رییس انجمن ایمنی زیستی با ارسال نامه ای به دفتر سعید جلیلی پیشنهاد مذاکره درباره این موضوع بین کارشناسان را مطرح کرد.این درخواست مورد توافق دفتر سعید جلیلی قرار گرفت و برای نخستین بار 27 « »، «کارشناس» و «مسئولان سابق و فعلی» حوزه «کشاورزی» و «محیط زیست» در مناظره ای 5 ساعته به بیان نقطه نظرات تخصصی خود درباره «محصولات تراریخته» پرداختند.این مناظره که از ساعت 18 آغاز شد تا ساعت 23 ادامه یافت و در فضایی «صمیمی»، «علمی» و «پرچالش»، دو تیم موافق و مخالف محصولات تراریخته به گفتگو با یکدیگر پرداختند.در حالی که اداره این نشست تخصصی بر عهده سعید جلیلی بود، وی از کارشناسان خواست تا موافقت یا مخالفت خود با این محصولات را با استدلال علمی توضیح دهند.در این جلسه کارشناسان موافق محصولات تراریخته شامل آقایان و خانم ها: بهزاد قره یاضی رییس انجمن ایمنی زیستی، محمد رضا زمانی رییس پژوهشگاه ملی ی ژنتیک و زیست فناوری، سیروس زینلی رییس انجمن بیو تکنولوژی و تمام انستیتو پاستور، حجه ال معلی پژوهشگر پژوهشگاه فرهنگ و شه ی، محمود تولایی رییس انجمن ژنتیک ایران،منصور امیدی نایب رییس انجمن علوم زراعت و اصلاح نباتات ایران، بهاره زارع دانش آموخته پزوهشگاه ملی ی ژنتیک، خوش خلق سیما مشاور رییس سازمان حفاظت محیط زیست و رییس پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی، زهرا حاجت پور قائم مقام مرکز اطلاعات بیوتکنولوژی ایران و معاون سابق جهاد کشاورزی، سمیرا ک دبیر شورای م ی مرجع ملی ایمنی زیستی، زهراوی عضو هیات علمی بانک ژن ملی گیاهی ایران، اسکندر امیدی نیا تمام انستیتو پاستور، عبدالحسین طوطیایی تحلیلگر محیط زیست و بازنشسته بانک ژن ملی گیاهی ایران، محمدی از پ ند غیر عامل و حسین عسگری یار دانشکده علوم زیستی شهید بهشتی حضور داشتند.آقایان و خانم ها: فاطمه واعظ جوادی رییس اسبق سازمان حفاظت از محیط زیست، غلامحسین آقایا رئیس اسبق موسسه پژوهش و برنامه ریزی اقتصاد کشاورزی، جواد توکلیان سابق ایران در فائو، علیرضا عباسی بیوتکنولوژی گیاهی تهران،ابراهیم پورجم عضو هیات علمی تربیت مدرس، حسن حیدری مدیر مرکز تحقیقات راهبردی غذا و کشاورزی تهران، سید مهدی سیدی معاون سابق علمی و پژوهشی معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری، محمد رضا جهانسوز معاون اسبق کشاورزی و عضو هیات علمی تهران، محمدرضا بی همتا گروه زراعت و اصلاح نباتات تهران،مجتبی پویانهمر کارشناس ارشد بیوتکنولوژی، جهرمی کارشناس سازمان پ ند غیر عامل و محمدزاده کشاورزی نیز به عنوان کارشناسان مخالف تراریخته در این جلسه حضور داشتند.جلیلی: امنیت غذایی هم تامین غذا را شامل می شود و هم سلامت غذادر ابتدای این جلسه سعید جلیلی گفت: مباحثی که در یکی دو ماه اخیر همراه با برخی از دوستان دنبال می کنیم بر این مبناست که طبق شه ، در نظام ی فقط ت مسؤولیت ندارد بلکه جامعه هم مسؤولیت دارد و بسیاری از وظایف و کارویژه ها بین ت و آحاد جامعه مشترک است.وی افزود: بر این مبنا، رقابت در چنین نگاهی برای خدمت بیشتر به جامعه و مردم است و اگر هم جریانی در انتخابات موفق شود نه تنها آن انتخاب باید محترم واقع بشود بلکه همه باید کمک کنند که او بتواند به شکل موفق کارش را پیش ببرد.عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام تصریح کرد: یکی از روش های کمک این است که به کارهای خوب کمک شود تا با قوت بیشتری ادامه پیدا کند و زمانی هم که برخی کارهای صحیح مغفول می مانند، تذکر داده شود تا تکمیل شوند و اولویت های اصلی جا به جا نشوند.جلیلی ادامه داد: وجه سوم نیز این است که آنچه دارد انجام می گیرد، صحیح نباشد و اینجا نیاز است تا تذکر داده شود تا آن خطا ادامه پیدا نکند.وی افزود: بر همین اساس امروز یکی از بحث های مهم حقوق شهروندی مباحث زیست محیطی است و مثلاً وقتی از امنیت غذایی صحبت می کنیم، یک بحث آن «تأمین غذا» است ولی وجه دیگر آن نیز «سلامت غذا» است.جلیلی گفت: یکی از کارگروه های ما که در سالهای گذشته زحمات بسیاری کشیدند «کارگروه کشاورزی» بوده که یکی از دغدغه های آن ها نیز «محصولات تراریخته» بوده است و صادقانه بگویم مایلم در این جلسه نظرات موافقین تراریخته را بیشتر بشنوم چون تا امروز استدلال های آنها را کمتر شنیده ام و امیدوارم با این نگاه، جلسه حاضر برای طرفین پربار و مفید باشد.در پایان این جلسه و پس از اظهار نظر طرفین موافق و مخالف محصولات تراریخته، جلیلی گفت: در خلال گفتگوها مشترکات طرفین قابل توجه بود و هیچ یکی از دو طرف مخالف تحقیق علمی درباره موضوع تراریخته نیستند و همه نیز اذعان دارند که اگر این محصولات بد است، چه تولید آن و چه واردات آن در هر شکلش باید متوقف شود.وی افزود: بسیاری از موضوعات مطرح شده توسط طرفین جلسه جنبه «بین رشته ای» دارد. یعنی با یک رشته خاص نمی توانید راجع به یک موضوع به جمع بندی برسید لذا خواهشم از هر دو طرف این است که این جلسه یک «شروع» باشد، نه یک خاتمه.جلیلی خاطر نشان کرد: عزیزانی که راجع به محصولات تراریخته حساسیت دارند، به خاطر این است که سلامت این محصولات باید احراز شود و البته گمان نمی کنم ی با این پیشنهاد مخالفتی داشته باشد. از طرف دیگر اگر تغییر ژنتیک می تواند تولید محصولات را چند برابر د و اگر اثبات شود که این فرآیند ضرری ندارد، ی مخالفتی با آن ندارد.عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام گفت: اما شاید سؤال خیلی ها این باشد که فرضیه های رقیب تراریخته چیست؟ و آیا می شود با سرمایه گذاری های کمتر در عرصه های دیگر، نتیجه ای بهتر از محصولات تراریخته گرفت یا خیر؟جلیلی ادامه داد: برای هر اقدامی نمی توان فارغ از تحولات محیطی تصمیم گرفت، لذا باید نسبت به انی که در نظام جهانی علیه ما فعالیت می کنند هوشیار بود و نسبت به رفتارهای سوء آنها پیش بینی درست و در صورت وم رفتار صحیح داشته باشیم که یکی از این حوزه ها مربوط به مسایل غذایی و کشاورزی است.وی افزود: البته باید به تجارب سایر کشورها در جنبه های سلبی و ایج نیز توجه داشت و از آنها درس گرفت تا تصمیم صحیح اتخاذ شود.جلیلی گفت: درباره موضوعات مهم از جمله محصولات تراریخته باید نشست های مشابه برگزار شود تا سرمایه های اجتماعی نظام مانند شما کارشناسان و متخصصان، تجارب مدیریتی و علمی خود را مطرح کنید تا وجی آن به بهترین نحو ممکن در اختیار مردم و نظام قرار گیرد.تراریخته؛ خوب یا بد؟در شروع بحث های کارشناسان، بهزاد قره یاضی رییس انجمن ایمنی زیستی به عنوان مسئول تیم علمی م ع محصولات تراریخته به معرفی همراهان خود پرداخت و گفت: تمام افراد حاضر در این نشست، بخشی از جامعه علمی کشور هستند. طبیعی است که در مجامع علمی وفاق صد در صدی نباشد زیرا نظرات متفاوتی وجود دارد.وی افزود: تراریخته یک پدیده است که مساوی با مفهوم اصلاح شده ژنتیکی است. بیاییم یک بار برای همیشه به این سوال پاسخ دهیم که این اصلاح ژنتیکی خوب است یا بد؟ اگر بد است چرا هرگاه موضوع «تولید ملی» آن مطرح می شود، عده ای مخالفت می کنند؟قره یاضی ادامه داد: یکبار در سال 1383 این نوع محصولات پس از اخذ مجوز در مزارع تولید شد. اما مصرف نشد زیرا انی سرکار آمدند و مانع توزیع آن شدند و البته پژوهشگرش نیز ا اج شد اما در همین زمان و حتی تا همین لحظه، واردات محصولات تراریخته ادامه دارد. در آن سال چون تولید ملی داشتیم، رسانه ها بسیار جنجال به راه انداختند اما در سال های بعد با وجود واردات محصولات تراریخته، خبری از اعتراض در رسانه ها نبود.وی ادامه داد: مجددا در سال 94 زمانی که موضوع توسعه کشت محصولات ارگانیک سالم و تراریخته به میان آمد، برخی رسانه ها برای ت یب تراریخته بسیج شدند. حال یک سوال مهم مطرح است: اگر تراریخته بد است چرا ی جلوی واردات آن را نمی گیرد؟مراجع رسمی وارد موضوع شوند نه رسانه هاقره یاضی با اشاره به اینکه مراجع ذیصلاح بایستی در مورد تولید و توزیع این محصولات تصمیم گیری کنند گفت: در حال حاضر ما چهار مرجع رسمی برای این موضوع داریم، اولین مرجع وزارت بهداشت است که شخص کنونی و همچنین دو پیشین نیز در مورد این موضوع صحبت کرده اند و منعی برای مصرف آن قایل نشدند.وی افزود: دومین مرجع سازمان بهداشت جهانی است که در سطح بین المللی سلامت محصولات تراریخته را رصد می کند. تا همین لحظه اگر به سایت این سازمان مراجعه کنید، هیچ گزارشی از بیماری زایی و حساسیت زایی این محصولات در سایت مشاهده نمی کنید. سومین مرجع رسمی وزارت کشاورزی است که از تولید محصولات تراریخته ملی دفاع می کند و چهارمین مرجع سازمان حفاظت محیط زیست است که در دوره قبلی، خانم ابتکار همیشه با تولید برنج تراریخته مخالف بودند اما همان زمان هم انجمن های علمی حفاظت محیط زیست مخالف این امر نبودند. اکنون رئیس جدید سازمان حفاظت از محیط زیست موافق تولید این محصولات هستند.مناظره تلویزیونی اخیر، جفای به علم بوددر ادامه جلسه، محمود تولایی رییس انجمن ژنتیک ایران صحبت های خود را با انتقاد از صدا و سیما و برخی رسانه ها آغاز کرد. او با اشاره به برنامه مناظره شبکه خبر درباره این موضوع، گفت: اجرای چنین برنامه هایی جفای به علم است چون در جایگاه علمی خودش مطرح نشده است. مثل اینکه سوال بپرسید علم خوب است یا نه بد ؟ یا اینکه بپرسید برای بیمار سرطانی، عمل جراحی خوب است یا شیمی درمانی یا طب هسته ای؟ اینها مسایلی بسیار کلی است و هر کدام یک را ار است برای حل مشکل که هریک در شرایط مختلف، کاربرد ویژه خود را دارد. اصلاح نژاد گیاهان بروش سنتی ، اصلاح نباتات کلاسیک و یا ی ژنتیک گیاه نیز هر یک را ار خاصی هستند که در جایگاه خود دارای اهمیت و کاربرد هستند و نمی توان گفت یا این، یا آن.وی افزود: موضوع تامین امنیت غذایی از طریق تولید داخلی محصولات بیوتکنولوژی کشاورزی و یا واردات محصولات تراریخته هم مسائلی هستند که مورد به مورد بایستی در خصوص آنها بحث و تصمیم گیری شود و خوب یا بد خواندن کلی آنها درست نیست. بایستی در هر مورد دید که واردات ا ام است یا تولید محصولات تراریخته تحت نظارت قوانین و دستگاههای نظارتی در در داخل کشور، یک انتخاب بهتر است؟تولایی ادامه داد: ی نمی داند با مصرف محصولات حاصل از اصلاح نژاد با روش هسته ای در ژتهای یک گیاه با قریب به سی هزار ژن چه اتفاقی می افتد و چه جهش های ژنی بدون آثار فنوتیپی ایجاد می شود، اما در قبال آن سکوت می کنند ولی در مورد اصلاح نژاد با روش ی ژنتیک تغییرات آگاهانه است و دقیقا می دانیم که چه ژنی را برای چه هدفی منتقل می کنیم و می توانیم آثار آن را رصد و کنترل کنیم اینهمه دغدغه بپا می شود!وی گفت: مثلا نوعی گندم هست که در دل کویر می روید و نسبت به تنش شوری و خشکی مقاوم است اما تعداد دانه های آن کم است. ما با علم ژنتیک می توانیم از همان نوع گیاه ژنهای مقاومت به تنش را شناسایی و به گونه های پر بازده منتقل و آن را به گیاه مقاوم و پربازده تبدیل کنیم. در کشور ما که بخش عظیمی از آن کویر است و در سه استان پهناور هرمزگان، بوشهر و سیستان و بلوچستان که زمین فراوان و آب دریاهای فراوان در دسترس است و مشکل اشتغال نیز بحران آفرین است چرا نباید با استفاده از قابلیت های بیوتکنولوژی و تولید گیاهان شورزیت و خشکی پسند تولید کنیم و از این فرصت های خداداد استفاده کنیم؟تولایی تاکید کرد: توانایی تولید محصولات اصلاح شده ژنتیکی(تراریخته) یک فناوری است ، فناوری را که نباید محکوم کرد. باید بر آن مسلط بود و آن را متناسب با منافع ملی بخدمت گرفت. هر محصول حاصل از این فناوری باید آزمون های ایمنی و سلامت را طی کند، اگر تایید شد که مورد تایید ماست و اگر سلامت آن تایید نشد، طبعا مورد تایید ماهم نخواهد بود.با افکار عمومی بازی نکنیموی با اشاره به اینکه وقتی این دغدغه ها بدون بررسی های علمی، به رسانه ها کشیده می شود، بازی دادن افکار عمومی است، گفت: اینها بحث هایی است که باید در مجامع علمی و تحقیقاتی بحث و بررسی شوند. تولایی افزود، نگران سازی بیمورد مردم و القای اینکه آنچه در سفره زندگی مردم است، ناسالم است، چه بلایی برسر آرامش روانی جامعه میاورد؟در ادامه این جلسه سیروس زینلی رییس انجمن بیو تکنولوژی گفت: 22 سال از تجاری سازی محصولات ژنتیک گذشته است. الان در سطح صدها میلیون تار در جهان کشت می شود و در این مدت هیچ سند علمی معتبری بر علیه این محصولات منتشر نشده است.وی افزود: در حال حاضر هزاران آزمایشگاه و گلخانه در جهان وجود دارد که بر روی محصولات تحقیق کرده و آن را تولید می کنند و میلیون میلیون تن به کشورهایی مانند ایران صادر می کنند.او تصریح کرد: تمام سویای وارداتی به ایران تراریخته است. از سوی دیگر بیش از 6 میلیون تن ذرت و همچنین بخش اعظم غذای دام و طیور ما که وارداتی است تراریخته است. در مورد ضرر و زیان هیچ یک از این موارد وارداتی صحبتی نمی شود اما به محض اینکه صحبت از پیشرفت احتمالی داخلی پیش می آید، جنجال ب ا می کنند.زینلی ادامه داد: در تمام این سال ها هجمه ها برعلیه محصولات تراریخته به کاهش یا منع واردات این محصولات منجر نشده اما در عوض خسارت های قابل تامل و جبران ناپذیری برای کشور داشته و در دوسال اخیر این هجمه ها باعث شده تا اکثر دانشجویان ی ژنتیک از ادامه تحصیل در این رشته منصرف شوند و صندلی ها در مقطع ارشد خالی بماند.آنها که اذهان را مشوش می کنند محاکمه شونددر ادامه منصور امیدی نایب رییس انجمن علوم زراعت و اصلاح نباتات ایران نیز سخنان خود را با انتقاد از سیاست های کلان غذایی آغاز کرد و گفت: یکی از علل اصلی تشویش افکار عمومی آن است که شورای عالی امنیت ملی و یا هر مرجع بالا دستی، کارگروه تخصصی تشکیل نداده در این باره تا موضوع بررسی شود.وی افزود: تمام این هیاهو ها برای واردات و جلوگیری از تولید داخلی بوده است. پیشنهاد می کنم تا به موضوع ورود کند و ثابت کند که این جنجال فقط بخاطر توقف تولید ملی است. امیدی تاکید کرد: من عقیده دارم که ما نه تنها بایستی محصول تراریخته تولید کنیم بلکه بایستی در این حوزه به صادرات نیز برسیم.برای چه به علم پشت کرده ایم؟در ادامه برنامه خوش خلق سیما مشاور رییس سازمان حفاظت محیط زیست و رییس پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی با تاکید بر این نکته که مخالفت با تولید محصولات تراریخته، مخالفت با اشتغال و تولید ملی است گفت: امسال، سال تولید و اشتغال و اقتصاد مقاومتی است و ما در پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی در مسیر تولید و اشتغال ملی گام بر می داریم اما موانعی وجود دارد که تولیدات ما به اشتغال زایی دائم و تولید ملی منجر نمی شود.وی افزود: در وزارت کشاورزی ما دائما مجوز می دهیم ولی هنوز نتوانستیم برای تولید داخلی و تولید یک گیاه تراریخته مجوز بدهیم زیرا نگران حرف های دیگران هستیم. باید تکلیف خود را با ها و پژوهشگاه های بیوتکنولوژی و ژنتیک روشن کنیم. اگر بیوتکنولوژی بد است، درب ورودی ها و موسسات علمی را ببندیم و تکلیف جوانان و دانشمندانی که در این حوزه فعالیت می کنند را مشخص کنیم.مشاور رییس سازمان محیط زیست گفت: چرا باید علمی را تولید کنیم که در عمل به کار نمی آید؟ مساله تراریخته یک موضوع علمی است و بحث در مورد آن در تخصص ژورنالیست ها نیست.وی افزود: ما با محصولات ارگانیک مخالف نیستیم اما در صورتی که بتواند غذای 140 میلیون نفر را تامین کند، اما در حقیقت شرایط اینگونه نیست و زمین های کشاورزی ما آنقدر گسترده نیست که بتواند پاسخگوی نیاز غذایی هشتاد میلیون نفر انسان و دامهای کشور باشد.وقتی مخالفان سخن می گوینددر بخش دوم این نشست چند ساعته، مخالفان تولید برنج تراریخته در کشور به بیان نظرات خود پرداختند.نفر اول غلامحسین آقایا رئیس اسبق موسسه پژوهش و برنامه ریزی اقتصاد کشاورزی بود که به ابعاد گوناگون موضوع تراریخته ها اشاره کرد و گفت: در موضوع تراریخته چند بحث مطرح است، اول تحقیقات و دانش علمی مرتبط است که ی با آن مخالفتی نکرده است. دوم واردات محصولات ترایخته است که مورد مخالفت هر دو گروه قرار دارد. سوم تولید است که باید در اجزا و ضرورت آن به تفکیک مورد بحث و بررسی قرار بگیرد.وی ادامه داد: آیا محصولات تراریخته ای که به کشور وارد می شوند برچسب تراریخته دارند؟ در دنیا هر جا برچسب تراریخته وجود دارد قیمت پایین تر است اما در ایران اینگونه نیست و افرادی از ناآگاهی مردم استفاده کرده و جنس وارداتی تراریخته را به قیمت محصولات عادی به مردم می فروشند و سود کلان می بردند.آقایا تصریح کرد: اگر قرار به آگاهی رسانی باشد باید مردم را از این برچسب گذاری آگاه کرد و به آنها حق انتخاب ید یا ن یدن محصول وارداتی تراریخته داد.وی در مورد تحقیق در کشور عنوان کرد که تاکنون ی معترض تحقیق درزمینه علم بیوتکنولوژی و محصولات تراریخته در کشور نشده است.وی سومین مساله را تولید داخلی عنوان کرد و افزود: در حال حاضر مناقشه برسر تولیدات محصول تراریخته است و همانطور که سایر شمندان جمع گفتند ی معترض به محصولات تراریخته وارداتی نیست. در حالی که سوال این است که کدام محصول و به چه علتی باید تراریخته شود و مزایا و معایب همان محصول یا محصولات بررسی کرد.آقایا، چهارمین نکته را بررسی موضوع از نگاه ا امات دانست و افزود: تا امروز وزارت جهاد کشاورزی در این امر کوتاهی کرده است.وی افزود: آزمایشگاه مرجع برای تشخیص سلامت محصولات تراریخته کجاست؟ چطور می توان وارد آن شد؟ اگر چنین مرکزی وجود دارد باید به همه معرفی شود. در حالیکه قانون افزایش بهره وری در مورد آزمایشگاه مرجع تصریح به پیشنهاد وزرات جهاد کشاورزی و تصویب هیئت ان دارد. وی تاکید کرد: مطابق قانون برنامه پنجم، تولید، فرآوری، ذخیره، بازاررسانی و سایر موضوعات مربوط به محصولات کشاورزی باید توسط وزارت کشاورزی تعیین و به تصویب هیات ان برسد.آقایا پنجمین موضوع مطرح در حوزه محصولات کشاورزی و به ویژه تراریخته را بعد اقتصادی آن عنوان کرد و گفت: ما نمی توانیم منفعت های ناشی از ناآگاهی مردم را به عنوان منفعت اقتصادی در نظر بگیریم، اگر محصول تراریخته برچسب گذاری شود قیمت کمتری خواهد داشت و ارزش اقتصادی محصول تراریخته حاصل جمع افزایش تولی و کاهش قیمت است که باید برای تصمیم گیری در مورد هر محصول و در مقابل هر تاثیر جداگانه بررسی شود.مخالف پیشروی واردات تراریخته بودمدر ادامه محمد رضا جهانسوز معاون اسبق کشاورزی و عضو هیات علمی تهران در انتقاد به واردات محصولات تراریخته گفت: امضایی که حدود 12 سال پیش داشته ام جهت کمک به تصویب قانون ایمنی زیستی بوده است و به محض اینکه شنیدم روغن وارداتی تراریخته است از موسسه مربوطه در وزارتخانه خواستیم تا موضوع را بررسی کند.وی افزود: در زمان تصدی معاونت تولیدات گیاهی، دستور تدوین استانداردهای تولید محصولات کشاورزی را دادم و مخالفت با تراریخته نیز به معنای مخالفت با علم نیست.محصولات تراریخته را درست مطرح کنیم نه درشتدر ادامه علیرضا عباسی بیوتکنولوژی گیاهی تهران به عنوان یکی از مخالفان تولید تراریخته در کشور گفت: رشته بنده بیوتکنولوژی کشاورزی است که یک عرصه وسیعی را شامل میشود که تراریخته جزیی از آن است. ضمنا رشته بنده بیوتکنولوژی کشاورزی است نه تراریخته و ضمنا در زمینه تراریخته نیز انتقال ژن تعداد زیادی پایان نامه کارشناسی ارشد و ی انجام داده ام لذا مخالفتی با علم و تکنولوژی وجود ندارد و فقط موضوع اصلی این است که لازم است تراریخته را درست تعریف کنیم و درشت تعریف نکنیم.وی ادامه داد: بیوتکنولوژی عرصه وسیعی است که یک بخش آن کشاورزی است و از این بخش نیز یک قسمت آن فناوری تراریختی است و اگر در مورد بخش کوچکی از این عرصه اشکالی بوجود آمد نباید آن را به همه عرصه های علم بسط داد.عباسی تاکید کرد: در این حوزه امنیت غذایی دو مساله وجود دارد: اول تامین غذا و دوم سلامت آن. درحال حاضر بنده در حوزه تامین غذا ایراداتی را مطرح می نمایم که با تارریخته امنیت غذایی بوجود نخواهد آمد.آمار سازی نکنیموی ادامه داد: متاسفانه موافقین تراریخته مطرح می کنند که تراریخته همان پیوند است که صددرصد برداشت نادرستی است. دومین موضوع اشتباهی که مطرح می شود این است که عملکرد محصولات تراریخته چند برابر محصولات معمولی است. به طور مثال عده ای مدعی می شوند که پنبه تراریخته 4 تن عملکرد دارد درحالی که پنبه غیر تراریخته 2 تن عملکرد دارد! چطور ممکن است با انتقال ژن عملکرد محصولات تراریخته دو برابر شود؟ گاهی اغراق از این میزان هم بالاتر می رود و می گویند تا 6 برابر رشد تولید هست! ما نباید آمار اشتباهی بدهیم در صورتی که در داده های موافقین حداکثر 15-20 آن هم جلوگیری از کاهش عملکرد مطرح است.یا جهل داریم یا فریبکاریمعباسی افزود: ادعای دیگری که مطرح می شود آن است که اصلاح نباتات سنتی، 50 سال زمان می برد اما محصولات تراریخته یک سال! همین اعداد و ارقام نادرست، مسئولان تصمیم گیر کشور را دچار اشتباه محاسباتی می کند. ضمنا در رابطه با محصولات تراریخته باید هر محصول به صورت مجزا بحث و بررسی شود و مزایا و معایب همان محصول به صورت دقیق مشخص شود. انی که این موارد را مطرح می کنند یا جاهل هستند یا فریبکار.در ادامه محمدرضا بی همتا تمام گروه زراعت و اصلاح نباتات تهران ضمن تایید ایده راه اندازی یک کارگروه تخصصی و مستقل برای تحقیق درباره سلامت محصولات تراریخته گفت: نظر وزرای بهداشت فعلی و سابق درباره سلامت محصولات تراریخته محترم است اما من زمانی می توانم آن را بپذیرم که با تحقیقات علمی سازگار باشد. آیا اظهارات این عزیزان بر اساس آزمایش بوده یا خیر؟ زیرا صرف یک نظر از سوی یک مسئول فعلی یا سابق برای بنده حجت آور نیست.وی افزود: نکته دیگر اینکه گزارش شده که سم bt روی موش تاثیر داشته و انتظار ما این بود که تاثیری ندارد. حال ممکن است این سم روی معده انسان نیز تاثیر بگذارد و لذا احتیاط شرط است. تمام گروه زراعت و اصلاح نباتات تهران ادامه داد: گیاهان تراریخته مقاومت پایداری ندارند. اصول مقاومت تک ژنی یعنی مقاومتی که بر اساس یک ژن باشد، به هر صورتی که (اعم از موتاسیون، تلاقی و تراریخته) باشد منجر به ش تن مقاومت می شود و نمی توان ادعا کرد تراریخته، گیاه مقاوم دائمی ایجاد می کند.وی افزود: ما باید بر اساس مقاومت چند ژنی عمل کنیم که با استفاده از ی ژنتیک رسیدن به آن نزدیک نمی باشد و بسته به ه یا پاتوژن بعد از مدتی مقاومتش می شکند.بی همتا تصریح کرد: مورد دیگر اینکه نمی توان ادعا کرد که سم کمتر مصرف می شود. معمولا در این نوع مقاومت گیاهان تراریخته، طغیان آفت دوم و سوم مشاهده می شود که مجبور به مصرف سم هستیم. آمار جهانی میزان مصرف سم را نشان می دهد که تفاوت چندانی نداشته است.وی گفت: نکته دیگر فرار ژن از گیاهان مقاوم به علف کش است که خصوصا در ایران که خاستگاه بسیاری از گیاهان است این فرار ژن مقاومت به علف کش از تراریخته به علف هرز معمولی باعث می شود که علفهای هرز معمولی به علف های هرز تبدیل شوند و نتوان در آینده آنها را از بین برد و آنها محیط زیست و کشاورزی را می کنند. تمام گروه زراعت و اصلاح نباتات تهران تاکید کرد: در ضمن ی ژنتیک برای صفات چند ژنی مثل مقاومت به خشکی و وشوری هنوز محقق نشده و در آینده ممکن است به ما کمک کند.بی همتا در پایان گفت: امنیت غذایی ما بر اساس چهار محصول ذرت، ک ا، سویا و پنبه محقق نمی شود و باید به محصولات دیگر نیز توجه کرد. ادعا شده که فقط سویا تراریخته برای طیور در جهان وجود دارد اما چنین نیست. ذرت تراریخته در امریکا بیشتر برای بیوفیول استفاده می شود اما در ایران برای طیور مصرف می شود.آیا سمّیت ساقه، برگ و دانه های نارس برنج تراریخته بر سایر موجودات محیط زیست و تنوع زیستی اثر نمی گذارد؟!در ادامه فاطمه واعظ جوادی رییس اسبق سازمان محیط زیست خطاب به قره یاضی پرسید: شما در چکیده مقاله ای که در مجله molecular breeding منتشر شده به فرآیند تراریخت کردت برنج طارم مولایی نوشتید، به سمی بودن ژنی که از باکتری باسیلیوس تریجنینسیس اشاره می نمایید. شما در مقاله بیان نمودید:“carrying a synthetic truncated toxin gene based on the cryia(b) gene from bacillus thuringiensis”….و در صفحه بعد هم فرمودید این ژن را به گیاه برنج عطری طارم مولایی ایرانی منتقل نمودید.وی افزود: حضرتعالی به دقت مراحل انتقال را تشریح فرمودید و به سنجش های زیستی یا insect bio ays هم اشاره نمودید و نهیتا چند توع گیاه تراریخت شده را مورد آزمایش قرار دادید و در صفحه 408 اذعان نمودید که گیاه تی دو شما بهترین عملکرد را در مرگ و میر و تلفات و رشد آهسته لاروکرم ساقه خوار را دارد و ع ش را هم گذاشتید. در ادامه و در صفحه بعد در مورد تظاهر یا بیان ژن فرمودید که در برگها تظاهر می کند ولی در دانه های بالغ خیر. (متن انگلیسی قرائت شد. شما در صفحه بعدش هم فرمودید در دانه برنج بالغ دیده نشده، فرمودید detect نشده ولی درصدی بیان نکردید.رییس سازمان اسبق محیط زیست ادامه داد: آقای قره یاضی! لطفا بفرمایید این ساقه و برگ که بعد از درو در محیط باقی می ماند با توجه به «سمی بودن برنج تراریخت بی تی» چه بر سر سایر باکتری ها، کرم ها و به طور کلی تنوع زیستی می آورد؟وی افزود: مقاله مستندی موجود هست که در مورد ذرت تراریخت کار شده و صراحتا به این نتیجه رسیدند که اولا فاصله آن با مزرعه غیر تراریخت حداقل باید 3.8 کیلومتر باشد که البته این در شمال امکان پذیر نیست و ثانیا گفتند که جمعیت لارو پروانه پولک داران را کشته یا شدیدا کاهش داده است. یکی از محقیقن بزرگوار هم در جلسه ای فرمودند که متاسفانه کفش دوزک ها هم در مزرعه پنبه تراریخت از بین می روند.تعریف درستی به مردم ارائه دهیددر ادامه ابراهیم پورجم تمام تربیت مدرس گفت: من برای انجام یک بحث علمی در این جمع حاضر شده ام. ما نه مخالف علم و توسعه علمی هستیم، نه مخالف تکنولوژی، نه مخالف بیوتکنولوژی و نه حتی مخالف تراریخت. بلکه ما با «کاربرد افسار گسیخته تکنولوژی» مخالفیم.وی افزود: ما نگران تعطیلی عقل و استدلال در طرح مسائل علمی در کشور توسط بعضی افراد هستیم. در طرح مسائل علمی، تعداد و عنوان شرط نیست زیرا با رای گیری نمی توان اثبات علم کرد. بلکه شرط صداقت و عزم واقعی برای درک حقیقت است. برای رد یک نظریه علمی با صدها سند پشتیبان، ارائه یک استدلال علمی منطقی کافی است.این ادامه داد: من فکر می کنم برزگواران از ابتدا طرح موضوح تراریخته را به خوبی انجام نداده اند. یعنی تمامی تواناییها و ارزشهای زیست فناوری را به مخاطب ارائه نموده و از آن رهاسازی و کاشت چند محصول تراریخته را اراده نموده اند! بدون اینکه بین محصولات اصلاح شده ژنتیکی با تراریخته تمایز قائل شوند.پورجم اظهار داشت: در کتابچه ای که تحت این عنوان چاپ شده است، هرچه جستجو یک تعریف از محصولات تراریخته و تفاوت آن با محصولات اصلاح شده ندیدم (خلط به نژادی و تراریخته صورت گرفته است). آنچه ذکر شده مناقب و مزایای بیوتکنولوژی است و این شکل طرح یک موضوع علمی؛ که با زندگی مردم مرتبط است، مناسب نیست. اگر این دو یکی است، پس چرا برای به نژادی جایزه داده می شود و برای تراریخت پروتکل بین المللی (کارتاهنا) تنظیم می شود؟. زیرا تراریخت یک جزء کوچک از بحث اصلاح ژنتیکی و پر ریسک ترین بخش آن است.وی ادامه داد: در خصوص بحث تراریخت، اصل درخواست موافقان محترم آزاد سازی کاشت چند محصول زراعی است و برای آنها نیز سه امتیاز اصلی را مطرح می کنند: یک، قاومت در مقابل آفات، بیماریها و علفهای هرز. دو. کاهش مصرف سموم و سه. افزایش محصول در واحد سطح. تمام تربیت مدرس خاطرنشان کرد: به عنوان ی که سالها در زمینه آفات و بیماریها و مدیریت آنها مطالعه دارد عرض می کنم این فرمایشات قبول اما امروزه از نظر علم مدیریت آفات و بیماریهای گیاهی، کاربرد ارقام مقاوم ممکن است لازم باشد اما چندان هم مطلوب نیست. زیرا ما با موجودات زنده و آن هم موجودات پست (که با کمترین فشار ژنتیکی ممکن است ع العمل جدی نشان دهند) روبرو هستیم (طبیعت هوشمند). لذا توسعه ارقام مقاوم در بسیاری از موارد منجر به تولید نژاد مقاوم برتر شده و می شود. پس موضوع مقاومت ارقام تراریخته نه منحصر به فرد است و نه چندان مطلوب. زیرا می تواند منجر به تولید نژادهای جدیدی از آفات و علفهای هرز (super weeds) شده و در دراز مدت کار دست انسان بدهد. شواهد زیادی هم در این رابطه وجود دارد.پورجم تاکید کرد: اما در خصوص کاهش سموم باید گفت که اولا این کاهش مصرف سموم ممکن است برای کوتاه مدت صحیح باشد. اما در دراز مدت به دلایلی که گفته شد، استمرار نخواهد داشت. در ثانی محصولات تراریخته مورد نظر بزرگواران همه حاوی ژن bt هستند. این ژن قادر به تولید تو ین است که از طریق آن آفت مورد نظر را از پای در می آورد. لذا می تواند برای بسیاری از دیگر موجودات زنده محیط هم مضر باشد. شما می فرمایید پروتئین خاص است!؟ صحیح، اما یک پروتئین سمی برای تعدادی از موجودات زنده و پروتئین ناخواسته برای دیگر موجودات زنده است (اگر ژن مقاومت به باکتری آن را حذف کنیم که در بسیاری از موارد متاسفانه آن هم حذف نمی شود). این به اصطلاح پروتئین در تمامی اندامهای گیاه تولید می شود. هرچند میزان آن در بافتهای مختلف متفاوت و در برگ و ساقه بیشترین میزان است. این به این مفهوم است که ما با کاشت این ارقام عملا یک کارخانه زنده و دائمی تولید سم تولید کرده ایم. هرچقدر میزان آن هم کم باشد؛ با توجه به حجم توده گیاهی (بیومس) تولید شده و دراز مدت بودن زمان تولید و خطرات جنبی (انتقال قطعی ژن به گونه های مشابه گیاهی و زراعی)، منطق حکم می کند که در کاشت آن احتیاط و درنگ کنیم. زیرا ما با این کار میزان زیادی سم وارد بدن انسان و دام و یا خاک و محیط زیست کرده و موجودات زیادی را در معرض آن قرار می دهیم. بدون این که بدانیم چه تاثیرات مثبت یا منفی روی آنها دارد.وی ادامه داد: در خصوص افزایش محصول هم ما حرفی نداریم. اما آیا افزایش محصول در واحد سطح فقط برای محصولات تراریخت متصور است؟ و راه بهتر و سالم تری وجود ندارد؟ شما به میزان افزایش محصول در کشورهای اروپایی که کاشت تراریخت را نمی پذیرند توجه کرده اید؟ در جایی که پای سلامت مردم در میان است باید احتیاط مفرط کرد. کاشت محصولات تراریخت مورد نظر بزرگواران در کشور، با سلامت مردم و محیط زیست ما در تضاد آشکار است و ما حق نداریم به نام علم و توسعه علمی حق مردم خود را زیر پا گذاشته و خدای نکرده برای آنها مشکل درست کنیم.این در ادامه گفت: تراریخت مورد بحث در کشور ما متاسفانه به چند محصول ذرت، سویا، ک ا و پنبه خلاصه شده است. ما با رها سازی همه آنها؛ تا زمانی که اجماع جهانی بر سلامت آنها صورت نگرفته است، مخالفیم. بحث ارتباط محصولات تراریخت با اقتصاد مقاومتی هم بحثی کاملا انحرافی است. زیرا ما در حال حاضر تولید کننده هیچ محصول تراریخته تایید شده ای در داخل کشور نیستسم و واردات بذور تراریخته و مشکل دار دیگر کشورهای مدعی هم هیچ مناسبتی با اقتصاد مقاومتی مورد نظر ی و دیگر دلسوزان کشور ندارد. جز این که بر میزان اقلام وارداتی کشور می افزاید.پورجم در پایان تاکید کرد: نکته مهم دیگر این است که ظاهرا زیرساختهای لازم برای پذیرش و اجرای ا ومات قانونی محصولات تراریخته نیز در کشور فراهم نشده و ما شاهد قانون گریزی های مفرط در این زمینه هستیم! ضعف دستگاههای اجرایی و نظارتی مسئول در این امر کاملا آشکار است. ظاهرا وزارت بهداشت ما برای تایید میزان تراریختگی محصولات به اعتبار شرکتها متکی است و نمایندگان محترم وزارت جهاد کشاورزی نیز در اثر فشارهای پیدا و پنهان در جلسات یکی به میخ کی کوبند و یکی به نعل! سازمان محیط زیست ما هم که درگیر ارائه نظرات کارشناسی فصلی و صدور بخشنامه ها و دستورالعملهای لازم برای دور زدن قوانین دست و پا ش ته موجود است.بخش سوم مناظره، بار دیگر موافقان تراریخته به بحث پرداختندمحمود تولایی رییس انجمن ژنتیک ایران با ارایه سند منتشره در مردادماه سال 1384 گفت: سال 83 وقتی بحث تولید برنج تراریخته مطرح شد، در اولین مرحله سه انجمن علمی مرتبط ژنتیک، بیوتکنولوژی و ایمنی زیستی، کارگروهی را تشکیل و به همه مجامع علمی و سازمانهای تی مرتبط شامل وزارت بهداشت و درمان، وزارت جهاد کشاورزی و سازمان محیط زیست فراخوان داده شد تا سوالات و نگرانی های مطرح به همراه مستندات را ارایه کنند تا توسط کارگروه مورد بررسی قرار گیرد. در آن زمان، تعداد 16 سوال در خصوص تغییرات ژنتیکی در گیاه، 9 سوال در خصوص مخاطرات زراعی، 15 سوال در موضوعات اکولوژیکی و زیست محیطی و 15 دغدغه نیز در زمینه مخاطرات بهداشتی و غذایی جمع آوری گردید. کارگروه متشکل از ده نفر از متخصصین منتخب انجمن ها در یک دوره ده ماهه تمامی موارد مطروحه را بررسی، داده های خام از محقق برنج اخذ و در موارد لازم توسط متخصصین مربوطه مورد بررسی مجدد قرار گرفت و نهایتا عدم تفاوت برنج تراریخته 827 با گیاه والد آن بجز ژن مقاومت به کرم ساقه خوار برنج، و سلامت آن مورد تایید قرار گرفت.وی ادامه داد: برخی نگرانی ها محتمل است و ما نیز موافق تلاش برای رفع نگرانی ها هستیم. ما نیز معتقدیم باید براساس قانون، ا ام در برچسب زنی محصولات تراریخته عمل شود، وی با اشاره به تصویب پیوستن به پروتکل کارتاهنا در مجلس و قانون ایمنی زیست گفت، در قانون مصوب سال 1387 گمرکات م م به درج تراریخته بر روی محصولات وارداتی بوده اند، اما متاسفانه حتی همین یک جمله هم به فرم گمرکات اضافه نشده است. همین مساله بیانگر وجود سوابق واردات این محصولات در کشور است و اعلام بی اطلاعی و عدم مخالفت با واردات، جای تامل و تعجب دارد! تولایی افزود، اجرای قانون ایمنی زیستی که وزارت بهداشت، وزارت کشاورزی و سازمان محیط زیست را عهده دار یت ارزی مخاطرات محتمل نموده است، آیا نمی تواند نگرانی ها را بر طرف کند؟تولایی با اشاره به اینکه سال قبل در اروپا 136 هزار تار محصول تراریخته کشت شده، گفت: سال قبل از آن نیز، میزان کشت 117 هزار تار بوده است که این آمارها نشانه رشد و گسترش این محصولات در اروپاست.وی افزود: نکته قابل تامل این است که در کشور ما در حالی این نگرانی مطرح می شود که 98 درصد بذور صیفی جات و سبزیجاتمان وارداتی است و بطور کامل ژرم پلاسم و گونه های بومی ما را به کنار زده و از بین برده اند. واردات 80 درصدی چغندر قند و سایر بذور خارجی که به همه ایران وارد شده اند و با گرده افشانی کل ا یستم را تحت تاثیر قرار داده اند. اکثر بذور وارداتی غیرتراریخته هم بوده اند و گونه های بومی در حال از بین رفتن هستند، سئوال اینجاست که چرا نباید از توانمندیهای فناورانه در کشور خودمان و بر روی اصلاح گونه های بومی کشور خودمان سرمایه گذاری و حمایت کنیم؟در ادامه زهراوی عضو هیات علمی بانک ژن ملی گیاهی ایران به بخشی از سوال های منتقدان در جمع پاسخ داد و گفت: میگویند ش ت مقاومت، نقطه ضعف محصولات تراریخته است در حالی که این پدیده در روشهای اصلاح نباتات سنتی هم صادق است.وی افزود: در مورد گیاهان عادی، مقاومت و پاتوتیپ در طی سال ها انجام شده اما در محصولات تراریخته ش ت کمتر است.در رابطه با سمی بودن پروتئین bt برای انسان که توسط خانم جوادی مطرح شد زهراوی پاسخ دادند این پروتئین در محیط قلیایی در معده ات اثر منفی خود را بروز میدهد و در محیط اسیدی معده انسان یا جانوارن نقش یا اثر سویی ندارد.بعلاوه از این پروتئین قبلا از طریق تکثیر باکتری تولید کننده آن در کشاورزی ارگانیک استفاده میشده است و اکنون تنها تغییری که ایجاد شده است اینکه خود گیاه این پروتئین را تولید میکند.زهراوی همچنین اظهارات پورجم مبنی بر ممنسوخ شدن استفاده از مقاومت ژنتیکی در مقابله با آفات در تحقیقات کشاورزی امروزه را مورد انتقاد قرار داد. همچنین در پاسخ به اظهارات پورجم مبنی بر اثر مهلک پروتئین bt بر روی نماتدها اظهار داشت که چگونه است که استفاده از سموم شیمیایی تدخینی مرسوم و مورد استفاده برای مبارزه با نماتد که کل ارگانسیمهای خاک را از بین می برند چشم پوشی می شود ولی اثر به مراتب خفیفتر این فراورده بیولوژیک برجسته نمایی میشود.برای تحقیقات سقف تعیین کنیمدر ادامه بهاره زارع دانش آموخته پزوهشگاه ملی ی ژنتیک گفت: شخص من حداقل 13 سال است که بر روی تولید این محصولات تحقیق انجام میدهم و در ایران بیش از 20 سال است که این تحقیقات صورت می گیرد و ادامه دارد اما به تولید نمی رسد. باید سقفی مشخص بشود که تا کی فقط باید تحقیق کرد و منتظر ماند؟او ادامه داد: در ایران ما فقط یکی دو محصول داریم که ژن b.t دارد اما الان همه روی موضوع b.t بحث می کنند. پژوهش جدید من یک محصول بومی است و ثبت جهانی شده و تولید ملی است اما همه این تحقیقات و تولیدات من در سایه این تعلل ها در حال از بین رفتن است.در حق دین و علم اجحاف شده است در ادامه عبدالحسین طوطیایی پژوهشگر بازنشسته اصلاح نباتات اظهار داشت: اساسا دانش حرفه ای اینجانب اصلاح نباتات کلاسیک است و قاعدتا مهارت و دانش کافی در زمینه بیوتکنولوژی گیاهی ندارم. اما از زمانی که شیوه احساسی و جهت دار مخالفان محصولات تراریخته را در رسانه های عمومی دیدم بر خودم لازم دانستم که چنین شیوه غیر علمی را با همان ظرفیتی که رسانه ای شده است مورد نقد و روشنگری قرار دهم چرا که دریافتم این شیوه حمله، توسعه یک فناوری مفید برای منافع ملی را زیر چرخ ها و مرزبندی های احساسی و حتی متوقف می کند.وی افزود: به عنوان مثال آقای مصری عضو هیات رییسه مجلس نهم اظهار داشت محصولات تراریخته مانند و مشروبات الکلی حرام هستند. واقعا چرا ما با این برچسب های غیر علمی وارد استدلال و نظر در باره این محصولات شده ایم؟ چرا از ارزش ها و وازه های دینی برای تقویت استدلال خود کمک می گیریم. ایا این شیوه استدلال هم به دین و هم به علم ستم نمی کند؟ ای کاش لا اقل تصمیم بگیریم از ارزش های دینی برای حملات خود به تراریخته بیش از این هزینه نکنیم.کشاورزی عرصه اقتصاد استحسین عسگری عضو هیئت علمی شهید بهشتی با اشاره به اینکه کشاورزی عرصه اقتصاد است و انی که وارد سرمایه گزاری در این حوزه می شوند هم دنبال قطعا به دنبال سود هستند گفت: علت استفاده از سم هم همین است و نمی توان با آن مخالفت کرد چون کشاورزی بدون سم عایدی نخواهد داشت.ایجاد استرس عمومی نوعی ترور استعسگری افزود: دومین بحث این هست که چگونه باید به مردم آگاهی داد؟ به نظر من برای توضیح در مورد محصولات تراریخته باید 12 واحد تخصصی بیوتکنولوژی برگزار کرد که فقط مفهومش را به آنها بگوییم. در غیر اینصورت با اطلاع رسانی های رسانه ای، فقط در بین مردم استرس و وحشت ایجاد می کنیم و همین خلق وحشت عمومی نوعی ترور است. ما از 450 نفر در سطح شهر تهران پرسیدیم که از محصولات تراریخته چه می دانید اما بسیاری از آنها حتی با تلفظ این واژه هم مشکل داشتند.برای رضای خدا دست از تشویش عمومی برداریددر ادامه سیروس زینلی رییس انجمن بیو تکنولوژی گفت: به خودمان اجازه ندهیم بگوییم وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی نمی فهمد ولی ما می فهمیم. هاشمی، بهداشت با صراحت گفت من باید تایید کنم و نه رو مه ها و من می گویم این محصولات تراریخته سالم است.امنیت غذایی ما همان امنیت ملی استوی با تاکید براینکه بایستی بدون در نظر گرفتن منافع شخصی، معایب و محاسن هرچیزی را بشناسیم، گفت: باید از مخالفان پرسید که چاقو خوب است یا بد؟ جراح با چاقو جان می دهد و چاقوکش جان می گیرد.او از انی که عقیده داشتند با کاشت برنج تراریخته احتمال دارد که حجم خاک عوض شود، خواست تا مدارک مستند ارائه دهند و تصریح کرد: امنیت غذایی ما همان امنیت ملی است و نباید هر ی به خود حق دهد تا در مورد آن بدون استناد علمی نظر دهد. اصل منافع ملی آن است که هر حرفی دارد مستند ارائه دهد نه با حدس و گمان. چرا هر روز فاصله خودمان را با جهان علم زیاد می کنیم؟ پیشنهاد می دهم تا یک تیم چابک و قوی متشکل از موافقان و مخالفان جمع شوند و پس از بررسی های علمی و آزمایش های لازم، یک بار برای همیشه نتیجه قطعی را در مورد مزایا و مضرات این محصولات ارائه دهند.نیازمند ساختار تصمیم گیری در حوزه ایمنی زیستی هستیموی گفت: نیازمند ساختار تصمیم گیری در حوزه ایمنی زیستی و بیوتکنولوژی هستیم. ما ایمنی زیستی را قبول کردیم و ساختار تصمیم گیری مرجع کشور را که متشکل از سه ارگان وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و وزارت جهاد کشاورزی و سازمان محیط زیست کشور را نیز قبول داریم. از طرف دیگر، سه پرتال جهانی نیز وجود دارد که در سایت bch یا همان اتاق تبادل اطلاعات، نتایج ارزی های جهانی را منتشر می کند.وی افزود: بر اساس پروتکل کارتاهنا باید اسناد بررسی شود و سپس روی سایت و در معرض دید جهانی قرار گیرد. البته کشورها می توانند در این آمار شک کنند و خودشان نیز آزمایش ها را تکرار کنند. الان 7 هزار محصول تراریخته چک شده و آمار به روز شده آنها در سایت موجود است. در کشور ما هم در شهر کرج یک شرکت سال هاست که b.t تولید می کند. حقیقت آن است که تکنولوژی وقتی رشد کرد و به پول رسید، از سوی کشورهای سلطه گر کنترل میشود، مثل انرژی هسته ای که وقتی به ثمر نشست موانعی پیش روی کشورمان و تولید محصول می گذارند.عرصه کار پژوهشی متفاوت از کار ی است محمدرضا زمانی نیز به بیان تفاوت های بنیادین فعالیت های پژوهشگاهی با ی پرداخت و گقت: ما از سال 2010 در پژوهشگاه، آزمایشگاه مرجع داریم اما باید مورد تحقیقاتی تعریف شده و سفارش شود تا در آن پژوهشگاهه انجام گیرد. ما حتی از کشورهای دیگر سفارش پژوهش داریم اما مسئولان برای بررسی به ما مراجعه نمی کنند. در حال حاضر ما آزمایشگاه های مرجعی داریم که می توانند ریزترین رخدادهای بذر ذرت را شناسایی کنند.به جای واردات، بذر خودمان را تولید کنیمدر ادامه بار دیگر قره یاضی گفت: ما میگوییم بذر وارد نکنیم بلکه بذر خودمان را تولید کنیم. در دنیا سومین مقاله برنج تراریخته مقاوم به آفات را با فاصله کمی از دو مقاله قبلی من نوشتم. آنها که می گویند پروتئین بی تی به سیستم گوارشی انسان آسیب می زند بدانند که بی تی یک پروتئین است و در محیط قلیایی می شکند در حالیکه محیط معده انسان اسیدی است و در محیط اسیدی هیچ ش تی وجود ندارد. در ضمن گیرنده های این پروتئین هم در بدن مهره داران وجود ندارد درنتیجه تا ابد برای انسان ضرر ندارد. ما برای اولین بار در دنیا برنجی تولید کردیم که این پروتئین را در دانه تولید نمی کند اما متاسفانه با وجود تصویب و صدور مجوز تولید، در حال حاضر هنوز اجازه تولید ندارد .چند پرسش علمی از موافقان تراریختهدر ادامه جهرمی کارشناس سازمان پ ند غیر عامل به عنوان مخالف تراریخته و در خصوص واردات محصولات دستکاری ژنتیکی گفت: عمده محصولات تراریخته ای که وارد کشور می شود شامل ذرت، کنجاله سویا و برخی دانه های روغنی نظیر سویا می باشد که اکثر آنها مصرف غیر مستقیم دارند و مورد مصرف خوراک دام و طیور هستند، حال با این شرایط که بحث ضرورت و اهمیت از سمت موافقین محصولات تراریخته مطرح شد، چرا آنها مدام صحبت از برنج و پنبه تراریخته می کنند، و در اسناد پشتیبان برنامه پنجساله ششم توسعه به پنبه و برنج تراریخته اشاره کرده بودند، درصورتیکه ذرت و سویا را که در راس ج محصولات وارداتی به کشور است در اولویت قرار نداده اند؟
پیرو انتشار خبر جلسه نقد و بررسی برنامه وزارت جهاد کشاورزی ت دوازدهم در دفتر سعید جلیلی و انتقاد تعدادی از کارشناسان از محصولات تراریخته، بهزاد قره یاضی رییس انجمن ایمنی زیستی با ارسال نامه ای به دفتر سعید جلیلی پیشنهاد مذاکره درباره این موضوع بین کارشناسان را مطرح کرد. این درخواست مورد توافق دفتر سعید جلیلی قرار گرفت و برای نخستین بار 27 « »، «کارشناس» و «مسئولان سابق و فعلی» حوزه «کشاورزی» و «محیط زیست» در مناظره ای 5 ساعته به بیان نقطه نظرات تخصصی خود درباره «محصولات تراریخته» پرداختند. این مناظره که از ساعت 18 آغاز شد تا ساعت 23 ادامه یافت و در فضایی «صمیمی»، «علمی» و «پرچالش»، دو تیم موافق و مخالف محصولات تراریخته به گفتگو با یکدیگر پرداختند. در حالی که اداره این نشست تخصصی بر عهده سعید جلیلی بود، وی از کارشناسان خواست تا موافقت یا مخالفت خود با این محصولات را با استدلال علمی توضیح دهند. در این جلسه کارشناسان موافق محصولات تراریخته شامل آقایان و خانم ها: بهزاد قره یاضی رییس انجمن ایمنی زیستی، محمد رضا زمانی رییس پژوهشگاه ملی ی ژنتیک و زیست فناوری، سیروس زینلی رییس انجمن بیو تکنولوژی و تمام انستیتو پاستور، حجه ال معلی پژوهشگر پژوهشگاه فرهنگ و شه ی، محمود تولایی رییس انجمن ژنتیک ایران،منصور امیدی نایب رییس انجمن علوم زراعت و اصلاح نباتات ایران، بهاره زارع دانش آموخته پزوهشگاه ملی ی ژنتیک، خوش خلق سیما مشاور رییس سازمان حفاظت محیط زیست و رییس پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی، زهرا حاجت پور قائم مقام مرکز اطلاعات بیوتکنولوژی ایران و معاون سابق جهاد کشاورزی، سمیرا ک دبیر شورای م ی مرجع ملی ایمنی زیستی، زهراوی عضو هیات علمی بانک ژن ملی گیاهی ایران، اسکندر امیدی نیا تمام انستیتو پاستور، عبدالحسین طوطیایی تحلیلگر محیط زیست و بازنشسته بانک ژن ملی گیاهی ایران، محمدی از پ ند غیر عامل و حسین عسگری یار دانشکده علوم زیستی شهید بهشتی حضور داشتند. آقایان و خانم ها: فاطمه واعظ جوادی رییس اسبق سازمان حفاظت از محیط زیست، غلامحسین آقایا رئیس اسبق موسسه پژوهش و برنامه ریزی اقتصاد کشاورزی، جواد توکلیان سابق ایران در فائو، علیرضا عباسی بیوتکنولوژی گیاهی تهران،ابراهیم پورجم عضو هیات علمی تربیت مدرس، حسن حیدری مدیر مرکز تحقیقات راهبردی غذا و کشاورزی تهران، سید مهدی سیدی معاون سابق علمی و پژوهشی معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری، محمد رضا جهانسوز معاون اسبق کشاورزی و عضو هیات علمی تهران، محمدرضا بی همتا گروه زراعت و اصلاح نباتات تهران،مجتبی پویانهمر کارشناس ارشد بیوتکنولوژی، جهرمی کارشناس سازمان پ ند غیر عامل و محمدزاده کشاورزی نیز به عنوان کارشناسان مخالف تراریخته در این جلسه حضور داشتند.جلیلی: امنیت غذایی هم تامین غذا را شامل می شود و هم سلامت غذا در ابتدای این جلسه سعید جلیلی گفت: مباحثی که در یکی دو ماه اخیر همراه با برخی از دوستان دنبال می کنیم بر این مبناست که طبق شه ، در نظام ی فقط ت مسؤولیت ندارد بلکه جامعه هم مسؤولیت دارد و بسیاری از وظایف و کارویژه ها بین ت و آحاد جامعه مشترک است. وی افزود: بر این مبنا، رقابت در چنین نگاهی برای خدمت بیشتر به جامعه و مردم است و اگر هم جریانی در انتخابات موفق شود نه تنها آن انتخاب باید محترم واقع بشود بلکه همه باید کمک کنند که او بتواند به شکل موفق کارش را پیش ببرد. عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام تصریح کرد: یکی از روش های کمک این است که به کارهای خوب کمک شود تا با قوت بیشتری ادامه پیدا کند و زمانی هم که برخی کارهای صحیح مغفول می مانند، تذکر داده شود تا تکمیل شوند و اولویت های اصلی جا به جا نشوند. جلیلی ادامه داد: وجه سوم نیز این است که آنچه دارد انجام می گیرد، صحیح نباشد و اینجا نیاز است تا تذکر داده شود تا آن خطا ادامه پیدا نکند. وی افزود: بر همین اساس امروز یکی از بحث های مهم حقوق شهروندی مباحث زیست محیطی است و مثلاً وقتی از امنیت غذایی صحبت می کنیم، یک بحث آن «تأمین غذا» است ولی وجه دیگر آن نیز «سلامت غذا» است. جلیلی گفت: یکی از کارگروه های ما که در سالهای گذشته زحمات بسیاری کشیدند «کارگروه کشاورزی» بوده که یکی از دغدغه های آن ها نیز «محصولات تراریخته» بوده است و صادقانه بگویم مایلم در این جلسه نظرات موافقین تراریخته را بیشتر بشنوم چون تا امروز استدلال های آنها را کمتر شنیده ام و امیدوارم با این نگاه، جلسه حاضر برای طرفین پربار و مفید باشد. در پایان این جلسه و پس از اظهار نظر طرفین موافق و مخالف محصولات تراریخته، جلیلی گفت: در خلال گفتگوها مشترکات طرفین قابل توجه بود و هیچ یکی از دو طرف مخالف تحقیق علمی درباره موضوع تراریخته نیستند و همه نیز اذعان دارند که اگر این محصولات بد است، چه تولید آن و چه واردات آن در هر شکلش باید متوقف شود. وی افزود: بسیاری از موضوعات مطرح شده توسط طرفین جلسه جنبه «بین رشته ای» دارد. یعنی با یک رشته خاص نمی توانید راجع به یک موضوع به جمع بندی برسید لذا خواهشم از هر دو طرف این است که این جلسه یک «شروع» باشد، نه یک خاتمه. جلیلی خاطر نشان کرد: عزیزانی که راجع به محصولات تراریخته حساسیت دارند، به خاطر این است که سلامت این محصولات باید احراز شود و البته گمان نمی کنم ی با این پیشنهاد مخالفتی داشته باشد. از طرف دیگر اگر تغییر ژنتیک می تواند تولید محصولات را چند برابر د و اگر اثبات شود که این فرآیند ضرری ندارد، ی مخالفتی با آن ندارد. عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام گفت: اما شاید سؤال خیلی ها این باشد که فرضیه های رقیب تراریخته چیست؟ و آیا می شود با سرمایه گذاری های کمتر در عرصه های دیگر، نتیجه ای بهتر از محصولات تراریخته گرفت یا خیر؟ جلیلی ادامه داد: برای هر اقدامی نمی توان فارغ از تحولات محیطی تصمیم گرفت، لذا باید نسبت به انی که در نظام جهانی علیه ما فعالیت می کنند هوشیار بود و نسبت به رفتارهای سوء آنها پیش بینی درست و در صورت وم رفتار صحیح داشته باشیم که یکی از این حوزه ها مربوط به مسایل غذایی و کشاورزی است. وی افزود: البته باید به تجارب سایر کشورها در جنبه های سلبی و ایج نیز توجه داشت و از آنها درس گرفت تا تصمیم صحیح اتخاذ شود. جلیلی گفت: درباره موضوعات مهم از جمله محصولات تراریخته باید نشست های مشابه برگزار شود تا سرمایه های اجتماعی نظام مانند شما کارشناسان و متخصصان، تجارب مدیریتی و علمی خود را مطرح کنید تا وجی آن به بهترین نحو ممکن در اختیار مردم و نظام قرار گیرد.تراریخته؛ خوب یا بد؟ در شروع بحث های کارشناسان، بهزاد قره یاضی رییس انجمن ایمنی زیستی به عنوان مسئول تیم علمی م ع محصولات تراریخته به معرفی همراهان خود پرداخت و گفت: تمام افراد حاضر در این نشست، بخشی از جامعه علمی کشور هستند. طبیعی است که در مجامع علمی وفاق صد در صدی نباشد زیرا نظرات متفاوتی وجود دارد. وی افزود: تراریخته یک پدیده است که مساوی با مفهوم اصلاح شده ژنتیکی است. بیاییم یک بار برای همیشه به این سوال پاسخ دهیم که این اصلاح ژنتیکی خوب است یا بد؟ اگر بد است چرا هرگاه موضوع «تولید ملی» آن مطرح می شود، عده ای مخالفت می کنند؟ قره یاضی ادامه داد: یکبار در سال 1383 این نوع محصولات پس از اخذ مجوز در مزارع تولید شد. اما مصرف نشد زیرا انی سرکار آمدند و مانع توزیع آن شدند و البته پژوهشگرش نیز ا اج شد اما در همین زمان و حتی تا همین لحظه، واردات محصولات تراریخته ادامه دارد. در آن سال چون تولید ملی داشتیم، رسانه ها بسیار جنجال به راه انداختند اما در سال های بعد با وجود واردات محصولات تراریخته، خبری از اعتراض در رسانه ها نبود. وی ادامه داد: مجددا در سال 94 زمانی که موضوع توسعه کشت محصولات ارگانیک سالم و تراریخته به میان آمد، برخی رسانه ها برای ت یب تراریخته بسیج شدند. حال یک سوال مهم مطرح است: اگر تراریخته بد است چرا ی جلوی واردات آن را نمی گیرد؟مراجع رسمی وارد موضوع شوند نه رسانه ها قره یاضی با اشاره به اینکه مراجع ذیصلاح بایستی در مورد تولید و توزیع این محصولات تصمیم گیری کنند گفت: در حال حاضر ما چهار مرجع رسمی برای این موضوع داریم، اولین مرجع وزارت بهداشت است که شخص کنونی و همچنین دو پیشین نیز در مورد این موضوع صحبت کرده اند و منعی برای مصرف آن قایل نشدند. وی افزود: دومین مرجع سازمان بهداشت جهانی است که در سطح بین المللی سلامت محصولات تراریخته را رصد می کند. تا همین لحظه اگر به سایت این سازمان مراجعه کنید، هیچ گزارشی از بیماری زایی و حساسیت زایی این محصولات در سایت مشاهده نمی کنید. سومین مرجع رسمی وزارت کشاورزی است که از تولید محصولات تراریخته ملی دفاع می کند و چهارمین مرجع سازمان حفاظت محیط زیست است که در دوره قبلی، خانم ابتکار همیشه با تولید برنج تراریخته مخالف بودند اما همان زمان هم انجمن های علمی حفاظت محیط زیست مخالف این امر نبودند. اکنون رئیس جدید سازمان حفاظت از محیط زیست موافق تولید این محصولات هستند.مناظره تلویزیونی اخیر، جفای به علم بود در ادامه جلسه، محمود تولایی رییس انجمن ژنتیک ایران صحبت های خود را با انتقاد از صدا و سیما و برخی رسانه ها آغاز کرد. او با اشاره به برنامه مناظره شبکه خبر درباره این موضوع، گفت: اجرای چنین برنامه هایی جفای به علم است چون در جایگاه علمی خودش مطرح نشده است. مثل اینکه سوال بپرسید علم خوب است یا نه بد ؟ یا اینکه بپرسید برای بیمار سرطانی، عمل جراحی خوب است یا شیمی درمانی یا طب هسته ای؟ اینها مسایلی بسیار کلی است و هر کدام یک را ار است برای حل مشکل که هریک در شرایط مختلف، کاربرد ویژه خود را دارد. اصلاح نژاد گیاهان بروش سنتی ، اصلاح نباتات کلاسیک و یا ی ژنتیک گیاه نیز هر یک را ار خاصی هستند که در جایگاه خود دارای اهمیت و کاربرد هستند و نمی توان گفت یا این، یا آن. وی افزود: موضوع تامین امنیت غذایی از طریق تولید داخلی محصولات بیوتکنولوژی کشاورزی و یا واردات محصولات تراریخته هم مسائلی هستند که مورد به مورد بایستی در خصوص آنها بحث و تصمیم گیری شود و خوب یا بد خواندن کلی آنها درست نیست. بایستی در هر مورد دید که واردات ا ام است یا تولید محصولات تراریخته تحت نظارت قوانین و دستگاههای نظارتی در در داخل کشور، یک انتخاب بهتر است؟ تولایی ادامه داد: ی نمی داند با مصرف محصولات حاصل از اصلاح نژاد با روش هسته ای در ژتهای یک گیاه با قریب به سی هزار ژن چه اتفاقی می افتد و چه جهش های ژنی بدون آثار فنوتیپی ایجاد می شود، اما در قبال آن سکوت می کنند ولی در مورد اصلاح نژاد با روش ی ژنتیک تغییرات آگاهانه است و دقیقا می دانیم که چه ژنی را برای چه هدفی منتقل می کنیم و می توانیم آثار آن را رصد و کنترل کنیم اینهمه دغدغه بپا می شود! وی گفت: مثلا نوعی گندم هست که در دل کویر می روید و نسبت به تنش شوری و خشکی مقاوم است اما تعداد دانه های آن کم است. ما با علم ژنتیک می توانیم از همان نوع گیاه ژنهای مقاومت به تنش را شناسایی و به گونه های پر بازده منتقل و آن را به گیاه مقاوم و پربازده تبدیل کنیم. در کشور ما که بخش عظیمی از آن کویر است و در سه استان پهناور هرمزگان، بوشهر و سیستان و بلوچستان که زمین فراوان و آب دریاهای فراوان در دسترس است و مشکل اشتغال نیز بحران آفرین است چرا نباید با استفاده از قابلیت های بیوتکنولوژی و تولید گیاهان شورزیت و خشکی پسند تولید کنیم و از این فرصت های خداداد استفاده کنیم؟ تولایی تاکید کرد: توانایی تولید محصولات اصلاح شده ژنتیکی(تراریخته) یک فناوری است ، فناوری را که نباید محکوم کرد. باید بر آن مسلط بود و آن را متناسب با منافع ملی بخدمت گرفت. هر محصول حاصل از این فناوری باید آزمون های ایمنی و سلامت را طی کند، اگر تایید شد که مورد تایید ماست و اگر سلامت آن تایید نشد، طبعا مورد تایید ماهم نخواهد بود.با افکار عمومی بازی نکنیم وی با اشاره به اینکه وقتی این دغدغه ها بدون بررسی های علمی، به رسانه ها کشیده می شود، بازی دادن افکار عمومی است، گفت: اینها بحث هایی است که باید در مجامع علمی و تحقیقاتی بحث و بررسی شوند. تولایی افزود، نگران سازی بیمورد مردم و القای اینکه آنچه در سفره زندگی مردم است، ناسالم است، چه بلایی برسر آرامش روانی جامعه میاورد؟ در ادامه این جلسه سیروس زینلی رییس انجمن بیو تکنولوژی گفت: 22 سال از تجاری سازی محصولات ژنتیک گذشته است. الان در سطح صدها میلیون تار در جهان کشت می شود و در این مدت هیچ سند علمی معتبری بر علیه این محصولات منتشر نشده است. وی افزود: در حال حاضر هزاران آزمایشگاه و گلخانه در جهان وجود دارد که بر روی محصولات تحقیق کرده و آن را تولید می کنند و میلیون میلیون تن به کشورهایی مانند ایران صادر می کنند. او تصریح کرد: تمام سویای وارداتی به ایران تراریخته است. از سوی دیگر بیش از 6 میلیون تن ذرت و همچنین بخش اعظم غذای دام و طیور ما که وارداتی است تراریخته است. در مورد ضرر و زیان هیچ یک از این موارد وارداتی صحبتی نمی شود اما به محض اینکه صحبت از پیشرفت احتمالی داخلی پیش می آید، جنجال ب ا می کنند. زینلی ادامه داد: در تمام این سال ها هجمه ها برعلیه محصولات تراریخته به کاهش یا منع واردات این محصولات منجر نشده اما در عوض خسارت های قابل تامل و جبران ناپذیری برای کشور داشته و در دوسال اخیر این هجمه ها باعث شده تا اکثر دانشجویان ی ژنتیک از ادامه تحصیل در این رشته منصرف شوند و صندلی ها در مقطع ارشد خالی بماند.آنها که اذهان را مشوش می کنند محاکمه شوند در ادامه منصور امیدی نایب رییس انجمن علوم زراعت و اصلاح نباتات ایران نیز سخنان خود را با انتقاد از سیاست های کلان غذایی آغاز کرد و گفت: یکی از علل اصلی تشویش افکار عمومی آن است که شورای عالی امنیت ملی و یا هر مرجع بالا دستی، کارگروه تخصصی تشکیل نداده در این باره تا موضوع بررسی شود. وی افزود: تمام این هیاهو ها برای واردات و جلوگیری از تولید داخلی بوده است. پیشنهاد می کنم تا به موضوع ورود کند و ثابت کند که این جنجال فقط بخاطر توقف تولید ملی است. امیدی تاکید کرد: من عقیده دارم که ما نه تنها بایستی محصول تراریخته تولید کنیم بلکه بایستی در این حوزه به صادرات نیز برسیم.برای چه به علم پشت کرده ایم؟ در ادامه برنامه خوش خلق سیما مشاور رییس سازمان حفاظت محیط زیست و رییس پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی با تاکید بر این نکته که مخالفت با تولید محصولات تراریخته، مخالفت با اشتغال و تولید ملی است گفت: امسال، سال تولید و اشتغال و اقتصاد مقاومتی است و ما در پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی در مسیر تولید و اشتغال ملی گام بر می داریم اما موانعی وجود دارد که تولیدات ما به اشتغال زایی دائم و تولید ملی منجر نمی شود. وی افزود: در وزارت کشاورزی ما دائما مجوز می دهیم ولی هنوز نتوانستیم برای تولید داخلی و تولید یک گیاه تراریخته مجوز بدهیم زیرا نگران حرف های دیگران هستیم. باید تکلیف خود را با ها و پژوهشگاه های بیوتکنولوژی و ژنتیک روشن کنیم. اگر بیوتکنولوژی بد است، درب ورودی ها و موسسات علمی را ببندیم و تکلیف جوانان و دانشمندانی که در این حوزه فعالیت می کنند را مشخص کنیم. مشاور رییس سازمان محیط زیست گفت: چرا باید علمی را تولید کنیم که در عمل به کار نمی آید؟ مساله تراریخته یک موضوع علمی است و بحث در مورد آن در تخصص ژورنالیست ها نیست. وی افزود: ما با محصولات ارگانیک مخالف نیستیم اما در صورتی که بتواند غذای 140 میلیون نفر را تامین کند، اما در حقیقت شرایط اینگونه نیست و زمین های کشاورزی ما آنقدر گسترده نیست که بتواند پاسخگوی نیاز غذایی هشتاد میلیون نفر انسان و دامهای کشور باشد.وقتی مخالفان سخن می گویند در بخش دوم این نشست چند ساعته، مخالفان تولید برنج تراریخته در کشور به بیان نظرات خود پرداختند. نفر اول غلامحسین آقایا رئیس اسبق موسسه پژوهش و برنامه ریزی اقتصاد کشاورزی بود که به ابعاد گوناگون موضوع تراریخته ها اشاره کرد و گفت: در موضوع تراریخته چند بحث مطرح است، اول تحقیقات و دانش علمی مرتبط است که ی با آن مخالفتی نکرده است. دوم واردات محصولات ترایخته است که مورد مخالفت هر دو گروه قرار دارد. سوم تولید است که باید در اجزا و ضرورت آن به تفکیک مورد بحث و بررسی قرار بگیرد. وی ادامه داد: آیا محصولات تراریخته ای که به کشور وارد می شوند برچسب تراریخته دارند؟ در دنیا هر جا برچسب تراریخته وجود دارد قیمت پایین تر است اما در ایران اینگونه نیست و افرادی از ناآگاهی مردم استفاده کرده و جنس وارداتی تراریخته را به قیمت محصولات عادی به مردم می فروشند و سود کلان می بردند. آقایا تصریح کرد: اگر قرار به آگاهی رسانی باشد باید مردم را از این برچسب گذاری آگاه کرد و به آنها حق انتخاب ید یا ن یدن محصول وارداتی تراریخته داد. وی در مورد تحقیق در کشور عنوان کرد که تاکنون ی معترض تحقیق درزمینه علم بیوتکنولوژی و محصولات تراریخته در کشور نشده است. وی سومین مساله را تولید داخلی عنوان کرد و افزود: در حال حاضر مناقشه برسر تولیدات محصول تراریخته است و همانطور که سایر شمندان جمع گفتند ی معترض به محصولات تراریخته وارداتی نیست. در حالی که سوال این است که کدام محصول و به چه علتی باید تراریخته شود و مزایا و معایب همان محصول یا محصولات بررسی کرد. آقایا، چهارمین نکته را بررسی موضوع از نگاه ا امات دانست و افزود: تا امروز وزارت جهاد کشاورزی در این امر کوتاهی کرده است. وی افزود: آزمایشگاه مرجع برای تشخیص سلامت محصولات تراریخته کجاست؟ چطور می توان وارد آن شد؟ اگر چنین مرکزی وجود دارد باید به همه معرفی شود. در حالیکه قانون افزایش بهره وری در مورد آزمایشگاه مرجع تصریح به پیشنهاد وزرات جهاد کشاورزی و تصویب هیئت ان دارد. وی تاکید کرد: مطابق قانون برنامه پنجم، تولید، فرآوری، ذخیره، بازاررسانی و سایر موضوعات مربوط به محصولات کشاورزی باید توسط وزارت کشاورزی تعیین و به تصویب هیات ان برسد. آقایا پنجمین موضوع مطرح در حوزه محصولات کشاورزی و به ویژه تراریخته را بعد اقتصادی آن عنوان کرد و گفت: ما نمی توانیم منفعت های ناشی از ناآگاهی مردم را به عنوان منفعت اقتصادی در نظر بگیریم، اگر محصول تراریخته برچسب گذاری شود قیمت کمتری خواهد داشت و ارزش اقتصادی محصول تراریخته حاصل جمع افزایش تولی و کاهش قیمت است که باید برای تصمیم گیری در مورد هر محصول و در مقابل هر تاثیر جداگانه بررسی شود.مخالف پیشروی واردات تراریخته بودم در ادامه محمد رضا جهانسوز معاون اسبق کشاورزی و عضو هیات علمی تهران در انتقاد به واردات محصولات تراریخته گفت: امضایی که حدود 12 سال پیش داشته ام جهت کمک به تصویب قانون ایمنی زیستی بوده است و به محض اینکه شنیدم روغن وارداتی تراریخته است از موسسه مربوطه در وزارتخانه خواستیم تا موضوع را بررسی کند. وی افزود: در زمان تصدی معاونت تولیدات گیاهی، دستور تدوین استانداردهای تولید محصولات کشاورزی را دادم و مخالفت با تراریخته نیز به معنای مخالفت با علم نیست.محصولات تراریخته را درست مطرح کنیم نه درشت در ادامه علیرضا عباسی بیوتکنولوژی گیاهی تهران به عنوان یکی از مخالفان تولید تراریخته در کشور گفت: رشته بنده بیوتکنولوژی کشاورزی است که یک عرصه وسیعی را شامل میشود که تراریخته جزیی از آن است. ضمنا رشته بنده بیوتکنولوژی کشاورزی است نه تراریخته و ضمنا در زمینه تراریخته نیز انتقال ژن تعداد زیادی پایان نامه کارشناسی ارشد و ی انجام داده ام لذا مخالفتی با علم و تکنولوژی وجود ندارد و فقط موضوع اصلی این است که لازم است تراریخته را درست تعریف کنیم و درشت تعریف نکنیم. وی ادامه داد: بیوتکنولوژی عرصه وسیعی است که یک بخش آن کشاورزی است و از این بخش نیز یک قسمت آن فناوری تراریختی است و اگر در مورد بخش کوچکی از این عرصه اشکالی بوجود آمد نباید آن را به همه عرصه های علم بسط داد. عباسی تاکید کرد: در این حوزه امنیت غذایی دو مساله وجود دارد: اول تامین غذا و دوم سلامت آن. درحال حاضر بنده در حوزه تامین غذا ایراداتی را مطرح می نمایم که با تارریخته امنیت غذایی بوجود نخواهد آمد.آمار سازی نکنیم وی ادامه داد: متاسفانه موافقین تراریخته مطرح می کنند که تراریخته همان پیوند است که صددرصد برداشت نادرستی است. دومین موضوع اشتباهی که مطرح می شود این است که عملکرد محصولات تراریخته چند برابر محصولات معمولی است. به طور مثال عده ای مدعی می شوند که پنبه تراریخته 4 تن عملکرد دارد درحالی که پنبه غیر تراریخته 2 تن عملکرد دارد! چطور ممکن است با انتقال ژن عملکرد محصولات تراریخته دو برابر شود؟ گاهی اغراق از این میزان هم بالاتر می رود و می گویند تا 6 برابر رشد تولید هست! ما نباید آمار اشتباهی بدهیم در صورتی که در داده های موافقین حداکثر 15-20 آن هم جلوگیری از کاهش عملکرد مطرح است.یا جهل داریم یا فریبکاریم عباسی افزود: ادعای دیگری که مطرح می شود آن است که اصلاح نباتات سنتی، 50 سال زمان می برد اما محصولات تراریخته یک سال! همین اعداد و ارقام نادرست، مسئولان تصمیم گیر کشور را دچار اشتباه محاسباتی می کند. ضمنا در رابطه با محصولات تراریخته باید هر محصول به صورت مجزا بحث و بررسی شود و مزایا و معایب همان محصول به صورت دقیق مشخص شود. انی که این موارد را مطرح می کنند یا جاهل هستند یا فریبکار. در ادامه محمدرضا بی همتا تمام گروه زراعت و اصلاح نباتات تهران ضمن تایید ایده راه اندازی یک کارگروه تخصصی و مستقل برای تحقیق درباره سلامت محصولات تراریخته گفت: نظر وزرای بهداشت فعلی و سابق درباره سلامت محصولات تراریخته محترم است اما من زمانی می توانم آن را بپذیرم که با تحقیقات علمی سازگار باشد. آیا اظهارات این عزیزان بر اساس آزمایش بوده یا خیر؟ زیرا صرف یک نظر از سوی یک مسئول فعلی یا سابق برای بنده حجت آور نیست. وی افزود: نکته دیگر اینکه گزارش شده که سم bt روی موش تاثیر داشته و انتظار ما این بود که تاثیری ندارد. حال ممکن است این سم روی معده انسان نیز تاثیر بگذارد و لذا احتیاط شرط است. تمام گروه زراعت و اصلاح نباتات تهران ادامه داد: گیاهان تراریخته مقاومت پایداری ندارند. اصول مقاومت تک ژنی یعنی مقاومتی که بر اساس یک ژن باشد، به هر صورتی که (اعم از موتاسیون، تلاقی و تراریخته) باشد منجر به ش تن مقاومت می شود و نمی توان ادعا کرد تراریخته، گیاه مقاوم دائمی ایجاد می کند. وی افزود: ما باید بر اساس مقاومت چند ژنی عمل کنیم که با استفاده از ی ژنتیک رسیدن به آن نزدیک نمی باشد و بسته به ه یا پاتوژن بعد از مدتی مقاومتش می شکند. بی همتا تصریح کرد: مورد دیگر اینکه نمی توان ادعا کرد که سم کمتر مصرف می شود. معمولا در این نوع مقاومت گیاهان تراریخته، طغیان آفت دوم و سوم مشاهده می شود که مجبور به مصرف سم هستیم. آمار جهانی میزان مصرف سم را نشان می دهد که تفاوت چندانی نداشته است. وی گفت: نکته دیگر فرار ژن از گیاهان مقاوم به علف کش است که خصوصا در ایران که خاستگاه بسیاری از گیاهان است این فرار ژن مقاومت به علف کش از تراریخته به علف هرز معمولی باعث می شود که علفهای هرز معمولی به علف های هرز تبدیل شوند و نتوان در آینده آنها را از بین برد و آنها محیط زیست و کشاورزی را می کنند. تمام گروه زراعت و اصلاح نباتات تهران تاکید کرد: در ضمن ی ژنتیک برای صفات چند ژنی مثل مقاومت به خشکی و وشوری هنوز محقق نشده و در آینده ممکن است به ما کمک کند. بی همتا در پایان گفت: امنیت غذایی ما بر اساس چهار محصول ذرت، ک ا، سویا و پنبه محقق نمی شود و باید به محصولات دیگر نیز توجه کرد. ادعا شده که فقط سویا تراریخته برای طیور در جهان وجود دارد اما چنین نیست. ذرت تراریخته در امریکا بیشتر برای بیوفیول استفاده می شود اما در ایران برای طیور مصرف می شود. آیا سمّیت ساقه، برگ و دانه های نارس برنج تراریخته بر سایر موجودات محیط زیست و تنوع زیستی اثر نمی گذارد؟! در ادامه فاطمه واعظ جوادی رییس اسبق سازمان محیط زیست خطاب به قره یاضی پرسید: شما در چکیده مقاله ای که در مجله molecular breeding منتشر شده به فرآیند تراریخت کردت برنج طارم مولایی نوشتید، به سمی بودن ژنی که از باکتری باسیلیوس تریجنینسیس اشاره می نمایید. شما در مقاله بیان نمودید: "carrying a synthetic truncated toxin gene based on the cryia(b) gene from bacillus thuringiensis”….و در صفحه بعد هم فرمودید این ژن را به گیاه برنج عطری طارم مولایی ایرانی منتقل نمودید. وی افزود: حضرتعالی به دقت مراحل انتقال را تشریح فرمودید و به سنجش های زیستی یا insect bio ays هم اشاره نمودید و نهیتا چند توع گیاه تراریخت شده را مورد آزمایش قرار دادید و در صفحه 408 اذعان نمودید که گیاه تی دو شما بهترین عملکرد را در مرگ و میر و تلفات و رشد آهسته لاروکرم ساقه خوار را دارد و ع ش را هم گذاشتید. در ادامه و در صفحه بعد در مورد تظاهر یا بیان ژن فرمودید که در برگها تظاهر می کند ولی در دانه های بالغ خیر. (متن انگلیسی قرائت شد. شما در صفحه بعدش هم فرمودید در دانه برنج بالغ دیده نشده، فرمودید detect نشده ولی درصدی بیان نکردید. رییس سازمان اسبق محیط زیست ادامه داد: آقای قره یاضی! لطفا بفرمایید این ساقه و برگ که بعد از درو در محیط باقی می ماند با توجه به «سمی بودن برنج تراریخت بی تی» چه بر سر سایر باکتری ها، کرم ها و به طور کلی تنوع زیستی می آورد؟ وی افزود: مقاله مستندی موجود هست که در مورد ذرت تراریخت کار شده و صراحتا به این نتیجه رسیدند که اولا فاصله آن با مزرعه غیر تراریخت حداقل باید 3.8 کیلومتر باشد که البته این در شمال امکان پذیر نیست و ثانیا گفتند که جمعیت لارو پروانه پولک داران را کشته یا شدیدا کاهش داده است. یکی از محقیقن بزرگوار هم در جلسه ای فرمودند که متاسفانه کفش دوزک ها هم در مزرعه پنبه تراریخت از بین می روند. تعریف درستی به مردم ارائه دهید در ادامه ابراهیم پورجم تمام تربیت مدرس گفت: من برای انجام یک بحث علمی در این جمع حاضر شده ام. ما نه مخالف علم و توسعه علمی هستیم، نه مخالف تکنولوژی، نه مخالف بیوتکنولوژی و نه حتی مخالف تراریخت. بلکه ما با «کاربرد افسار گسیخته تکنولوژی» مخالفیم. وی افزود: ما نگران تعطیلی عقل و استدلال در طرح مسائل علمی در کشور توسط بعضی افراد هستیم. در طرح مسائل علمی، تعداد و عنوان شرط نیست زیرا با رای گیری نمی توان اثبات علم کرد. بلکه شرط صداقت و عزم واقعی برای درک حقیقت است. برای رد یک نظریه علمی با صدها سند پشتیبان، ارائه یک استدلال علمی منطقی کافی است. این ادامه داد: من فکر می کنم برزگواران از ابتدا طرح موضوح تراریخته را به خوبی انجام نداده اند. یعنی تمامی تواناییها و ارزشهای زیست فناوری را به مخاطب ارائه نموده و از آن رهاسازی و کاشت چند محصول تراریخته را اراده نموده اند! بدون اینکه بین محصولات اصلاح شده ژنتیکی با تراریخته تمایز قائل شوند. پورجم اظهار داشت: در کتابچه ای که تحت این عنوان چاپ شده است، هرچه جستجو یک تعریف از محصولات تراریخته و تفاوت آن با محصولات اصلاح شده ندیدم (خلط به نژادی و تراریخته صورت گرفته است). آنچه ذکر شده مناقب و مزایای بیوتکنولوژی است و این شکل طرح یک موضوع علمی؛ که با زندگی مردم مرتبط است، مناسب نیست. اگر این دو یکی است، پس چرا برای به نژادی جایزه داده می شود و برای تراریخت پروتکل بین المللی (کارتاهنا) تنظیم می شود؟. زیرا تراریخت یک جزء کوچک از بحث اصلاح ژنتیکی و پر ریسک ترین بخش آن است. وی ادامه داد: در خصوص بحث تراریخت، اصل درخواست موافقان محترم آزاد سازی کاشت چند محصول زراعی است و برای آنها نیز سه امتیاز اصلی را مطرح می کنند: یک، قاومت در مقابل آفات، بیماریها و علفهای هرز. دو. کاهش مصرف سموم و سه. افزایش محصول در واحد سطح. تمام تربیت مدرس خاطرنشان کرد: به عنوان ی که سالها در زمینه آفات و بیماریها و مدیریت آنها مطالعه دارد عرض می کنم این فرمایشات قبول اما امروزه از نظر علم مدیریت آفات و بیماریهای گیاهی، کاربرد ارقام مقاوم ممکن است لازم باشد اما چندان هم مطلوب نیست. زیرا ما با موجودات زنده و آن هم موجودات پست (که با کمترین فشار ژنتیکی ممکن است ع العمل جدی نشان دهند) روبرو هستیم (طبیعت هوشمند). لذا توسعه ارقام مقاوم در بسیاری از موارد منجر به تولید نژاد مقاوم برتر شده و می شود. پس موضوع مقاومت ارقام تراریخته نه منحصر به فرد است و نه چندان مطلوب. زیرا می تواند منجر به تولید نژادهای جدیدی از آفات و علفهای هرز (super weeds) شده و در دراز مدت کار دست انسان بدهد. شواهد زیادی هم در این رابطه وجود دارد. پورجم تاکید کرد: اما در خصوص کاهش سموم باید گفت که اولا این کاهش مصرف سموم ممکن است برای کوتاه مدت صحیح باشد. اما در دراز مدت به دلایلی که گفته شد، استمرار نخواهد داشت. در ثانی محصولات تراریخته مورد نظر بزرگواران همه حاوی ژن bt هستند. این ژن قادر به تولید تو ین است که از طریق آن آفت مورد نظر را از پای در می آورد. لذا می تواند برای بسیاری از دیگر موجودات زنده محیط هم مضر باشد. شما می فرمایید پروتئین خاص است!؟ صحیح، اما یک پروتئین سمی برای تعدادی از موجودات زنده و پروتئین ناخواسته برای دیگر موجودات زنده است (اگر ژن مقاومت به باکتری آن را حذف کنیم که در بسیاری از موارد متاسفانه آن هم حذف نمی شود). این به اصطلاح پروتئین در تمامی اندامهای گیاه تولید می شود. هرچند میزان آن در بافتهای مختلف متفاوت و در برگ و ساقه بیشترین میزان است. این به این مفهوم است که ما با کاشت این ارقام عملا یک کارخانه زنده و دائمی تولید سم تولید کرده ایم. هرچقدر میزان آن هم کم باشد؛ با توجه به حجم توده گیاهی (بیومس) تولید شده و دراز مدت بودن زمان تولید و خطرات جنبی (انتقال قطعی ژن به گونه های مشابه گیاهی و زراعی)، منطق حکم می کند که در کاشت آن احتیاط و درنگ کنیم. زیرا ما با این کار میزان زیادی سم وارد بدن انسان و دام و یا خاک و محیط زیست کرده و موجودات زیادی را در معرض آن قرار می دهیم. بدون این که بدانیم چه تاثیرات مثبت یا منفی روی آنها دارد. وی ادامه داد: در خصوص افزایش محصول هم ما حرفی نداریم. اما آیا افزایش محصول در واحد سطح فقط برای محصولات تراریخت متصور است؟ و راه بهتر و سالم تری وجود ندارد؟ شما به میزان افزایش محصول در کشورهای اروپایی که کاشت تراریخت را نمی پذیرند توجه کرده اید؟ در جایی که پای سلامت مردم در میان است باید احتیاط مفرط کرد. کاشت محصولات تراریخت مورد نظر بزرگواران در کشور، با سلامت مردم و محیط زیست ما در تضاد آشکار است و ما حق نداریم به نام علم و توسعه علمی حق مردم خود را زیر پا گذاشته و خدای نکرده برای آنها مشکل درست کنیم. این در ادامه گفت: تراریخت مورد بحث در کشور ما متاسفانه به چند محصول ذرت، سویا، ک ا و پنبه خلاصه شده است. ما با رها سازی همه آنها؛ تا زمانی که اجماع جهانی بر سلامت آنها صورت نگرفته است، مخالفیم. بحث ارتباط محصولات تراریخت با اقتصاد مقاومتی هم بحثی کاملا انحرافی است. زیرا ما در حال حاضر تولید کننده هیچ محصول تراریخته تایید شده ای در داخل کشور نیستسم و واردات بذور تراریخته و مشکل دار دیگر کشورهای مدعی هم هیچ مناسبتی با اقتصاد مقاومتی مورد نظر ی و دیگر دلسوزان کشور ندارد. جز این که بر میزان اقلام وارداتی کشور می افزاید. پورجم در پایان تاکید کرد: نکته مهم دیگر این است که ظاهرا زیرساختهای لازم برای پذیرش و اجرای ا ومات قانونی محصولات تراریخته نیز در کشور فراهم نشده و ما شاهد قانون گریزی های مفرط در این زمینه هستیم! ضعف دستگاههای اجرایی و نظارتی مسئول در این امر کاملا آشکار است. ظاهرا وزارت بهداشت ما برای تایید میزان تراریختگی محصولات به اعتبار شرکتها متکی است و نمایندگان محترم وزارت جهاد کشاورزی نیز در اثر فشارهای پیدا و پنهان در جلسات یکی به میخ کی کوبند و یکی به نعل! سازمان محیط زیست ما هم که درگیر ارائه نظرات کارشناسی فصلی و صدور بخشنامه ها و دستورالعملهای لازم برای دور زدن قوانین دست و پا ش ته موجود است.بخش سوم مناظره، بار دیگر موافقان تراریخته به بحث پرداختند محمود تولایی رییس انجمن ژنتیک ایران با ارایه سند منتشره در مردادماه سال 1384 گفت: سال 83 وقتی بحث تولید برنج تراریخته مطرح شد، در اولین مرحله سه انجمن علمی مرتبط ژنتیک، بیوتکنولوژی و ایمنی زیستی، کارگروهی را تشکیل و به همه مجامع علمی و سازمانهای تی مرتبط شامل وزارت بهداشت و درمان، وزارت جهاد کشاورزی و سازمان محیط زیست فراخوان داده شد تا سوالات و نگرانی های مطرح به همراه مستندات را ارایه کنند تا توسط کارگروه مورد بررسی قرار گیرد. در آن زمان، تعداد 16 سوال در خصوص تغییرات ژنتیکی در گیاه، 9 سوال در خصوص مخاطرات زراعی، 15 سوال در موضوعات اکولوژیکی و زیست محیطی و 15 دغدغه نیز در زمینه مخاطرات بهداشتی و غذایی جمع آوری گردید. کارگروه متشکل از ده نفر از متخصصین منتخب انجمن ها در یک دوره ده ماهه تمامی موارد مطروحه را بررسی، داده های خام از محقق برنج اخذ و در موارد لازم توسط متخصصین مربوطه مورد بررسی مجدد قرار گرفت و نهایتا عدم تفاوت برنج تراریخته 827 با گیاه والد آن بجز ژن مقاومت به کرم ساقه خوار برنج، و سلامت آن مورد تایید قرار گرفت. وی ادامه داد: برخی نگرانی ها محتمل است و ما نیز موافق تلاش برای رفع نگرانی ها هستیم. ما نیز معتقدیم باید براساس قانون، ا ام در برچسب زنی محصولات تراریخته عمل شود، وی با اشاره به تصویب پیوستن به پروتکل کارتاهنا در مجلس و قانون ایمنی زیست گفت، در قانون مصوب سال 1387 گمرکات م م به درج تراریخته بر روی محصولات وارداتی بوده اند، اما متاسفانه حتی همین یک جمله هم به فرم گمرکات اضافه نشده است. همین مساله بیانگر وجود سوابق واردات این محصولات در کشور است و اعلام بی اطلاعی و عدم مخالفت با واردات، جای تامل و تعجب دارد! تولایی افزود، اجرای قانون ایمنی زیستی که وزارت بهداشت، وزارت کشاورزی و سازمان محیط زیست را عهده دار یت ارزی مخاطرات محتمل نموده است، آیا نمی تواند نگرانی ها را بر طرف کند؟ تولایی با اشاره به اینکه سال قبل در اروپا 136 هزار تار محصول تراریخته کشت شده، گفت: سال قبل از آن نیز، میزان کشت 117 هزار تار بوده است که این آمارها نشانه رشد و گسترش این محصولات در اروپاست. وی افزود: نکته قابل تامل این است که در کشور ما در حالی این نگرانی مطرح می شود که 98 درصد بذور صیفی جات و سبزیجاتمان وارداتی است و بطور کامل ژرم پلاسم و گونه های بومی ما را به کنار زده و از بین برده اند. واردات 80 درصدی چغندر قند و سایر بذور خارجی که به همه ایران وارد شده اند و با گرده افشانی کل ا یستم را تحت تاثیر قرار داده اند. اکثر بذور وارداتی غیرتراریخته هم بوده اند و گونه های بومی در حال از بین رفتن هستند، سئوال اینجاست که چرا نباید از توانمندیهای فناورانه در کشور خودمان و بر روی اصلاح گونه های بومی کشور خودمان سرمایه گذاری و حمایت کنیم؟ در ادامه زهراوی عضو هیات علمی بانک ژن ملی گیاهی ایران به بخشی از سوال های منتقدان در جمع پاسخ داد و گفت: میگویند ش ت مقاومت، نقطه ضعف محصولات تراریخته است در حالی که این پدیده در روشهای اصلاح نباتات سنتی هم صادق است. وی افزود: در مورد گیاهان عادی، مقاومت و پاتوتیپ در طی سال ها انجام شده اما در محصولات تراریخته ش ت کمتر است. در رابطه با سمی بودن پروتئین bt برای انسان که توسط خانم جوادی مطرح شد زهراوی پاسخ دادند این پروتئین در محیط قلیایی در معده ات اثر منفی خود را بروز میدهد و در محیط اسیدی معده انسان یا جانوارن نقش یا اثر سویی ندارد. بعلاوه از این پروتئین قبلا از طریق تکثیر باکتری تولید کننده آن در کشاورزی ارگانیک استفاده میشده است و اکنون تنها تغییری که ایجاد شده است اینکه خود گیاه این پروتئین را تولید میکند. زهراوی همچنین اظهارات پورجم مبنی بر ممنسوخ شدن استفاده از مقاومت ژنتیکی در مقابله با آفات در تحقیقات کشاورزی امروزه را مورد انتقاد قرار داد. همچنین در پاسخ به اظهارات پورجم مبنی بر اثر مهلک پروتئین bt بر روی نماتدها اظهار داشت که چگونه است که استفاده از سموم شیمیایی تدخینی مرسوم و مورد استفاده برای مبارزه با نماتد که کل ارگانسیمهای خاک را از بین می برند چشم پوشی می شود ولی اثر به مراتب خفیفتر این فراورده بیولوژیک برجسته نمایی میشود.برای تحقیقات سقف تعیین کنیم در ادامه بهاره زارع دانش آموخته پزوهشگاه ملی ی ژنتیک گفت: شخص من حداقل 13 سال است که بر روی تولید این محصولات تحقیق انجام میدهم و در ایران بیش از 20 سال است که این تحقیقات صورت می گیرد و ادامه دارد اما به تولید نمی رسد. باید سقفی مشخص بشود که تا کی فقط باید تحقیق کرد و منتظر ماند؟ او ادامه داد: در ایران ما فقط یکی دو محصول داریم که ژن b.t دارد اما الان همه روی موضوع b.t بحث می کنند. پژوهش جدید من یک محصول بومی است و ثبت جهانی شده و تولید ملی است اما همه این تحقیقات و تولیدات من در سایه این تعلل ها در حال از بین رفتن است. در حق دین و علم اجحاف شده است در ادامه عبدالحسین طوطیایی پژوهشگر بازنشسته اصلاح نباتات اظهار داشت: اساسا دانش حرفه ای اینجانب اصلاح نباتات کلاسیک است و قاعدتا مهارت و دانش کافی در زمینه بیوتکنولوژی گیاهی ندارم. اما از زمانی که شیوه احساسی و جهت دار مخالفان محصولات تراریخته را در رسانه های عمومی دیدم بر خودم لازم دانستم که چنین شیوه غیر علمی را با همان ظرفیتی که رسانه ای شده است مورد نقد و روشنگری قرار دهم چرا که دریافتم این شیوه حمله، توسعه یک فناوری مفید برای منافع ملی را زیر چرخ ها و مرزبندی های احساسی و حتی متوقف می کند. وی افزود: به عنوان مثال آقای مصری عضو هیات رییسه مجلس نهم اظهار داشت محصولات تراریخته مانند و مشروبات الکلی حرام هستند. واقعا چرا ما با این برچسب های غیر علمی وارد استدلال و نظر در باره این محصولات شده ایم؟ چرا از ارزش ها و وازه های دینی برای تقویت استدلال خود کمک می گیریم. ایا این شیوه استدلال هم به دین و هم به علم ستم نمی کند؟ ای کاش لا اقل تصمیم بگیریم از ارزش های دینی برای حملات خود به تراریخته بیش از این هزینه نکنیم.کشاورزی عرصه اقتصاد است حسین عسگری عضو هیئت علمی شهید بهشتی با اشاره به اینکه کشاورزی عرصه اقتصاد است و انی که وارد سرمایه گزاری در این حوزه می شوند هم دنبال قطعا به دنبال سود هستند گفت: علت استفاده از سم هم همین است و نمی توان با آن مخالفت کرد چون کشاورزی بدون سم عایدی نخواهد داشت.ایجاد استرس عمومی نوعی ترور است عسگری افزود: دومین بحث این هست که چگونه باید به مردم آگاهی داد؟ به نظر من برای توضیح در مورد محصولات تراریخته باید 12 واحد تخصصی بیوتکنولوژی برگزار کرد که فقط مفهومش را به آنها بگوییم. در غیر اینصورت با اطلاع رسانی های رسانه ای، فقط در بین مردم استرس و وحشت ایجاد می کنیم و همین خلق وحشت عمومی نوعی ترور است. ما از 450 نفر در سطح شهر تهران پرسیدیم که از محصولات تراریخته چه می دانید اما بسیاری از آنها حتی با تلفظ این واژه هم مشکل داشتند.برای رضای خدا دست از تشویش عمومی بردارید در ادامه سیروس زینلی رییس انجمن بیو تکنولوژی گفت: به خودمان اجازه ندهیم بگوییم وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی نمی فهمد ولی ما می فهمیم. هاشمی، بهداشت با صراحت گفت من باید تایید کنم و نه رو مه ها و من می گویم این محصولات تراریخته سالم است.امنیت غذایی ما همان امنیت ملی است وی با تاکید براینکه بایستی بدون در نظر گرفتن منافع شخصی، معایب و محاسن هرچیزی را بشناسیم، گفت: باید از مخالفان پرسید که چاقو خوب است یا بد؟ جراح با چاقو جان می دهد و چاقوکش جان می گیرد. او از انی که عقیده داشتند با کاشت برنج تراریخته احتمال دارد که حجم خاک عوض شود، خواست تا مدارک مستند ارائه دهند و تصریح کرد: امنیت غذایی ما همان امنیت ملی است و نباید هر ی به خود حق دهد تا در مورد آن بدون استناد علمی نظر دهد. اصل منافع ملی آن است که هر حرفی دارد مستند ارائه دهد نه با حدس و گمان. چرا هر روز فاصله خودمان را با جهان علم زیاد می کنیم؟ پیشنهاد می دهم تا یک تیم چابک و قوی متشکل از موافقان و مخالفان جمع شوند و پس از بررسی های علمی و آزمایش های لازم، یک بار برای همیشه نتیجه قطعی را در مورد مزایا و مضرات این محصولات ارائه دهند.نیازمند ساختار تصمیم گیری در حوزه ایمنی زیستی هستیم وی گفت: نیازمند ساختار تصمیم گیری در حوزه ایمنی زیستی و بیوتکنولوژی هستیم. ما ایمنی زیستی را قبول کردیم و ساختار تصمیم گیری مرجع کشور را که متشکل از سه ارگان وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و وزارت جهاد کشاورزی و سازمان محیط زیست کشور را نیز قبول داریم. از طرف دیگر، سه پرتال جهانی نیز وجود دارد که در سایت bch یا همان اتاق تبادل اطلاعات، نتایج ارزی های جهانی را منتشر می کند. وی افزود: بر اساس پروتکل کارتاهنا باید اسناد بررسی شود و سپس روی سایت و در معرض دید جهانی قرار گیرد. البته کشورها می توانند در این آمار شک کنند و خودشان نیز آزمایش ها را تکرار کنند. الان 7 هزار محصول تراریخته چک شده و آمار به روز شده آنها در سایت موجود است. در کشور ما هم در شهر کرج یک شرکت سال هاست که b.t تولید می کند. حقیقت آن است که تکنولوژی وقتی رشد کرد و به پول رسید، از سوی کشورهای سلطه گر کنترل میشود، مثل انرژی هسته ای که وقتی به ثمر نشست موانعی پیش روی کشورمان و تولید محصول می گذارند.عرصه کار پژوهشی متفاوت از کار ی است محمدرضا زمانی نیز به بیان تفاوت های بنیادین فعالیت های پژوهشگاهی با ی پرداخت و گقت: ما از سال 2010 در پژوهشگاه، آزمایشگاه مرجع داریم اما باید مورد تحقیقاتی تعریف شده و سفارش شود تا در آن پژوهشگاهه انجام گیرد. ما حتی از کشورهای دیگر سفارش پژوهش داریم اما مسئولان برای بررسی به ما مراجعه نمی کنند. در حال حاضر ما آزمایشگاه های مرجعی داریم که می توانند ریزترین رخدادهای بذر ذرت را شناسایی کنند.به جای واردات، بذر خودمان را تولید کنیم در ادامه بار دیگر قره یاضی گفت: ما میگوییم بذر وارد نکنیم بلکه بذر خودمان را تولید کنیم. در دنیا سومین مقاله برنج تراریخته مقاوم به آفات را با فاصله کمی از دو مقاله قبلی من نوشتم. آنها که می گویند پروتئین بی تی به سیستم گوارشی انسان آسیب می زند بدانند که بی تی یک پروتئین است و در محیط قلیایی می شکند در حالیکه محیط معده انسان اسیدی است و در محیط اسیدی هیچ ش تی وجود ندارد. در ضمن گیرنده های این پروتئین هم در بدن مهره داران وجود ندارد درنتیجه تا ابد برای انسان ضرر ندارد. ما برای اولین بار در دنیا برنجی تولید کردیم که این پروتئین را در دانه تولید نمی کند اما متاسفانه با وجود تصویب و صدور مجوز تولید، در حال حاضر هنوز اجازه تولید ندارد .چند پرسش علمی از موافقان تراریخته در ادامه جهرمی کارشناس سازمان پ ند غیر عامل به عنوان مخالف تراریخته و در خصوص واردات محصولات دستکاری ژنتیکی گفت: عمده محصولات تراریخته ای که وارد کشور می شود شامل ذر
رقمی که با درنظرگرفتن درآمد حدود ٤٠میلیارددلاری نفت برای کشور در سال، حدود یک هشتم درآمد نفتی را نشان می دهد. با وجودی که سر استفاده از محصولات تراریخته حرف و حدیث های فراوانی برقرار است؛ اما نکته شایان توجه آن است که با واردات این محصولات به کشور، چیز غریبی نیست اگر هر فرد به هرحال از این محصولات استفاده کرده باشد. بنابراین سؤال اینجاست که با درنظرگرفتن این نکته، چرا باید همچنان واردات محصولات تراریخته ادامه داشته باشد و تولید آن در داخل کشور انجام نگیرد؟به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از شرق ، بهزاد قره یاضی، رئیس دفتر پژوهش و فناوری سازمان مدیریت و برنامه ریزی و رئیس مرجع ملی ایمنی زیستی، علت این اتفاق را تجاری آن و وجود مافیای واردات محصولات تراریخته می داند. قره یاضی از زمانی یاد می کند که در ت ، محمدرضا اسکندری، کشاورزی و مدیر بلافصل او یعنی رئیس وقت پژوهشکده بیوتکنولوژی کشاورزی در سال ٨٥، مجوز واردات محصولات تراریخته را به کشور صادر می کند و بر تولید داخلی محصولات تراریخته قفل و زنجیر می زند. او سخن از این دست اقدامات را نه برای رد یا تأیید مقابله مافیای واردات با تولید ملی محصولات تراریخته، بلکه برای مشروعیت ز از انگیزه های مخالفان سرشناس این فناوری در ایران به میان می آورد. درحال حاضر چه حجمی از بازار جهانی مواد غذایی به محصولات تراریخته اختصاص دارد؟تقریبا صد درصد سویای موجود در بازار تبادل جهانی تراریخته است. در مورد ذرت، ک ا و پنبه به ترتیب حدود ٥٠ درصد، ٣٠ درصد و ٨٠ درصد آنچه در بازار تبادل می توان یداری کرد، تراریخته است. این چهار محصول بسیار استراتژیک هستند. ذرت، سویا و ک ا هم تأمین کننده روغن نباتی و هم به صورت مستقیم بخش اعظم جیره غذایی مرغ و گوشت و ماهی (و فراورده های آن مانند تخم مرغ و شیر و لبنیات دیگر) را تشکیل می دهد. توجه بفرمایید یک تولیدکننده مرغ، یک جوجه یک روزه را به قیمت دو هزارو ٢٠٠ تا دو هزارو ٥٠٠ تومان در بازار می د؛ این جوجه ها را به مدت ٤٢ تا ٤٨ روز نگهداری و سپس روانه بازار می کند. در این مدت جیره اصلی (بیش از ٩٨ درصد خوراک همین جوجه ها) ذرت و سویا هستند. بقیه مکمل و کمی هم صدف و دارو است. پس کوچک ترین اختلال در تأمین ذرت، سویا و کنجاله این دو محصول موجب افت شدید تولید و افزایش قیمت چشمگیر مرغ خواهد شد و حتی می تواند منجر به بروز صف های طولانی و بحران های اجتماعی شود.درحال حاضر بیش از ٩٠ درصد روغن نباتی و بیش از ٩٠ درصد خوراک مرغ و ٨٠ درصد خوراک دام های دیگر از طریق واردات تأمین می شود. با توجه به اینکه سهم مهمی از این محصولات در بازار تبادل جهانی تراریخته هستند، هیچ راه دیگری جز واردات محصولات تراریخته نداریم. واردکنندگان به خوبی از این موضوع آگاه هستند. نکته اینجاست که باید بپرسیم چرا هرزمان اسم تولید داخلی تراریخته می آید، تراریخته هولناک و ترسناک جلوه داده می شود؟ یعنی شما معتقدید هراس افکنی از تراریخته تجاری دارد؟صد درصد. بخش بزرگی از این ماجرا را مافیای واردات هدایت می کند زیرا تولید داخلی منافع واردکنندگان را به خطر می اندازد. محمدرضا اسکندری، کشاورزی و مدیر بلافصل او یعنی رئیس وقت پژوهشکده بیوتکنولوژی کشاورزی باید پاسخ بدهند چرا در سال ٨٥ محصولات تراریخته را وارد د و همان زمان قفل و زنجیر بر تولید داخلی محصولات تراریخته زدند؟ ببینید، واردات محصولات تراریخته از سال ١٣٨٥ آغاز شد. تنها انی که به این موضوع اعتراض د، پژوهشگران و انجمن های علمی بودند که نه به اصل تراریخته، بلکه به مخالفت با تولید داخل در عین تشدید واردات اعتراض داشتند. اما انی که امروز داعیه مخالفت با تولید و واردات محصولات تراریخته را دارند؛ ازجمله خود آقای اسکندری و اعوان و انصار او مانند علی آقای کرمی و علی آقای کشوری و دیگر مدعیان سندی ارائه دهند که ١٠ سال پیش هم موقعی که ما به واردات محصولات تراریخته اعتراض می کردیم آیا اینها کلامی به زبان راندند؟ مخالفتی د؟ اگر بله، سند بیاورند. چرا ناگهان از هنگامی که حمایت از تولید داخلی محصولات تراریخته در اسناد پشتیبان برنامه ششم به تصویب هیئت ان رسید، آقایان یکباره قیام د؟ با این توضیح من نمی خواهم بگویم مافیای واردات در حال مقابله با تولید ملی محصولات تراریخته است، بلکه می خواهم مشروعیت مخالفت و انگیزه های مخالفان سرشناس این فناوری در ایران را زیر سؤال ببرم. بارها و بارها عنوان کرده ام اگر شما پروفسور این علم هستید و اگر می دانستید بیش از ١٢ سال است این محصولات وارد می شوند چرا تا دو سال پیش هیچ ص از شما درنیامد و ناگهان از دو سال قبل نگران سلامت مردم شدید؟ اما گروه های موسوم به تولیدکنندگان محصولات ارگانیک هم با تراریخته زاویه جدی دارند... بله، چون بازار ارگانیک ایران هم با تقلب تجارت افسانه ای برای خود دست وپا کرده است. آنها در دو،سه سال گذشته با فروش محصولات غیرارگانیک به نام ارگانیک به سه برابر قیمت واقعی ثروت افسانه ای برای خود ایجاد کرده اند و برخلاف قوانین و مقررات، خودسرانه گواهی ارگانیک صادر می کنند بعد هم به آنها می گویند هرچه می خواهید بفروشید. فقط لوگوی ما را روی مغازه بزنید. روزی وارد یکی از این مغازه های به اصطلاح ارگانیک شدم و دیدم برنج هم عرضه می کنند. روی کیسه ها نوشته بود: ipm؛ از فروشنده سؤال این برنج هم ارگانیک است؟ بادی به غبغب انداخت و گفت: بله از بهترین شالیزارهای ارگانیک شمال کشور تهیه شده و گواهی ارگانیک هم دارد و این درحالی است که ipm به مفهوم مبارزه تلفیقی با آفات است که سموم شیمیایی هم بخشی از آن را تشکیل می دهند. متأسفانه نه سازمان استاندارد، نه وزارت بهداشت، نه تعزیرات حکومتی و نه دادستانی هم وارد این موضوع نشده اند و هر روز شاهد رواج بیشتر این عوام فریبی ها و دروغ گویی ها در صنعت غذای کشور هستیم. مرغ سبز، مرغ ارگانیک، روغن کشی در مقابل دیدگان شما، عباراتی هستند که هر روز طرفداران بیشتری پیدا می کنند و عوام فریبی دارد نسل دانایی را از میان برمی دارد. یکی از مسئولان ارشد وزارت بهداشت در جلسه کمیسیون کشاورزی عتف می گفت هاشمی، بهداشت، را برای بازدید از یکی از نمایشگاه های ارگانیک در تهران دعوت کرده بودند. وی و همراهان بلافاصله متوجه دغل بازی مسئولان برگزاری این نمایشگاه شده بودند و تیمی را برای نمونه برداری از محصولات عرضه شده در نمایشگاه ارگانیک اعزام کرده بودند که مسئولان نمایشگاه به آنها اجازه نمونه برداری ندادند. متأسفانه یک «میدان دار بارفروش» هم شده میدان دار این ماجرا. گردش مالی تجارت کود و سموم شیمیایی در ایران چقدر است و کشت تراریخته تا چه اندازه می تواند این تجارت را محدود کند؟کشت تراریخته می تواند با افزایش مقاومت گیاهان نیاز آنها را به سم و کود شیمیایی تقریبا تا حد زیادی از بین ببرد. من رقم دقیقی از میزان واردات و تولید و توزیع سموم شیمیایی ندارم. آ ین آماری که به خاطر دارم این است که میانگین سرانه مصرف سموم شیمیایی در ایران گاهی تا ١٠ برابر مصرف اروپاییان است. به طور ویژه در استان هایی که برنج و پنبه کشت می شود بیشترین میزان مصرف سموم خطرناک شیمیایی را شاهد هستیم. براساس گزارشی از سازمان حفظ نباتات، ٨٨ درصد مبارزه شیمیایی با آفات فقط و فقط به مبارزه با کرم ساقه خوار برنج اختصاص دارد. اگر دقت کنید، می بینید بیشترین هجمه مخالفان با تولید ملی محصولات تراریخته هم دقیقا از همین منظر به تولید ملی برنج تراریخته برمی گردد چون کاسبی سم فروشان را اد خواهد کرد. گفته می شود در کشاورزی ایران بعضا سموم منسوخ و از رده خارج مورد استفاده قرار می گیرد که دوز آلایندگی بالایی دارد. درباره آثار زیان بار و اثبات شده این سموم توضیح دهید.در دوره آقای محمدرضا اسکندری واردات سموم بی خاصیت و بی کیفیت از هندوستان و چین رونق زیادی گرفت. البته نه اینکه این دو کشور سموم باکیفیت نداشته باشند، اما به هرحال با اطلاعی که امروز از میزان پاک دستی ت های نهم و دهم در بین مسئولان وجود دارد، می توان حدس زد که چرا سموم فاقد کیفیت مناسب وارد کشور می شد. در دوره اخیر تلاش زیادی شد تا با همت سازمان حفظ نباتات ساماندهی مناسبی در بازار سموم صورت بگیرد. اما به هرحال سم، سم است و خسارات زیان بار خود را برجای می گذارد. سموم خوب خسارات کمتری بر جای می گذارد و سموم بد خسارات بیشتر. راه حل ما این است که با تولید محصولات تراریخته بتوانیم اصولا نیاز به سم را از بین ببریم. مغالطه رایجی که متأسفانه برخی مدعیان مقابله با بیوتروریسم ایجاد کرده اند، این است که در تولید محصولات ارگانیک از سموم استفاده نمی شود یا اینکه سموم بیولوژیک مورد استفاده فاقد زیان هستند. درصورتی که هر دوی این فرضیه ها کاملا غلط هستند. در بسیاری از سموم مورد استفاده در آفت کش ها از ترکیباتی استفاده می شود که به طور طبیعی در گیاهان یافت می شوند. اگرچه عوام فریبان متوهم و فناوری هراس تلاش دارند این نوع سموم را سالم یا برتر معرفی کنند، اما این امر به هیچ عنوان صحت ندارد و سموم طبیعی مورد استفاده در محصولات ارگانیک هم می توانند کشنده باشند. مرکز ملی تحقیقات سلامت غذا وابسته به علوم پزشکی شهید صدوقی یزد اخیرا گزارش مفصلی را درباره محصولات ارگانیک منتشر کرده که در فصل دوم آن مستندات وجود بقایای سموم و حتی آفلاتو ین تا ١٠ برابر بیشتر در محصولات ارگانیک نسبت به محصولات غیرارگانیک ارائه شده است. آقای ، فارغ از غلط یا درستی ماجرا، کشاورزی درحال حاضر یکی از متهمان اصلی بحران آب است و وزارت کشاورزی از ترویج کشت گونه هایی صحبت کرده که در اصطلاح مقاوم به خشکی و مقاوم به شوری هستند و مصرف آب کمتری دارند. آیا این گونه ها هم ی ژنتیک شده هستند؟بله. درواقع این ارقام تراریخته هستند و حالا که بحث بحران آب پیش آمد، خوب است تأکید کنم این فناوری به نوعی استراتژیک است و کشور نباید بیشتر از این اجازه دهد منافع ملی قربانی دانایی ستیزان و کاسب مسلکان شود. ببینید درحال حاضر میزان سرانه آب در اختیار ایرانیان بین هزارو ٥٠٠ تا هزارو ٩٠٠ مترمکعب است. شاخص فالکن مارک میزان سرانه آب هزارو ٧٠٠ مترمکعب در سال را به عنوان شاخص کمبود معرفی کرده است. بنابراین براساس این شاخص، ایران همین حالا با بحران آب مواجه است. در ایران ما سالانه حدود ١٢٠ میلیارد مترمکعب آب تجدیدشونده داریم (نزولات و رودخانه ها). اما همین حالا بیش از ٩٠ میلیارد مترمکعب آب برداشت می کنیم و کمی از آن هم به دریاها می ریزد یا از طریق مرز ها خارج می شود. تقریبا می توان گفت چیزی برای استحصال جدید باقی نمانده است. کمیسیون توسعه پایدار سازمان ملل درصد برداشت از منابع آب تجدیدپذیر در هر کشور را به عنوان شاخص اندازه گیری بحران آب معرفی کرده است. براساس این شاخص، هرگاه میزان برداشت آب یک کشور بیشتر از ٤٠ درصد کل منابع آب تجدیدپذیر آن باشد، این کشور با بحران شدید آب مواجه است و اگر این مقدار در حد فاصل ٢٠-٤٠ درصد باشد، بحران در وضعیت متوسط خواهد بود. با توجه به اینکه در ایران هم اکنون از بیش از ٧٠ درصد کل آب تجدیدپذیر کشور استفاده می شود، ایران در وضعیت بحران شدید آبی قرار دارد. مؤسسه بین المللی مدیریت آب هم دو عامل درصد برداشت کنونی نسبت به کل منابع آب سالانه و درصد میزان برداشت آب در آینده نسبت به برداشت آب درحال حاضر را هم زمان مورد استفاده قرار می دهد که براساس این شاخص، ایران باز هم در وضعیت بحران شدید آبی قرار دارد. برای وج از این وضعیت ایران تا سال ٢٠٢٥ باید بتواند ١١٢ درصد به منابع آب قابل استحصال خود بیفزاید که این مقدار با توجه به منابع و امکانات موجود غیرممکن است. تصور کنید در چنین شرایطی همسایه غربی ما ترکیه با احداث ده ها سد ازجمله سد آتاتورک آب رودخانه فرات را که از و عراق عبور می کرده و شاهرگ حیاتی این دو کشور محسوب می شده اند؛ به کمتر از نصف تقلیل داده که براساس برخی تحلیل ها، یکی از عوامل مؤثر در به وجودآمدن بخشی از بحران اجتماعی ازجمله جنگ داخلی در را تشکیل می دهد. از سوی دیگر با احداث سد ایلسو بر رودخانه دجله که از سراسر عراق عبور می کند قصد خشکانیدن این کشور را دارد. توجه داشته باشیم که این دو رودخانه عظیم در عراق به یکدیگر متصل شده و رودخانه عظیم شط العرب را تشکیل می دهند که پس از ورود به خاک ایران و الحاق به اروندرود، رودخانه کارون تنها رودخانه قابل کشتی رانی در ایران را تشکیل داده و پس از سیراب خوزستان به دریا می ریزد. بنابر این دستگاه دیپلماسی و دستگاه های امنیتی باید هوشیار باشند که تأثیر این اقدامات ترکیه هم زمان با انحراف اذهانی که در ایران از سوی رئیس سازمان حفاظت محیط زیست و برخی مخالفان توسعه تولید داخلی محصولات تراریخته صورت می گیرد، تا چه اندازه می تواند امنیت ملی ما را تحت الشعاع قرار دهد. اگرچه بخش عظیمی از ریزگردها و مبدأ آن ایران و دشت های خشکیده و تفتیده خوزستان و تالاب های خشکیده در سیستان و در آینده نزدیک دریاچه ارومیه و محصول مستقیم بی انفعالی مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست و عدم توجه به هشدارهای دلسوزان طی بیش از دو دهه گذشته است، اما واقعیت این است که اقدامات ترکیه هم موجب تشدید خشکی در عراق و و ایجاد کانون های تشکیل ریزگردها و ورود آن به ایران خواهد شد. در این میان یک فناوری به نام ی ژنتیک (تراریخته) با کمک سایر رشته های علوم کشاورزی مانند آبخیزداری، منابع طبیعی، زراعت و اصلاح نباتات و... ادعا می کنند می توانند بخشی از این بحران را حل کنند و با تولید و معرفی واریته ها و ارقام و گونه های متحمل به شوری و خشکی هم نیاز آبی کشور را کاهش دهند و بهره وری استفاده از آب را بالا ببرند و هم سهم بیشتری از حقابه محیط زیست را به آن برگردانند و کانون های تولید و تشکیل ریزگردها را مهار کنند. یعنی تراریخته می تواند در کشاورزی ما معجزه کند؟تراریخته معجزه نمی کند؛ ولی بخشی از راه حل است. ما برای تعالی کشورمان نباید به هیچ یک از فناوری ها «نه» بگوییم. ما حتی ارگانیک را در جای خودش برای حفاظت از محیط زیست (و نه تأمین امنیت غذایی یا سلامت) نه تنها رد نمی کنیم، بلکه توصیه هم می کنیم. اما تأکید داریم دست تاجران شارلاتان و دغلبازانی که منافع ملی را فدای منافع شخصی کرده اند، بسته شود و به آنها اجازه ندهیم مانع ورود فناوری به ایران شوند. به آنها اجازه ندهیم از عقب ماندگی کشور نان شان تأمین شود.درحال حاضر ذرت تراریخته و یونجه تراریخته متحمل به خشکی در سال هاست زیر کشت قرار دارد. ما خودمان برنجی را تولید کرده ایم که می تواند مانند گندم کشت شود و آب مورد نیاز این محصول پرمصرف را به نصف کاهش دهد. آیا اینها مزایای کمی هستند که بتوان از آنها چشم پوشی کرد؟ اگر فرض بگیریم کالای ارگانیک با شرایط واقعی در ایران تولید شود، با توجه به ممنوعیت استفاده از روش های صنعتی تولید، مثل استفاده از سموم و کودهای شیمیایی و دارو در پرورش دام و طیور و...، نیاز غذایی کشور را می توان با این روش مرتفع کرد؟نکته همین جاست. در حال حاضر ما با همین روش های صنعتی و استفاده از دارو و سم و... که نقش غیرقابل انکاری در میزان تولید و جلوگیری از تلفات دارد، بیش از نیمی از کالری مصرفی خود را از راه واردات تأمین می کنیم. این کار با توجه به سیاست های افزایش جمعیت تا کجا می تواند ادامه داشته باشد؟ به نظر من حتی با تأسی به فناوری های نو مانند استفاده از ی ژنتیک و تراریخته ها، نانوتکنولوژی، سیستم های پیشرفته آبیاری دقیق و کشت گلخانه ای و همه مظاهر دیگر فناوری، باز هم با بحران کمبود آب و تأمین امنیت غذایی بر مبنای تولید از منابع داخلی مواجه خواهیم بود و روزبه روز وابستگی ما در تأمین غذای ملت به خارج بیشتر و بیشتر خواهد شد. اینجاست که باید در سیاست فناوری هراسی و عوام فریبی بخشی از جریان های مخالف ت و اصل نظام ابهام جدی امنیتی ایجاد شود. آقای ، ما در رسانه ها زیاد با این موضوع مواجه می شویم که فلان کشور اروپایی کشت یا واردات یا مصرف تراریخته را ممنوع کرد. درباره این موضوع چه می گویید؟هیچ مرجع جهانی ازجمله سازمان جهانی بهداشت، سازمان فائو و مراجع علمی معتبر دنیا زیان باربودن تراریخته را حتی در یک مورد تأیید نکرده اند. موضوع اینجاست که بخشی از رسانه های ما یا از سر کم آگاهی شروع به کپی ادعاهای بی اساس و غیرمستند و غیرعلمی می کنند یا اه شخصی شان را از انتشار این گونه مطالب دنبال می کنند. برای مثال این ادعا که که اروپاییان کشت و مصرف محصولات تراریخته را ممنوع کرده اند، صد درصد دروغ است. درحال حاضر چند کشور اروپایی ازجمله اسپانیا صدها هزار تار محصول تراریخته را به زیر کشت برده اند و مهم تر از آن اینکه اروپا خودش بزرگ ترین مصرف کننده محصولات تراریخته جهان است. اروپا سالانه ٣٣ میلیون تن سویای تراریخته را از ، کانادا، برزیل، آرژانتین و پاراگوئه وارد و مصرف می کند. در مورد ذرت و ک ا هم همین طور است. حالا اگر کشوری مانند سوئیس که امروز آمال مخالفان تولید ملی، محصولات ترایخته شده، باید از آنها پرسید آیا سوئیس یخ زده اصولا کشاورزی دارد که تراریخته یا غیرتراریخته باشد؟گاهی به دروغ می گویند یی ها و تولیدکننده محصولات تراریخته هستند ولی خودشان مصرف نمی کنند و آن را به کشورهای جهان سوم ارسال می کنند! اینها دروغ هایی بیش نیستند. آمارهای جهانی که دراین باره شفاف است. چرا رسانه ها به منابع آماری مستند متوسل نمی شوند و بازیچه کاری ها می شوند؟ هیچ واردات ذرت، سویا، پنبه، ک ا، یونجه و چغندر قند ندارد. بنابراین تولیدات خودش را برای تغذیه جمعیت ٤٠٠ میلیون نفره اش استفاده می کند. یعنی مدعی هستید تصاویری هم که به عنوان مستند در این رسانه ها منتشر می شود، مورد دست کاری قرار گرفته است؟شرحی که برای تصاویر نوشته می شود مانند هزاران تصویری که در فضای مجازی ردوبدل می شود، وما شرح درستی نیست. به عنوان مثال برخی رسانه های وابسته به جریان های خاص تصاویری را از یک با هیبت ترسناک منتشر کرده و نوشته اند این تراریخته است. درحالی که وقتی در اینترنت جست وجو می کنیم و به صفحه اصلی که ع را از آنجا برداشته اند مراجعه می کنیم، متوجه می شویم این اصولا تراریخته نیست، بلکه یک جهش «طبیعی» در آن اتفاق افتاده است. آیا این امر یک تصادف است؟ آیا تهیه کننده گزارش جز جعل و هراس افکنی انگیزه دیگری می تواند داشته باشد؟ با این حساب آیا شما ادعا دارید محصولات تراریخته هیچ آسیب جدی ایجاد نمی کند؟بله ادعا دارم و بارها اعلام کرده ام اگر یک نفر حتی یک مقاله معتبر علمی (نمایه شده در isi) یا گزارش معتبر تی (از هر تی ولو بورکینافاسو) ارائه دهد که محصولات تراریخته موجب مرگ یا بیماری یک نفر شده است، ٥٠ میلیون تومان جایزه نقدی پرداخت می کنم. این محافل چون مدرکی ندارند به سمت جعل مقاله و گزارش روی می آورند. مقاله بین المللی در این زمینه موجود است مثلا مقاله آقای «سرالینی»...من گفتم مقاله معتبر علمی که از سوی مراجع بزرگ جهانی تأیید شده باشد. بله در ایران مقاله آقایی به نام سرالینی خیلی در بین مخالفان شهرت پیدا کرده است. او مدعی شده است ذرت تراریخته متحمل به علف کش و سم گلایفوسیت موجب افزایش سرطان در موش های مستعد به سرطان شده است. این مقاله بلافاصله ار سوی ناشر آن بازپس گرفته شد و ناشر ضمن پوزش از مردم و خوانندگان، مقاله یادشده را فاقد اعتبار اعلام کرد. این در حالی است که در ٢٠ سال مصرف صدها میلیون تن محصولات تراریخته در جهان ازجمله در ایران حتی یک مورد گزارش بروز هر نوع زیانی وجود ندارد. آقایان مخالف تولید ملی محصولات تراریخته در ایران چرا مستندات خود را به وزارت جهاد کشاورزی یا وزارت بهداشت ارائه نمی دهند؟ به عنوان یک مقام مسئول (مرجع ملی ایمنی زیستی) اعلام می کنم تا امروز هیچ حتی یک برگ گزارش یا مستندی مبنی بر زیان آوربودن محصولات تراریخته را رسما تحویل وزارت جهاد کشاورزی و وزارت بهداشت نداده و فقط به گزارش رسانه ای یا سخنرانی برای عوام یا ادعاهای خطرناک در و ارائه گزارش دروغین محرمانه به مسئولان امنیتی اکتفا کرده اند.مخالفان کشت تراریخته معتقدند زیان این محصولات بر نسل های بعدی مشخص می شود، در این زمینه چه صحبتی دارید؟مگر این موضوع را درباره سایر مظاهر فناوری مطرح نمی کنند؟ مثلا تشعشعات موبایل ممکن است بر سلامتی تأثیر سوء بگذارد یا رایانه. آیا کشوری را می شناسید که برای تأثیر اثبات نشده یک فناوری، خود را از تکنولوژی هایی مثل موبایل، رایانه و... محروم کرده باشد؟ هواپیما هم ممکن است سقوط کند آیا کشوری وجود دارد که جلوی ورود هواپیما به مرزهایش را گرفته باشد؟ به زیدی گفتند مرکز دنیا کجاست؟ گفت همین جا. گفتند چطور؟ گفت باور نداری برو مترش کن! حالا این یک حیله مخالفان تولید ملی محصولات تراریخته است. چون در ٢٠ سال گذشته هیچ مدرکی نتوانسته اند نشان دهند که زیان آوربودن محصولات تراریخته را نشان دهند مردم را به آینده نامعلوم پاس می دهند. تعلل در دستی به یک فناوری به معنی عقب ماندگی است. فناوری ها دارای تاریخ مصرف هستند. برخی از آنها کمتر، برخی بیشتر. بالا ه یک فناوری هر چقدر هم خوب باشد روزی با فناوری برتری جایگزین خواهد شد. پس اگر تعلل کنیم مانند بسیاری از کشورهای آفریقایی به انبار فناوری هایی تبدیل خواهیم شد که دوره آنها سپری شده است. آیا تراریخته برای محیط زیست آثار سوء دارد؟ پاسخ شما به فعالان محیط زیست و انتقادهایی که وارد می کنند، چیست؟ خیر. برع ، فایده هم دارد. تراریخته با کاهش مصرف سم موجب افزایش تنوع زیستی می شود. با افزایش عملکرد موجب کاهش نیاز به تهاجم به اکولوژیک و تعرض بیشتر زراعت به عرصه های منابع طبیعی می شود. با تولید محصولات تراریخته متحمل به خشکی، آب کمتری مصرف می شود که می تواند به سمت احیای ا یستم های خشک شده هدایت شود. اگر محصولات تراریخته کشت نمی شد برای تولید همین میزان غذا طی سال های ١٩٩٦ تا ٢٠١٤ سالانه بیش از ١٧٤ میلیون تار اراضی جدید از محیط زیست برای کشاورزی اختصاص پیدا می کرد؟ اینهایی که شما تحت عنوان فعالان محیط زیست از آنها نام می برید، بیشترشان مدعیان طرفداری از محیط زیست هستند که یا کورکورانه و از سر کم اطلاعی حر ف های سمن های غربی را تکرار می کنند یا اینکه بخش کمی از آنها را مستقیما از خارج الهام می گیرند که با وجود انتشار اسناد آنها کوچک ترین اقدامی از سوی دستگاه های قضائی و امنیتی در این حوزه را شاهد نبوده ایم. فقط در سال ٢٠١٥ میلادی بیش از ١٩ میلیون تار زمین در نتیجه کشت محصولات تراریخته در سطح جهانی صرفه جویی شده است. صرفه جویی در مصرف ٦٢٠ میلیون کیلوگرم ماده مؤثره آفت کش ها طی سال های ١٩٩٦ تا ٢٠١٥ و ٣٧,٤ میلیون کیلوگرم فقط در سال ٢٠١٥؛ کاهش استفاده از سموم آفت کش به مقدار ٨.١ درصد طی سال های ١٩٩٦ تا ٢٠١٥ و ٦.١ درصد تنها در سال ٢٠١٦ و کاهش شاخص اثرات زیست محیطی (eiq) تا ١٩ درصد طی سال های ١٩٩٦ تا ٢٠١٥ و ١٨.٤ درصد فقط در سال ٢٠١٥ و کاهش انتشار گاز دی ا یدکربن در سال ٢٠١٥ تا ٢٦.٧ میلیارد کیلوگرم، معادل وج ١١.٩ میلیون ماشین از جاده ها به مدت یک سال کمک های شایانی هستند که محصولات تراریخته برای محیط زیست در پی داشته اند. موضوع فواید زیست محیطی استفاده از محصولات تراریخته در این مختصر نمی گنجد و نیازمند فرصت مبسوط بیشتری است که البته در جاهای مختلف تا حدودی به آن پرداخته ایم. بنابر این استراتژی استفاده از محصولات تراریخته از طریق تمرکز بر افزایش تولید بدون افزایش سطح زمین های کشاورزی و با استفاده از ١.٥ میلیارد تار زمین کشاورزی موجود، در تحقق توسعه پایدار مؤثر است. به این ترتیب با حفظ جنگل ها تنوع زیستی نیز حفظ خواهد شد. کشت تراریخته تا چه اندازه می تواند هزینه های کشاورزی و ضایعات غذای ما را کاهش دهد؟بسته به نوع محصول تراریخته کشت این نوع محصولات می تواند علاوه بر سایر مواهب و مزایا موجب کاهش ٢٠ تا ٥٠درصدی هزینه تولید محصول در عین افزایش ٢٠ تا ٥٠درصدی محصول شود. برای مثال پنبه غیرتراریخته در ایران بین چهار تا ١٤ بار سمپاشی می شود. یعنی زارع باید هزینه ید سم و سمپاش و هزینه نیروی کارگری برای سمپاشی را هر دو تا سه هفته یک بار متحمل شود. این هزینه گزافی است. با وجود این، همه سمپاشی پنبه غیرتراریخته در ایران به طور میانگین دو تن محصول می دهد و به همین دلیل امروز ما ناگزیر از واردات پنبه تراریخته از کشور همسایه خودمان پا تان هستیم که قریب به سه میلیون تار پنبه تراریخته تولید می کند. اما پنبه تراریخته ای که امروز در اختیار داریم در صورت صدور مجوز کاشت از سوی وزارت جهاد کشاورزی نیازی به سمپاشی نخواهد داشت و در بدترین شرایط برای آفات ثانویه یک بار سمپاشی توصیه خواهد شد و مهم تر از همه اینکه با همان میزان آب مصرفی قریب به پنج تن محصول در هر تار تولید خواهد کرد. مفهوم این تصمیم این است که ما در مدت کمتر از سه سال قادر خواهیم بود رونق را به منطقه مکران که روزگاری مرکز تولید طلای سفید (پنبه) بوده است، برگردانیم و کشور را از واردکننده پنبه به صادرکننده آن تبدیل کنیم. آیا فعالیتی می توانید معرفی کنید که بیش از این با اقتصاد دانش بنیان و اقتصاد مقاومتی مدنظر ی منطبق باشد؟ برنج تراریخته متحمل به خشکی در صورت تولید قادر خواهد بود انقل را در نحوه کشت برنج در ایران ایجاد کند و بدون نیاز به آب اضافی قادر خواهد بود سطح زیر کشت را به دو یا سه برابر افزایش داده و کشور را از واردات قریب به یک میلیون تن برنج در سال رهایی بخشد و هزینه های تولید را هم تا ٥٠ درصد کاهش دهد. ضایعات کشاورزی به دو دسته کلی تقسیم می شوند: ضایعات قبل از برداشت و ضایعات پس از برداشت. محصولات تراریخته هم ضایعات قبل از برداشت را کاهش می دهند و هم به صورت مستقیم و غیرمستقیم ضایعات پس از برداشت را کاهش می دهند. کاهش ضایعات قبل از برداشت از طریق مقاوم سازی محصول محرز است و بی نیاز از توضیح اضافی. به همین دلیل هم هست که نیاز به سمپاشی برطرف می شود. اما ضایعات پس از برداشت به دو دلیل کاهش می یابد؛ اول اینکه می توان محصول را به نوعی ی کرد که پس از برداشت نسبت به آفات انباری هم مقاوم باشد برای مثال در پژوهشکده بیوتکنولوژی کشاورزی نوعی سیب زمینی تولید شده است که نسبت به آفت انباری بید سیب زمینی مقاوم است. اما به صورت غیرمستقیم هم ضایعات پس از برداشت به این دلیل کاهش پیدا می کند که وقتی محصول سالم وارد انبار شود سالم تر باقی می ماند. اما اگر محصول در مزرعه دچار آفت شده باشد پس از برداشت هم به سرعت ضایع شده و از بین می رود. متأسفانه ضایعات در کشاورزی ایران به ویژه ضایعات پس از برداشت از میانگین جهانی بالاتر است. این موضوع از اهمیت ویژه ای برخوردار است زیرا بخش کشاورزی متهم است که بیشترین مقدار آب شیرین را مصرف می کند. آنگاه اگر ٣٠ درصد از محصولات تولیدشده پس از برداشت ضایع شوند، مفهوم آن این است که ٣٠ درصد آبی که در کشاورزی مصرف شده، هدر رفته است. چگونه ماجرای کشت تراریخته شد و اصولا چرا شد؟من قبول ندارم ماجرای تولید ملی محصولات تراریخته شده باشد.به نظرم مخالفان تولید ملی محصولات تراریخته تلاش زیادی کرده اند این موضوع را کنند که خوشبختانه موفق نشده اند. ببینید انصاف این است که ما اقرار کنیم اول ی که با تولید ملی محصولات تراریخته مخالفت کرد معصومه ابتکار در ت اصلاحات بود. او به فاصله چند ماه پیش از مخالفت، از پژوهشکده بیوتکنولوژی کشاورزی بازدید کرده و با سخنرانی و یادداشت غرایی آن را مورد تأیید و تأکید قرار داده و مدعی شده بود که تمامی فعالیت های این پژوهشکده محیط زیست دوستانه است. ابهامی هم برای وی درباره ورود آزولا به تالاب انزلی ایجاد شده بود که با مشاهده مستندات از شدت فضاسازی و دروغ پردازی علیه پژوهشکده و مسئولان آن ابراز تحیر کرده و قول همکاری داد. اما در اوج تأسف بلافاصله پس از برداشت سمبولیک اولین محصول تراریخته (برنج تراریخته مقاوم به آفات) از سوی معاون اول رئیس جمهوری وقت ( عارف) و احتمالا تحت تأثیر القائات دو مشاور، دو و سه تابعیتی خود در آن هنگام و بدون هر مقدمه ای ناگهان اعلام کرد که محصولات تراریخته سرطان زا هستند و باید کشت آنها متوقف شود! البته در آن روزگار هیئت ان برخورد سختی با ایشان کرد و با تشکیل شورای ملی ایمنی زیستی و واگذاری دبیرخانه آن به وزارت جهاد کشاورزی و انتصاب حقیر به عنوان اولین رئیس دبیرخانه شورای ملی ایمنی زیستی و مرجع ملی ایمنی زیستی، این ماجرا را فیصله داد. خانم ابتکار آن جلسه هیئت ان را به اعتراض ترک کرد. پس از این تاریخ تا امروز خانم ابتکار موضوع را شخصی و خصومتی کرده و هیچ قانون و مصوبه هیئت ان و سرزنش اعضای شورای ملی ایمنی زیستی و نقد همفکران و همراهان را برای توقف فناوری هراسی بی مبنا علیه محصولات تراریخته نپذیرفته است. به همین دلیل هم است که در بین مخالفان تولید ملی محصولات تراریخته که اصولا منتقدان و مخالفان ت هستند تنها یک چهره محبوب مخالفان ت شده و او خانم ابتکار است. خب، اما در این سو بلافاصله پس از روی کارآمدن ت محمود و به ویژه پس از انتخاب جهاد کشاورزی محمدرضا اسکندری و انتصاب رئیس فناوری هراس پژوهشکده بیوتکنولوژی کشاورزی کشت محصولات تراریخته به روش غیرقانونی کاملا متوقف شد و با پژوهشگران ذی ربط برخورد شد و آنها را بارها ا اج د. اسکندری مدیران سابق را «مدیران فاسد» می نامید. او تقریبا همه مدیران سابق را برکنار کرد و با همه دستاوردهای همه مدیران سابق هم برخورد کرد. او انگیزه ای جز کاهش تولید برای افزایش مکش بازار برای واردات بیشتر نداشت. موضوع مخالفت او با تولید ملی به کاشت برنج تراریخته محدود نمی شود. برای مثال شما توجه کنید که در سال ١٣٨٣ و تا نیمه اول سال ١٣٨٤ که اسکندری نبود واردات شکر با تعرفه ١٥٠ درصد بسیار ناچیز بود و ما در مرز خودکفایی کامل در شکر قرار داشتیم. اما در نیمه دوم سال ١٣٨٤ ناگهان با صفر تعرفه واردات بیش از ٨٠٠ هزار تن و در سال بعد بیش از ٢,٥ میلیون تن شکر وارد کشور شد. چرا کشور و نهادهای امنیتی این موضوع را بررسی ن د و او امروز راست راست راه می رود و در درون ت سمت بالایی دارد و از درون علیه ت فعالیت می کند یکی از عجایب روزگار است. اسکندری دو کار کرد: اول اینکه از رئیس پژوهشکده بیوتکنولوژی کشاورزی که علی القاعده باید مروج بیوتکنولوژی و محصولات تراریخته می بود، خواست تا با پژوهشگران ذی ربط برخورد کند و تمام بذور تراریخته تولیدشده برنج را در انبار متروکه ای جمع آوری و آنها را تلف کند. این مأموریت به بهترین نحو انجام شد و در سال ١٣٩٤ پس از آنکه این جانب دوباره مدیریت پژوهشکده را عهده دار شدم، گروهی را مأمور تهیه گزارشی در این باره که با مستندات و تصاویر نشان می داد که قریب به ١٢٠ تن برنج تراریخته ای که در هیچ کجای دنیا نظیر و مثالی نداشته و ندارد در بدترین شرایط خوراک موش و گنجشک و آفات شده است و حتی یک عدد از این بذرها سبز نشدند. اما اسکندری به طور هم زمان آگاهانه واردات محصولات تراریخته را رقم زد. واردات ذرت سویا و ک ای تراریخته از زمان وزارت اسکندری رقم خورد. اما او امروز در جرگه مخالفان تولید ملی محصولات تراریخته مدعی شده است که به ١١ مرجع امنیتی و نظارتی نامه داده که جلوی کشت محصولات تراریخته را بگیرند. من نمی فهمم چرا اصولا ی باید برای مطالعه نامه این آقا وقتی را تلف کند. امروز اما موضوع محصولات تراریخته و به ویژه تولید ملی آن به هیچ عنوان نیست. دوستان و دلسوزان و بزرگانی از هر دو جناح طرفدار تولید ملی محصولات تراریخته هستند. ت و مجلس یکپارچه بر اجرای قانون ایمنی زیستی تأکید داشته و حتی در برنامه ششم هم با همه تلاشی که شد، به ممنوعیت مطلق محصولات تراریخته رأی ندادند و ممنوعیت مندرج در برنامه ششم در چارچوب قانون ایمنی زیستی است که ت را مکلف به تولید محصولات تراریخته کرده است. برنامه ششم حتی واردات محصولات تراریخته را هم آزاد و ت را مکلف کرده تا محصولات غذایی تراریخته را مورد بررسی قرار داده و چنانچه زیانی داشتند به مردم اطلاع دهد.
سلامت نیوز: در برنامه مناظره شبکه خبر درباره تراریخته ها سازمان حفاظت محیط زیست از مصرف ۱۵ ساله محصولات تراریخته در کشورمان خبر داد.این در حالی است که بخشنامه های مربوط به برچسب گذاری محصولات حاوی گیاهان تراریخته در پایان سال 94 ابلاغ شده و پس از آن، تنها روغن های تصفیه شده حاوی گیاهان تراریخته برچسب گذاری شده اند! باید پرسید چرا این محصولات بدون رعایت ضوابط و قوانین و بدون برچسب گذاری اینهمه سال در اختیار مردم قرار گرفته است؟و مسول این کم کاری ها کیست؟به گزارش سلامت نیوز، دومین مناظره تلویزیونی پیرامون بحث محصولات دستکاری شده ژنتیکی با عنوان «تراریخته؛ آری یا خیر» در حالی با حضور سمیرا ک ، سازمان حفاظت محیط زیست به عنوان موافق و آزاد عمرانی، عضو انجمن ارگانیک ایران به عنوان مخالف برگزار شد که در این مناظره سازمان حفاظت محیط زیست از مصرف ۱۵ ساله محصولات تراریخته در کشورمان خبر داد.این در حالی است که بخشنامه های مربوط به برچسب گذاری محصولات حاوی گیاهان تراریخته در پایان سال 94 ابلاغ شده و پس از آن، تنها روغن های تصفیه شده حاوی گیاهان تراریخته برچسب گذاری شده اند! باید پرسید چرا این محصولات بدون رعایت ضوابط و قوانین و بدون برچسب گذاری اینهمه سال در اختیار مردم قرار گرفته است؟و مسول این کم کاری ها کیست؟البته تنها مسئله برچسب گذاری ها نیست که در مورد آن کم کاری صورت گرفته است بلکه هیچ اقدامی برای اطلاع رسانی و آگاه سازی مردم درباره محصولات تراریخته صورت نگرفته و متاسفانه بسیاری از مصرف کنندگان بدون اینکه بدانند و از حق انتخاب خود درباره ید محصولات عادی یا دستکاری شده ژنتیکی آگاه باشند،تراریخته ها را مصرف می کنند.هرچند ادعا می شود این محصولات بی خطر هستند اما یکی از قوانین درباره محصولات تراریخته برچسب گذاری و آگاه سازی مردم دراینباره است شاید برخی نخواهند ریسک خطر احتمالی این محصولات را در آینده به جان ب ند چون همانطور که خطرناک بودن و بیماری زا بودن این محصولات اثبات نشده، بی خطر بودن آنها هم در آینده نزدیک یا دور اثبات نشده است.به نظر می رسد تولیدکنندگان تراریخته ها در فرصتی که متاسفانه ت دوازدهم بدون هیچ تدبیری با انتخاب عیسی کلانتری به عنوان رییس سازمان حفاظت محیط زیست در اختیارشان قرار داده می خواهند از این فرصت نهایت استفاده را ببرند لذا در تولید انبوه این محصولات بسیار عجله دارند و سلسله مصاحبه های رییس سازمان محیط زیست و انی که خود دستی در تولید این محصولات دارندگواه بر این مدعا است.متاسفانه انی که خود تولیدکننده این محصولات هستند به عنوان شاهدان سالم بودن این محصولات سخنرانی می کنند این در حالی است که باید محققان و پژوهشگرانی که نفعی از این موضوع نمی برند بر روی این محصولات تحقیقات انجام دهند تا مانع هر نوع سوء استفاده احتمالی شوند.از طرف دیگر اتهام هایی که موافقان تراریخته ها به مخالفان می زنند و مخالفان را واردکنندگان سموم می دانند که با تولید تراریخته ها منافعشان به خطر افتاده است لازم است این افراد اگر شواهد و مدارک بدور از هرگونه سندسازی دارند ارایه دهند تا حقیقت ماجرا مشخص شود که ادعای کدام یک صحیح است و قوه قضاییه نیز به این مسئله مهم به دلیل اینکه با سلامت مردم سرو کار دارد ورود کند.مخالفان تراریخته ها نیز موافقان این محصولات را انی می دانند که خود چندین شرکت در این زمینه دارند که البته این مسئله تا حدود زیادی مشخص و آشکار است اما لازم است مخالفان تراریخته ها نیز با شواهد و مدارک متقن این مدارک را منتشر کنند تا مسولان ذی ربط در اینباره تصمیم گیری کنند.در زیر بخش دوم مناظره درباره تراریخته ها را می خوانید که البته به دلیل ارایه آمار از سوی هریک از طرفین تصمیم گیری برای مخاطبان راجع به صحت گفته های هریک از طرفین بسیار سخت خواهد بود اما تناقض گویی های سازمان حفاظت محیط زیست درباره سال اخذ مجوز و رهاسازی برنج تراریخته در کشور به اندازه کافی می تواند ذهن مخاطبان را درگیر کرده و به شک و شبهه نسبت به صداقت ادعاهای وی وامی دارد:سمیرا ک سازمان محیط زیست درباره این که آیا برنج تراریخته در ایران مصرف می شود یا خیر، گفت: این که محصولات تراریخته به صورت مستقیم مصرف نمی شود ادعایی دروغ است؛ چرا که حتی بادمجان تراریخته هم در کشوری همانند بنگلادش مصرف می شود.وی خطاب به منتقدان محصولات تراریخته اظهار کرد: افراد منتقد این محصولات باید بدانند که ما 15 سال است این محصولات را مصرف می کنیم؛ چرا 2 سال است که حرف از تولید ملی این محصولات به میان آمده این صحبت ها مطرح می شود. سازمان محیط زیست تصریح کرد: تصویر سوزنی که در حال تزریق به محصولات است، نشان داده می شود؛ اما این در حالی است که ما با آمپول این نوع محصولات را ی نمی کنیم و آنها را وارد می کنیم.تولید ملی محصولات تراریخته به جای ورادات آنها!ک با بیان این که تولید کننده این محصولات یی ها و کمپانی های بزرگ هستند، گفت: در حال حاضر دو سال است که تصمیم گرفته ایم تا این محصولات را تولید ملی اما برخی صداها در آمده است؛ این طبیعی است که کمپانی های یی با دست هایی سعی می کنند هراس و تشویش ایجاد کنند تا ایران تولید نداشته باشد.وی در پاسخ به این پرسش که گفته می شود ایران تنها کشوری است که برنج تراریخته استفاده می کند، اظهار کرد: ما کشت تراریخته نداریم فقط تصمیم گرفته ایم تا آن را مد نظر قرار دهیم و در حال حاضر نیز محصول پنبه مدنظر است که می خواهد مجوز لازم را بگیرد و محصول خوراکی هم نیست. سازمان محیط زیست تصریح کرد: برنج تراریخته یا هر محصول دیگر مصرف نمی شود و باید به این توجه داشت که محصول تراریخته آفت ندارد و موجب سالم شدن محیط زیست خواهد شد.ک اظهار کرد: این که گفته می شود برنج تراریخته مصرف می شود چنین نیست و اگر مصرف می شد سم کاهش پیدا می کرد و سرطان در شمال کشور افزایش نمی یافت.وی تصریح کرد: این طبیعی است که کمپانی های یی با نفود در مردم و مسئولان تشویش ایجاد کنند که به سمت تولید این محصولات نرویم و وارد کننده باشیم. سازمان محیط زیست خطاب به عمرانی، مهمان دیگر برنامه که منتقد محصولات تراریخته بود، ادعا کرد: یک سری افراد وارد کننده سموم هستند و خودشان شرکت های فرانسوی محسوب می شوند و آقای نیز جزو این شرکت سم فروشی است.در این هنگام مجری برنامه تاکید کرد بهتر است بحث را شخصی نکنید و به موضوعات علمی بپردازید؛ پاسخ خود را درباره برنج تراریخته بفرمایید.دستکاری ژنتیکی برنج طارم در بنیاد راکفلآزاد عمرانی عضو انجمن اورگانیک ایران و مهمان منتقد برنامه درباره برنج تراریخته اظهار کرد: در سال های قبل برنج طارم مولایی به خارج از کشور رفته و تراریخته شده است، که این برنامه نیز با همراهی بنیاد راکفل انجام گرفت؛ مهمان برنامه می گوید این افتخار و تولید ملی است خوب کجای این موضوع در ایران انجام گرفته است و به نوعی الگوی غربی ها بوده است.وی با بیان این که اسنادی دال بر رها سازی برنج تراریخته در سال 83 وجود دارد، گفت: اسنادی و گزارش مجمع تشخیص مصلحت نظام نشان می دهد که برنج تراریخته در سال 84 مورد آزمایش قرارگرفت در صورتی که یک سال قبل از آن رهاسازی شده بود.عضو انجمن اورگانیک ایران خاطر نشان کرد: متاسفانه برنج تراریخته در سال 83 رهاسازی شده بود و صدها کشاورز ایرانی آن را تولید کرده و به کشت مشغول شدند.وی خطاب به مهمان برنامه افزود: شما ادعا کرده اید تولید تراریخته، افتخار ملی است، خوب بهتر است اول مجوز لازم را درباره ارزی محصول دریافت کنید.عمرانی تاکید کرد: شما اجازه ندارید وقتی یک محصول مجوز رهاسازی از سازمان محیط زیست نگرفته، آن را رهاسازی کنید و شالیکاران به کاشت مشغول شوند.عضو انجمن اورگانیک ایران تصریح کرد: شما ما را منتسب به می کنید در صورتی که اصرار دارید ایران را کشوری تراریخته نشان دهید و نمونه بارز آن در سال های 83، 84 و 85 است که ایران در سال 85 به مقدار زیادی کشت تراریخته پرداخته است.وی تصریح کرد: من یی هستم یا آن که آمار به ارائه می دهد؛ من یی هستم یا آن شخص که سمت تی دارد و شرکت خصوصی تشکیل می دهد؛ من یی هستم یا آن شخصی که در مراکز تصمیم گیری حضور دارد و ذینفع است.عمرانی تاکید کرد: برنج تراریخته در ایران تولید می شود و آنها که دم از تولید ملی در این حوزه می زنند، دقیقاً منافع یی ها را پیاده می کنند.عضو انجمن اورگانیک ایران خطاب به میهمان برنامه و صحبت های وی اظهار کرد: شما بنده را متهم به گی سم فروشی می کنید در صورتی که بنده محصولات ارگانیک می آورم؛ بهتر است اطلاعات خود را اثبات کنید و مطالعات خود را افزایش دهید.از تولید تا جمع آوری محصولات تراریختهدر ادامه ک سازمان محیط زیست، با اشاره به سابقه ای از تولید برنج تراریخته در کشور، گفت: گزارش مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع نشان می داده که در سال 83 برنج تراریخته مجوز کشت و مصرف را دریافت کرد و بعد از تغییر ت نیز تغییراتی ایجاد شد.وی توضیح داد: سال 83 محصول برنج کشت شد اما بعد از تغییر ت آقای اسکندری کشاورزی وقت تشخیص داد که این محصولات باید جمع آوری شود و البته این برنامه نیز دلایل خود را داشت که وارد آن نمی شویم، اما در حال حاضر متاسفانه کشت محصولات تراریخته را نداریم که امیدواریم در آینده این موضوع را مورد توجه قرار دهیم.چه ی مجوز تولید برنج تراریخته را داد؟آزاد عمرانی در ادامه این مناظره خطاب به سازمان محیط زیست گفت: تفسیر بنده از قانون درست است بهتر است به جای قانون سال 88 قانون سال 83 را درباره محصولات تراریخته مورد توجه قرار دهید و بگویید مجوز کشت و تولید برنج در آن سال چگونه صادر شد؟سمیرا ک سازمان محیط زیست نیز اظهار کرد: در حال حاضر قانون همراه بنده نیست شما بعداً به انجمن ایمنی زیستی مراجعه کنید و آن را دریافت کنید؛ در حال حاضر مجوز هم همراه بنده نیست، که می توانیم آن را بعداً تقدیم کنیم.آزاد عمرانی در ادامه تاکید کرد: باید مجوزهای لازم از وزارت جهاد کشاورزی و مبادی ذیربط و سازمان محیط زیست گرفته شود.وی خاطر نشان کرد: وقتی برنج را رهاسازی می کنید باید ارزی خطر آن صورت گرفته باشد در حالی که این محصول یک سال پس از رهاسازی مورد ارزی خطر قرار گرفت؛ شما چه طور دم از سلامت کشاورزان می زنید در صورتی که محصول را آزمایش نکردید و زمانی که رهاسازی صورت گرفت متوجه تخلف شدید.عمرانی تاکید کرد: چرا ملت خود را در معرض ریسک قرار دادید؟ و چرا سال 83 رهاسازی را انجام دادید و در سال 84 به آزمایش آن روی آوردید؟سمیرا ک سازمان محیط زیست نیز تصریح کرد: آزمایش های مورد نظر پیش تر از آن انجام شده بود و گزارش های آن نیز موجود است.عمرانی عضو انجمن ارگانیک ایران نیز در انتقاد به صحبت های سازمان محیط زیست اظهار کرد: بهتر است مجلات ایمنی زیستی را مطالعه کنید چرا که طبق انتشارات و گزارشات آن ارزی ها سال 84 انجام شد بنابراین هیچ ارزی پیش از رهاسازی صورت نگرفت.وی تاکید کرد: ضمنا اگر ارزی مخاطرات انجام شده بود چرا سازمان محیط زیست جلو آن را گرفت و مانع ادامه فعالیت شد؟سمیرا ک سازمان محیط زیست نیز ادعا کرد: سازمان محیط زیست و خانم ابتکار برای این کار خود دلایل شخصی داشتند.آزاد عمرانی عضو انجمن ارگانیک ایران نیز در این هنگام اظهار کرد: بهتر است بحث را منحرف نکنید و به صورت علمی به مباحثه بپردازید.ممنوعیت کشت تراریخته در کشورهادر این هنگام مجری برنامه از سازمان محیط زیست پرسید گفته می شود برخی کشورهای اروپایی حتی یک وجب خاک خود را برای کشت تراریخته اختصاص نمی دهند و به مخاطرات آن توجه می کنند نظر شما چیست؟سمیرا ک سازمان محیط زیست خطاب به مجری برنامه گفت: بهتر است شما نشان دهید کدام کشورها چنین کاری را انجام داده اند و نام آنها را اعلام کنید.مجری برنامه در این هنگام تاکید کرد بنده مجری هستم و سوال می کنم؛ در مقام پاسخگویی قرار ندارم.سمیرا ک سازمان محیط زیست نیز در پاسخ به این پرسش اظهار کرد: رفتار کشورهای اروپایی هیچ وقت به خاطر مخاطرات و سلامت و محیط زیست نبوده بلکه آنها دلایل خود را دارند؛ چرا امریکا، ژاپن و استرالیا را مثال نمی زنید که این محصولات را کشت و استفاده می کنند.آزاد عمرانی نیز در ادامه تاکید کرد: اگر این محصولات فوایدش بیشتر از مخاطراتش بود، به طور قطع کشت می شد.وی تصریح کرد: دوستان منتقدان را به بی سوادی متهم می کنند اما سوال این است که آیا آلمان، سوئیس و برخی کشورهای اروپایی که دارای فن آوری و علم هستند محصولات تراریخته مصرف می کنند؟عمرانی تاکید کرد: آلمان یکی از بزرگترین تولیدات فن آوری را در دست دارد اما حتی یک وجب از خاک خود را به تولید این محصول اختصاص نمی دهد.وی با بیان این که سازمان بهداشت جهانی اخطاریه ای نسبت به محصولات تراریخته صادر کرده است، گفت: طبق نظر سازمان بهداشت جهانی تراریخته ها ممکن است با گونه های بومی اختلاف ژنی پیدا کنند و این اختلاف ژنی امنیت غذایی را تهدید می کند.سمیرا ک نیز با مطرح برخی دلایل در دفاع از این محصولات در کشورهای یی و برخی کشورهای دنیا گفت: اگر این محصولات خوب نبودند چرا هر ساله کشت و مصرف آن افزایش می یابد و حتی در مورد سازمان بهداشت جهانی نیز باید گفت که آنها این نوع غذاها را سالم معرفی کرده اند. سازمان محیط زیست تصریح کرد: اتحادیه اروپا نیز بعد از 25 سال تحقیق و پژوهش نتیجه گرفته که این محصولات ایمن و سلامت هستند.وی خطاب به منتقد محصولات تراریخته گفت: چرا رابطه این قیام شما علیه تراریخته و اقامه دعوا اتهام جعل و تحصیل نامشروع علیه شما وجود دارد؟در این هنگام مجری برنامه باز هم خطاب به سازمان محیط زیست گفت: بهتر است بحث را شخصی نکنید و نکات علمی را مدنظر قرار دهید.آزاد عمرانی نیز در ادامه با بیان این که مصرف تراریخته در اروپا بیشتر برای سوخت صورت می گیرد، خاطر نشان کرد: کشورهای اروپایی این نوع محصولات را در اگزوز خودروهایشان مصرف می کنند و آن را به درون معده و شکم مردم نمی ریزند.وی ادامه داد: در مورد افزایش سطح زیر کشت تراریخته باید گفت اگر این محصولات خوب بود چرا هند و چین سطح تراریخته خود را کاهش دادند.عمرانی تاکید کرد: از میان 20 هزار محصول تراریخته حدود 400 محصول ارزی خود را گذرانده اند خوب در این میان برنج و پنبه تراریخته وجود ندارد و آنها نیز باید ارزی خود را بگذرانند.وی خاطر نشان کرد: در مورد برخی کشورهای اروپایی نیز از سال 2010 بنا بر قانونی تاکید شد که می تواند به صورت اختیاری در مورد کشت و مصرف این نوع محصولات تصمیم گیری کند که آنها نیز تاکید د این محصولات را نمی کاریم تا زمانی که اثرات و ارزی آن مشخص شود.عمرانی تصریح کرد: این گزارش که ادعا شده درباره سلام محصولات تراریخته وجود دارد چنین چیزی نیست، اگر این گزارش وجود داشته پس چرا آلمان، اتریش، سویس و ایتالیا و برخی کشورهای دیگر این محصولات را نمی کارند.وی تصریح کرد: متاسفانه ما جایزه کشاورزی مملکت را به یک ژنتیک بلژیکی می دهیم، که اگر حرف هایش صحیح و درست بود می توانست ت و کشور خود را درباره کشت محصولات تراریخته قانع کند و به او اجازه نمی دادیم تا در مورد تراریخته به قانع ت و مسئولان ما بپردازد.عمرانی خطاب به سازمان محیط زیست تاکید کرد: بنده نقطه ضعفی ندارم اینجا حضور یافتم و میدان را خالی ن .وی افزود: مهمان برنامه اتهاماتی وارد کرد که باید بگویم این حکم جلب ی است که وجود دارد؛ معلوم است که چه ی امشب جا زده و حضور نیافته است.آزاد عمرانی در ادامه تصریح کرد: محصولات تراریخته مساوی با علف کش بیشتر است و فرمول سم های خطرناک در آن وجود دارد که باید توجه شود و ارزی نسبت به آن صورت گیرد، این که اروپا نسبت به آن توجه کرده به دلیل استفاده از همین علف کش ها است و بسیار خطرناک محسوب می شود.وی تاکید کرد: طبق قانون برنامه ششم توسعه باید تمام محصولات تراریخته ارزی شوند و همه حق دارند از مخاطرات آن آگاه باشند؛ این محصولات باید دارای برچسب باشد و من و خانواده ام حق داریم تا برچسب آن را مورد توجه قرار دهیم که این مهم نیز باید در نظر گرفته شود.
آزاد عمرانی در گفت وگو با خبرنگار اجتماعی باشگاه خبرنگاران پویا درباره چرایی مخالفت صریح چهره های اصلی واردکننده محصولات تراریخته با مصوبه کمیسیون تلفیق بودجه 1397 مبنی بر ممنوعیت واردات هرگونه محصولات تراریخته بدون مجوزهای وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و جهاد کشاورزی، سازمان های حفاظت محیط زیست و سازمان پ ند غیرعامل اظهار کرد: متاسفانه شاهدیم جریان و چهره هایی که تا دیروز سنگ تولید ملی محصولات تراریخته را به می زدند و فریاد وامصیبتا سر می دادند که "سالهاست میلیاردها دلار واردات تراریخته انجام می دهیم و چرا نباید تولید ملی داشته باشیم،" به یک باره از ادعای تولید به سنگر واردات تراریخته ها تغییر کاربری داده اند!وی افزود: حقیقت این است که از ابتدا عده ای انگشت شمار دانشمند نما، تولید را مستمسک قرار داده بودند تا مسیر پرسود تجارت محصولات تراریخته شامل واردات محصول، بذر، علفکش ها و سایر نهاده های مرتبط با محصولات دستکاری شده ژنتیکی را هموار کنند اما خوشبختانه نقاب از چهره این جماعت اندک برداشته شد و حقیقت و ماهیت این معدود افراد برای ملت ایران و نمایندگان محترم مجلس افشا شد. بیشتر بخوانید: مافیای وارد کنندگان محصولات تراریخته خود را "لو" داد/ وحشت از تصویب ممنوعیت واردات تراریختوی تصریح کرد: بیش از یک دهه است که محصولات تراریخته بدون رعایت برچسب گذاری و اطلاع رسانی به مصرف کنندگان ایرانی، به طور مستقیم و غیر مستقیم وارد سفره مردم کشورمان شده است؛ بدیهی است که وقتی نظارت واقعی بر واردات محصولات تراریخته وجود نداشته باشد، واردکنندگان و بازرگانان در بازار جهانی به سراغ محصولات ارزانتر خواهند رفت؛ بعضاً حتی شاهدیم برخی از بازرگانان و واردکنندگان، فرق محصول طبیعی و دستکاری شده ژنتیکی را نمی دانند! اینکه معدود افرادی در درون حاکمیت بیایند تراریخته ها را تشویق و تبلیغ کنند جای سئوال دارد!واردات سالانه 5 میلیارد دلار کالای مصرفی تراریخته از امریکا و حیات خلوت های آن عضو هیئت رئیسه اتحادیه ملی محصولات کشاورزی متذکر شد: واردات سالانه بیش از 5 میلیارد دلار کالای مصرفی مانند ذرت، سویا و ک ای تراریخته از امریکا و حیات خلوت های امریکا، سود هنگفتی را در اختیار کشورهای امریکایی قرار داده است بنابراین در درجه اول جریان هایی که بازرگانان کشور را به سمت واردات محصولات تراریخته از امریکا سوق داده اند باید مورد شناسایی قرار گیرند. عمرانی به تبیین محصولات تراریخته و واردات آن پرداخت و تصریح کرد: برای مثال واردات تراریخته بیشتر محدود به واردات ذرت، سویا و ک ا می شود و اگر بنا بر خودکفایی باشد باید تولید دانه های روغنی و خوراک دام مورد توجه قرار گیرد اما شاهدیم صحبت از تولید برنج تراریخته می شود و این دو با هم رابطه ای ندارند بنابراین این عده به دنبال تسهیل صدور مجوزها و تسریع در قانون ز بوده اند و به نوعی حجم واردات تراریخته ها را مستمسک قرار داده اند تا مقررات و ا امات ارزی دراز مدت و مورد به مورد محصولات دستکاری شده ژنتیکی به بهانه بازدارندگی و عقب ماندگی از تولید، لغو شود؛ در واقع فرایند واردات و تولید تراریخته ها با هم تسهیل و تسریع شده اند!وی توضیح داد: حال که مجلس شورای ی و کمیسیون تلفیق به خواسته آنها تمکین نکرده است و واردات محصولات تراریخته با هدف حمایت از تولید داخلی و تغذیه سالم و ارگانیک، محدود شده، این عده به سنگر واردات نقل مکان کرده اند.چرایی وابستگی نهاده های دامی به محصولات تراریختهعضو هیئت رئیسه اتحادیه ملی محصولات کشاورزی افزود: اولاً باید پرسید چرا نیاز کالری کشور باید تا 50 درصد وابسته به واردات باشد و چرا نهاده های دامی باید وابسته به وادرات محصولات تراریخته باشد؟!عمرانی خاطر نشان کرد: اگر آمار نامه وزارت کشاورزی از سال 56 تا 92 مطالعه شود، می بینیم که در اوایل دهه 60 شمسی، تنوع تولید محصولات کشاورزی ما به گونه ای بود که یک بخش کوچکی از ظرفیت کشاورزی کشور به تولید میوه، سبزی، صیفی و محصولات جالیزی اختصاص داده شده بود و قسمت اعظم ظرفیتهای این بخش به تولید محصولات زراعی، خوراک دام و حبوبات تخصیص داده شده بود.وجود سوء مدیریت در تولیدات محصولات کشاورزی وی یادآور شد: متاسفانه در دهه 90 می بینیم که حدود 40 درصد از ظرفیت های کشاورزی کشور صرف تولید میوه، سبزی، صیفی و محصولات جالیزی شده است که اولویت ثانویه به حساب می آید و در نقطه مقابل تولید محصولات زراعی، نهاده های دامی، حبوبات و دانه های روغنی سهم کمتری را به خود اختصاص داده اند؛ این رویکرد نشان دهنده یک سوء مدیریت کلان در عرصه مدیریت تولید محصولات کشاورزی در کشور است، چنانچه افزایش تولید محصولات باغی میانگین ذخیره منابع آبی کشور را 30 میلیارد متر مکعب کاهش داده اند؛ متاسفانه مدیریت کلان کشاورزی کشور طی سه دهه اخیر به جای پاسخگویی به سوء مدیریت های تولید کالری مورد نیاز کشور، به تولید و وارادات محصولات دستکاری شده ژنتیکی یا تراریخته دل خوش کرده است.مغفول ماندن تامین نیاز کالری کشور در کشاورزی عضو هیئت رئیسه اتحادیه ملی محصولات کشاورزی توضیح داد: با توجه به محدودیت منابع آبی و محدودیت اراضی قابل کشت باید اینگونه مدیریت می شد که تامین کالری مورد نیاز کشور با خودکفایی در تولید حبوبات، دانه های روغنی و خوراک دام محقق شود و به اندازه نیاز داخلی و ظرفیت های صادراتی میوه و سبزی تولید می شد؛ متاسفانه این رویکرد به صورت بر ع شده و ظرفیت بالایی از اراضی ما صرف تولید محصولات باغی و محصولات آب بَر شده و تامین نیاز کالری کشور مغفول مانده است؛ تصور کنید که اگر ت امریکا کشورهای کانادا، برزیل و آرژانتین را از فروش ذرت، ک ا و سویا به ایران منع کند، چه اتفاقی خواهد افتاد؟ بنابراین مصوبه کمیسیون تلفیق در محدودیت واردات محصلات تراریخته، کاملا در جهت تحقق اه اقتصاد مقاومتی بوده و در دراز مدت به نفع کشور خواهد بود.عمرانی تصریح کرد: بنابراین ابتدا بحث تراریخته ها مطرح نیست، بلکه سوء مدیریتی که در بازه زمانی سه دهه اخیر سیاستگذاران کشاورزی، اولویتهای کشاورزی را نتوانستند مدیریت کنند و ما وابستگی شدیدی به واردات نهاده های دامی و دانه های روغنی یافتیم؛ حال آیا وقت آن نرسیده که این چرخه معیوب مدیریت شود؟چرا واردکنندگان به سراغ واردات محصولات تراریخته می روند؟!وی اظهار کرد: پرسش دوم این است، اگر ضرورتی بر واردات داریم چرا باید محصولات مناقشه برانگیز تراریخته وارد کشور شود در حالی که بیش از 70 درصد ذرت و ک ایی که در دنیا تولید می شود طبیعی و غیر تراریخته است؛ چرا واردکنندگان ما با بهره گیری از ارز مبادله ای و حمایتهای تی همیشه به کشورهای حیات خلوت امریکا مثل آرژانتین و برزیل هدایت می شوند و دنبال محصولات شبهه ناک تراریخته می گردند؟ این رویکردهای واردات تراریخته ها در صورتی است که قیمت محصولات طبیعی وغیر تراریخته فقط 10 الی 15 درصد گرانتر است! البته وقتی با ارز مبادله ای یدها انجام می شود موضوع بازهم متفاوت است.عضو هیئت رئیسه اتحادیه ملی محصولات کشاورزی خاطرنشان کرد: بزریل، آرژانتین، اوکراین، قزاقستان، چین، هند، کنیا، افریقای جنوبی، استرالیا، روسیه و بسیاری کشورهای دیگر، ذرت طبیعی و غیر تراریخته هم تولید می کنند، اما چرا ما باید فقط محصولات تراریخته را وارد کنیم؟بیشتر بخوانید: شواهد بسیاری درباره سرطانزا بودن محصولات تراریخته وجود داردعمرانی گفت: چرا بدون ارزی مخاطرات، تراریخته ها بدون برچسب گذاری و رعایت آزمایشهای ایمنی زیستی وارد کشور می شود؟ چرا اجرای قانون برنامه ششم کشور برای ارزی مخاطرات محصولات دستکاری شده ژنتیکی مغفول مانده است؟آیا قشر ضعیف محکوم به مصرف غذای مشکوک است وی به برخی صحبتهای حامیان واردات محصولات تراریخته اشاره کرد و گفت: استدلال دیگر موافقان واردات محصولات تراریخته این است که: "اگر تعرفه واردات این محصولات بالا رود، قشر ضعیف و آسیب پذیر با مشکلاتی مواجه خواهد شد". اما پرسش ما این است که "آیا قشر ضغیف محکوم به مصرف غذای مشکوک و خطرناک برای سلامتی است؟ آیا یک کارگر محکوم به یداری و مصرف محصولات تراریخته یا تولیدات دامی تراریخته است؟ افزایش قدرت ید و دسترسی مردم به تغذیه سالم یک وظیفه حکومتی است نه اینکه صورت مسئله پاک شود و به جای فقرز جامعه را دوقطبی کنیم، به طوریکه اقشار کم درآمد محکوم به مصرف غذای مشکوک باشند و متمولان محصولات سالم و ارگانیک مصرف کنند.عضو هیئت رئیسه اتحادیه ملی محصولات کشاورزی تصریح کرد: دسترسی به تغذیه سالم یک حق شهروندی است؛ باید این حق از طرف حکومت محترم شمرده شود و برای تحقق آن برنامه ریزی و تدبیر صورت گیرد نه اینکه مردم را به بهانه کمبود درآمد، به ید و مصرف تراریخته ها مجبور کنیم!عمرانی با بیان اینکه اتخاذ مکانیزم تعرفه ای، آزمون خود را در کشور و برای واردات روغن پالم هم پس داده است، تصریح کرد: اگر خاطرتان باشد بهداشت اعلام کرد که پالم مضراتی در پی دارد و باید مصرف آن محدود شود. خوشبختانه ت توانست با همان مکانیزم تعرفه ای واردات پالم را به نصف کاهش دهد، بنابراین در صورت عزم جدی ت و مجلس و مقابله با کارشکنی های پیش رو، این مکانیزم برای محدودیت واردات تراریخته ها و هدایت واردکنندگان به تامین محصولات طبیعی و غیرتراریخته اثرگذار خواهد بود.را ار وارد محصولات غیر تراریخته برای بازرگانانوی افزود: بازرگانان، واردکنندگان و تعاونی ها باید دقت کنند، زمانی که 70 درصد ک ا و ذرت دنیا، غیر تراریخته است پس به جای اینکه 40 درصد عوارض گمرکی پرداخت کنند، می توانند محصولات با کیفیت تر طبیعی را اگر چه 5 تا 15 درصد گرانتر است، یداری کنند.عضو هیئت رئیسه اتحادیه ملی محصولات کشاورزی ادامه داد: اگر ت بنا را بر اجرای این مصوبه کمیسیون تلفیق بگذارد، خواهد توانست با رفع انحصارهای وارداتی موجود و تخصیص ارز مبادله ای به همه شرکت های وارد کننده یا تعاونی ها، فضا را رقابتی کند و در این صورت حتی کاهش قیمت ها هم دور از انتظار نخواهد بود! از طرفی دیگر وقتی سرانه سالانه مصرف روغن در ایران 60 درصد از متوسط جهانی بالاتر است، ت باید در راستای سلامت مردم، آگاهی های لازم را برای کاهش مصرف روغن های خوراکی در اولو یت قرار دهد؛ 60 درصد کاهش مصرف روغن توسط مردم کشورمان، واردات ذرت، ک ا و سویای تراریخته را به شدت کاهش خواهد داد.فواید محصولات طبیعی و غیر تراریخته برای سلامت مردم عمرانی توضیح داد: ضمن اینکه باید هزینه فرصت محاسبه شود؛ به عنوان مثال باید ببینیم سهم خوراک دام در هزینه نهایی تولید گوشت چقدر است؟ اگر با واردات محصولات طبیعی و غیرتراریخته، 5 تا 10 درصد بهای تمام شده تولید گوشت یا روغن خوراکی افزایش یابد اما محصول سالم تر با کیفیت و کم خطرتر وارد سفره مردم شود، تاثیر مثبت خود را در سلامت مصرف کنندگان و حتی کاهش مرگ و میر دام ها خواهد گذاشت و چندین برابر تاثیر مثبت را به دنبال دارد.صراحت فرهنگستان علوم پزشکی بر ابهام آمیز بودن تراریخته ها وی به اظهار نظر چندی قبل فرهنگستان علوم پزشکی ایران در مورد محصولات تراریخته اشاره کرد و گفت: این فرهنگستان در گزارش دو هفته قبل خود صراحتاً اعلام کرده که محصولات دستکاری شده ژنتیکی دارای ابهاماتی است؛ بنابراین با توجه به این نظریه همچنین گزارش مرکز پژوهشهای مجلس، پیشنهاد کمیسیون تلفیق می تواند مناسب باشد و جلوی واردات بی ضابطه محصولات ترایخته گرفته شود ضمن اینکه مصوبه کمیسیون تلفیق در راستای حمایت از تولید داخلی است.بیشتر بخوانید: دلایل علمی «خطرناک بودن مصرف تراریخته ها» برای انسان چیستعضو هیئت رئیسه اتحادیه ملی محصولات کشاورزی ادامه داد: در آمد ناشی از افرایش تعرفه واردات محصولات تراریخته، به صورت هدفمند در راستای حمایت از تولید داخلی و توسعه کشاورزی ارگانیک مصرف می شود.ترویج کشاورزی ارگانیک در بسیاری از کشورهای اروپایی و امریکاییعمرانی توضیح داد: در حال حاضر بسیاری از کشورهای دنیا برای کم هزینه های درمانی، بر روی بهبود سلامت تغذیه متمرکز شده اند و با این سرمایه گذاری، بسیاری از هزینه های جاری و درمانی کشور خود را کاهش می دهند؛ چنانچه بسیاری از کشورهای اروپایی و آسیایی، توسعه و ترویچ کشاورزی ارگانیک را در اولویت قرار داده اند.چرا حامیان تراریخته خانواده خود را در معرض این محصولات قرار نمی دهند!وی افزود: در بسیاری از کشورهای دنیا، کشاورزی ارگانیک در مهدکود ک ها و مدارس به دانش آموزان آموزش داده می شود اما متاسفانه در ایران شاهدیم برخی افراد برخلاف نظر ی در بند 1 ماده 8 ابلاغیه سیاست های کلی محیط زیست، ع این مسائل عمل می کنند و به خاطر منافع کلان و انتفاع شرکتهای خودشان، اینگونه وانمود می کنند که محصولات تراریخته از محصولات ارگانیک و طبیعی سالم تر است!! یا محصولات ارگانیک خطراتی در پی دارد! چرا این افراد خود و خانواده شان را در معرض مصرف محصولات دستکاری شده ژنتیکی قرار نمی دهند و برای اقشار کم درآمد و عامه مردم ایران تراریخته ها را توصیه می کنند؟!بیشتر بخوانید: چرا تاجران و م عان تراریخته از «محصولات ارگانیک» متنفرندشناسایی چهره های منفعت طلب حامیان تراریخته عضو هیئت رئیسه اتحادیه ملی محصولات کشاورزی ادامه داد: شاید این قبیل اظهاراتی که برخی افراد در پشت چهره علمی، ی و عضویت در انجمن های به ظاهر علمی مطرح می کنند، در سالهای گذشته که نظام به این افراد اعتماد می کرد، یدار داشت اما در حال حاضر، نظام و مردم، چهره واقعی منفعت طلب و واردات محور این جماعت انگشت شمار را تشخیص داده و بعید به نظر می رسد که حرفهای این آقایان تاثیری در تصمیمات نظام و نمایندگان مردم داشته باشد.بیشتر بخوانید: دروغ دیگری از "تاجران تراریخته" افشا شد + عمرانی با اشاره به دقت نظر مردم و مسئولان نسبت به رویکرد حامیان تراریخته گفت: امیدواریم این مصوبه کمیسیون تلفیق مجلس درباره ممنوعیت واردات تراریخته ها از سال 97 که یک مطالبه عمومی بوده و برخورداری از تغذیه سالم که یک حق شهروندی محسوب می شود، با رای قاطع مجلس همراه شود.عدم سازگاری محصولات تراریخته داخلی با اقتصاد مقاومتیوی همچنین به برخی اظهارات صورت گرفته از سوی مدعیان تراریخته مبنی بر تولید داخلی تراریخته ها افزود: حتی محصولات ترایخته ای که ادعای تولید داخلی می شود، عملاً متعلق به کشور نیست چرا که تولید داخلی و به ویژه اقتصاد مقاومتی به درون زایی دانش تاکید دارد و ما آثاری از دستاوردهای بومی نمی بینیم و برع همه آن محصولات مورد تاکید این آقایان به بسته های ژنی، علف کش های انحصاری و تجیهزات وابسته است و با اقتصاد مقامتی سازگاری ندارد.بیشتر بخوانید: چه ارتباط پنهانی در کشت "محصولات تراریخته" در ایران و آفریقا وجود داردعضو هیئت رئیسه اتحادیه ملی محصولات کشاورزی افزود: در طی بیش از یک دهه، عدم آگاهی رسانی به جامعه و مسئولان، موجب ترویج و ورود محصولات تراریخته به سفره ایرانیان شده اما در حال حاضر این روند تغییر یافته و دستهای این جریانات حامی تراریخته برای مردم و مسئولان افشا شده است.مصوبه کمیسیون تلفیق در راستای حمایت از تولید ملی محصولات سالمعمرانی ادامه داد: اگر این جریان حامی تراریخته ها واقعا خیر خواه مردم بود، اینگونه شان اقشار کم درآمد را به پایین نمی آورد و در برابر این مصوبه مجلس موضع نمی گرفت چرا که مصوبه کمیسیون تلفیق به صورت صریح با محدود واردات محصولات تراریخته به حمایت از تولید ملی محصولات سالم و ارگانیک می پردازد.بیشتر بخوانید: نوزادان معصومی که قربانی کاشت "محصولات تراریخته" شده اند + وی تصریح کرد: اگر برای این قانون مدیریت صحیحی اعمال شود، قیمت ها تغییر چندانی نمی یابد و مردم هم از سلامت غذا مطمئن خواهند بود اما اگر با سوء مدیریت و عدم عزم جدی ت همراه باشد، افزایش قیمت را به دنبال خواهد داشت زیرا خود قانون و اجرای صحیح آن در صورتی که با ایجاد فضای رقابتی و حذف رانت های وارداتی همراه شود، تغییر چشمگیری در قیمت نخواهد داشت؛ فقط سوء مدیریت و کارشکنی افراد موجب ش ت این طرح خواهد شد. وم کمک بازرگانان به ت برای واردات محصولات طبیعی و غیر تراریخته عضو هیئت رئیسه اتحادیه ملی محصولات کشاورزی توضیح داد: ت باید در این زمینه هوشیار باشد و انحصارهای موجود را بشکند و از ظرفیت ها و توانمندی های اتاق بازرگانی و اتاق تعاون کمک بگیرد؛ ضمن اینکه وارد کنندگان محصولات کشاورزی نیز باید با بسیج تجربیات بازرگانی و تجارت بین المللی، در کوتاه مدت در واردات محصولات طبیعی و غیر تراریخته به ت کمک رسانی کنند.عمرانی افزود: ثانیا باید در دراز مدت برای خودکفایی و تغییر الگوی کشاورزی و مدیریت کالری کشور تدبیر کنیم؛ قطعاً روند فعلی تولید مازاد میوه، سبزی و صیفی جات باید تغییر کند و به سوی افزایش تولید حبوبات، خوراک دام و دانه های روغنی کشیده شود.وی همچنین درباره مصوبه اخیر هیئت ت درباره وم ترویج و تبلیغ محصولات تراریخته در داخل کشور گفت: اینکه چنین مصوبه ای در زمانی به تصویب رسید که تمرکز کشور بر روی مسائلی نظیر بحران های ز له، ری بودجه، کشتی نفت کش سانچی و... بود، قابل تامل و مشکوک است در حالیکه چنین مسئله مهمی نیاز به پشتوانه کارشناسی قویی داشت.بیشتر بخوانید: ت تیر آ برای "کشت محصولات تراریخته" را شلیک کرد + سندعضو هیئت رئیسه اتحادیه ملی محصولات کشاورزی افزود: باید کم و کیف و زمان تصویب این مصوبه را بررسی کرد، ضمن اینکه به دلیل شتابزدگی، حتی غلط املایی نیز در مصوبه ها مشاهده می شود!مغایرت مصوبه اخیر هیئت ت با قانون ایمنی زیستیعمرانی تصریح کرد: ضمن اینکه این مصوبه مغایر با قانون ایمنی زیستی است زیرا ماده 2 این قانون بحث تولید و واردات و امور مرتبط با این مسئله را از بخش تی سلب می کند و به بخش غیر تی واگذار می کند یعنی ت باید قانونگذار باشد نه اینکه در جهت تبلبغ و ترویج تراریخته ها ورود یابد.وی افزود: ت باید قانون را به درستی اعمال کند و آیین نامه ها را ابلاغ کند و بر اجرا نظارت داشته باشد نه اینکه مصوبه ای بنویسد که تشویق و ترویج تراریخته شود!عضو هیئت رئیسه اتحادیه ملی محصولات کشاورزی اظهار کرد: در مورد تبلیغ محصولی که مخاطرات احتمالی دارد، آیا ت تضمین می دهد که خطر و ضرری وجود نداشته باشد و اگر ضررهای تراریخته ها همانند دیگر کشورها مشخص شد، ت چه جو برای این مصوبه دارد ضمن اینکه در شان ت نیست که نسبت به کالا یا محصول اینچنینی ورود کند و قانون برنامه ششم تکلیف را مشخص کرده است.انتهای پیام/
به گزارش پایداری ملی؛ موضوع مصرف محصولات تراریخته غذایی معروف به gmo یا محصولات دست کاری شده ژنتیکی کشاورزی در ایران چند سالی است که مطرح شده و ابهاماتی در مورد اثرات سوء آن بر انسان، محیط زیست و منابع طبیعی مطرح است.در دنیا نیز کمپین ها و مخالفت های جدی با این محصولات وجود دارد، برای روشن شدن موضوع مصاحبه ای با پروفسور علی کرمی؛ تمام و متخصص بیوتکنولوژی پزشکی، سلولی و مولکولی و فوق تخصص ی ژنتیک یا دستکاری ژنی بقیه الله که بیش از 30 سال سابقه تحقیق، تدریس، انجام صدها طرح تحقیقاتی، صدها مقاله بین المللی و سخنرانی در مجامع بین المللی و داخلی دارد مصاحبه ای انجام دادیم که در ذیل آمده است.آقای پروفسور کرمی! در مورد تولید و مصرف محصولات تراریخته دو دسته موافق و مخالف وجود دارد و موافقان محصولات تراریخته می گویند مخالفان برای مخالفت خود دلیل علمی ارائه کنند، آیا شما دلیل علمی برای مخالفت با تولید محصولات تراریخته دارید؟پروفسور کرمی: این تقسیم بندی موجب دردسر شده است و طرف مقابل ما یا به اصطلاح همان افرادی که شما از آن ها به عنوان موافق یاد می کنید، این مرز بندی را دوست دارند و با این دسته بندی به ما فناوری هراس و فناوری گریز می گویند. در حالی که تقسیم بندی درست بدین شکل است:1- یک عده صد درصد موافق توسعه کشت و تولید محصولات تراریخته کشاورزی و دامی هستند و آن را مانند محصولات عادی می دانند و حتی بهتر از محصولات ارگانیک!! می دانند و معتقدند نه تنها ضرری ندارد بلکه مفید تر از محصولات فعلی است و مشکلات کمبود مواد غذایی و سموم کشاورزی را حذف می کند.2- گروه دوم صد درصد با این محصولات مخالف هستند و انها را غیر طبیعی و مضر برای سلامت انسان، محیط زیست و آینده بشر می دانند و بیماری زا، سرطان زا و تهدید بیوتروریستی و سلاحی برای بیمار و نابودی مردم. این گروه حتی مخالف دستکاری ژنتیکی و ی ژنتیک برای هر کاری و آن را نوعی مداخله در طبیعت و خلقت می دانند.3- گروه سوم دانشمندانی هستند که با دانش و فناوری بیوتکنولوژی، ی ژنتیک و تراریخته نه تنها مخالف نیستند، بلکه آن را دانشی سودمند و مفید می دانند که دستاورد های بزرگی در حوزه های مختلف بهداشت و درمان و صنعت و غیره داشته و دارد و معتقدند این علوم و فناوری ها ابزاری هستند در دست بشر مانند همه علوم که اگر درست و اخلاقی و با رعایت اصول علمی و اخلاقی و ایمنی و قوانین استفاده شوند و البته جنبه های خطرات محصولات آن به درستی بررسی شوند نه تنها مضر نیستند که سبب توسعه سلامت و بهبود زندگی بشر خواهند شد.این ها معتقدند همه این علوم مانند فیزیک و شیمی و زیست کاربرد دوگانه دارند و مانند یک شمشیر دو لبه هستند که اگر درست استفاده شوند و اخلاقی به نفع بشر و اگر بد استفاده شوند، می شود بمب اتم و سلاح شیمیایی و می و اگر درست استفاده شوند می شود دارو و درمان و وا ن و هزاران حصول مفید. نکته دقیقا اینجاست یعنی استفاده علمی، بررسی شده، کارشناسی شده و با ارزی خطر قبل از تولید.ما جزء این گروه هستیم که نه مخالف تراریخته هستیم بلکه در دوره های ا به دانشجویان انواع تراریختگی و کاربردهای مفید ان را تدریس می کنیم و بنده ده ها طرح تحقیقاتی و محصول البته در حوزه پزشکی دارم که علاقمندا ن می توانند در سایت بنده مشاهده کنند.تراریختگی در پزشکی، کشاورزی و دامپروری کاربرد دارد و بسیاری از داروهای نوترکیب و وا ن های نوترکیب مفید با بهره گیری از تکنولوژی تراریخته تولید می شود؛ پس ما مخالف علم و فناوری تراریخته نیستیم بلکه منتقد آن هستیم.4- گروه چهارمی هم هستند که در این رابطه بی اطلاع هستند و نمی دانند تراریخته چیست چه کشاورزانی که دارند بذر تراریخته مصرف می کنند و چه بسیاری از مردم حتی یان، اساتید، پزشکان و مدیران کشور نمایندگان مجلس و غیره که وظیفه رسانه ها آگاه سازی و فرهنگ سازی این گروه است که بدانند، چون دارند مصرف می کنند یا قوانین تنظیم می کنند پس اگر آگاه باشند درست تصمیم خواهند گرفت.نظر منتقدین در مورد تراریخته چیست؟ما منتقدان نه مخالفان، نظرمان این است که در تحقیق و توسعه محصولات تراریخته کشاورزی تا لبه های مرز دانش در آزمایشگاه ها و مراکز تحقیقاتی جلو برویم که عقب ماندگی علمی نداشته باشیم، اما فعلا آن را به مزرعه نبریم. دلیلتان چیست؟هنوز در مورد سلامت آن برای انسان و طبیعت ابهاماتی وجود دارد. ما می گوییم چه عجله و شت است با توجه به اینکه ده ها کشور پیشرفته آن را منع یا محدود کرده ما این قدر شتاب برای توسعه آن بعنوان ام القرای کشورهای ی داریم؟ چرا در حالی که رژیم صهیونیستی اجازه یک متر کشت تراریخته در خاکش را نمی دهد و در تجارت آن قوانین دارد ما این قدر عجله داریم؟دوستی از مطلعان می گفت کشاورزی چین در سفری به ایران می گفت 15 سال است برنج تراریخته ساخته ایم و در حال بررسی هستیم، ولی به مزرعه نبرده ایم، در حالی که بزرگترین مصرف کننده برنج است؛ پس چرا در ایران با عجله برنج تراریخته را به مزرعه برده اند چه اه ی پشت این کارهای عجولانه بدون ب مجوز های لازم مندرج در قانون ایمنی زیستی وجود دارد؟دانش تراریخته در ایران در چه مرحله ای است؟متخصصان ایرانی تازه نسل اول تراریخته را ساخته اند در حالی که دنیا نسل سوم آن را ساخته است و این بدان معنی است که تکنولوژی و دانش تراریخته در ایران مربوط به تکنولوژی قدیمی آن است و در دانش تراریخته بروز نشده ایم. انوقت این محصولات تایید نشده توسط مراجع رسمی به مزرعه می بریم.از طرف دیگر واردات محصولات تراریخته است که ادعا می شود میلیاردها دلار ذرت و سویا و روغن و فرآورده های تراریخته وارد کشو می شود؟ چرا مسولین و گمرکات کنترل نمی کنند؟ چرا آزمایش های لازم در محصولات وارداتی غذایی و خوراک دام انجام نمی شود؟ چرا مسئولان نظارتی نظارت نمی کنند، در حالی که در کشورهای دیگر این محصولات در گمرک ها آزمایش می شود و اگر تراریخته باشد، قوانین خاص خودش را دارد. چرا در کشور آزمایشگاه مرجعی برای تست این محصولات که روز بروز هم بر تعداد آنها افزوده شود نیست.مردم چوب سوء مدیریت مراکز نظارتی را می خورنددر همایش امنیت غذایی که اخیرا برگزار شد معاون غذا و داروی وزارت بهداشت اعلام کرد بودجه گذاشته ایم برای تاسیس آزمایشگاه تراریخته ؟ پس تا به حال در ده سال گذشته که محصولات وارد سفره غذایی مردم شده آزمایشی انجام نشده بررسی نشده ؟ مردم چه گناهی دارند که از این موضوعات اطلاع ندارند؟ چرا باید مردم چوب سوء مدیریت مراکز نظارتی را بخورند؟به گفته یکی از محققان مؤسسه اصلاح و تهیه نهال و بذر ما فعلا نیازی به استفاده از تکنولوژی تراریخته در تولید محصولات کشاورزی نداریم و روش های متداول مانند روش های هیبرید اصلاح بذر انواع محصولات مناسب با افزایش تولید و حتی مقاوم را تولید می کند.اصل توسعه تراریخته برای چه بوده است؟به نکته ای مهم اشاره کنم که اصل توسعه تراریخته برای حل چه مشکلی بوده است. ادعا می شد چون سموم کشاورزی برای سلامت انسان خطر دارد محصولات تراریخته مقاوم به سموم سبب کاهش مصرف سموم شیمیایی می شود؟ شعار خوبی بود، ولی متاسفانه یک مطالعه 16 ساله در که اخیرا منتشر شده نشان داد جواب مع شده و مصرف سموم شیمیایی 3 برابر شده حال چه علف کش باشد یا هر سم دیگری بالا ه سم شیمیایی است. چرا چون آفات و گیاهان زنده اند و به سموم مقاوم می شوند همانطور که میکرب ها به آنتی بیوتیک ها مقاوم شده اند و معضلی بین المللی شده مقاومت آنتی بیوتیکی.دلیلی هم برای تولید محصولات تراریخته ذکر می شود و می گویند، با توجه به افزایش روز افزون جمعیت دنیا باید از روش ها نوین برای افزایش تولید محصولات کشاورزی مانند تراریختگی استفاده شود، پاسخ شما در این رابطه چیست؟بر اساس منابع بین المللی کشاورزی در حال حاضر برای 14 میلیارد نفر محصولات کشاورزی تولید می شود در حالی که جمعیت جهان حدود 8 میلیون نفر است . پس مشکل میزان تولید نیست بی عد ی در توزیع است غذای تولیدی عادلانه توزیع نمی شود پس چه نیازی به تراریخته است ؟بذر برنج تراریخته را بدون اینکه کشاورز از محتوای علمی و فنی مداخلات انجام شده در آن را بداند، با عنوان بذر مرغوب به کشاورز برای کشت برنج می دهند و کشاورز هم غافل از اینکه چه چیزی می کارد، اقدام به کشت برنج تراریخته می کند. آیا این کار منطبق با قوانین کشور، امنیت ملی، امنیت غذایی و سلامت مردم و محیط طبیعی است؟ آیا امکان انتقال ژن از این بذر به مزارع سنتی و طبیعی ما وجود ندارد؟ آیا آفات مقاوم نخواهند شد؟ آیا ا یستم منطقه دچار آسیب نمی شود؟ آیا تمام ارزی های خطر در مورد آن انجام شده؟ آیا مجوز های لازم قبل از بردن به مزرعه بر اساس قانون از سه مرجع وزارت بهداشت، وزارت کشاورزی و سازمان محیط زیست و سپس تایید شورای عالی ایمنی زیستی اخذ شده است؟ این مجوزها کجاست منتشر کنند؟براساس یک تحقیق در ایران که خلاصه مقاله ان منتشر شده بررسی مولکولی (عنوان مقاله: تشخیص مولکولی برنج های تراریخته با روش pcr بر مبنای ژن p35s منتشر شده در همایش ملی پ ند غیر عامل در بخش کشاورزی در سال 1392) ، 48 % از برنج های متداول در بازار ایران برنج تراریخته ژنتیکی می باشند، درحالی که هیچ یک از نمونه های مورد آزمایش دارای برچسب گذاری در این رابطه نبودند، در حالی که مردم از این موضوع اطلاع ندارند و دارند این برنج ها را مصرف می کنند این برنج ها چیست داخلی یا وارداتی؟ از کجا وارد شده؟ چه انی وارد کرده اند؟ چرا گمرک و سایر مراکز نظارتی غذا و داروی کشور گزارش نکرده اند شاید اصلا بررسی نکرده اند؟ تکلیف مردم چیست که اعتماد می د به تبلیغات میلیاردی این نوع برنج ها در صدا و سیما بعنوان برنج اصیل ایرانی؟ البته شما می توانید از محققان این مقاله در مورد نمونه ها بررسی کنید که چگونه تهیه کرده اند. احتمالا نمونه برداری تصادفی بوده از بازار دو استان تهران و البرز.اکثر برنج ها، سویا، ذرت و دانه های روغنی و محصولات و فرآورده های دیگر در بازار تراریخته است و نتیجه آن سیر صعودی بیماری های عجیب و غریب در کشور است. از آن طرف خوراک دام هم اکثرش تراریخته است که وارد بدن دام می شود و بعد سفره غذایی مردم . کجاست بررسی ها؟ کجاست نظارت مسولین؟اگر محصولات تراریخته صد درصد سالم است و ابهامی ندارد پس چرا تعداد بسیاری از کشورهای پیشرفته اروپایی استفاده از تراریخته را ممنوع یا محدود کرده اند؟، و من در اینجا این سؤال را می پرسم که آیا دانش و عرق ملی آنها از ما کمتر است یا سوادشان؟ پس این عجله برای توسعه کشت تراریخته در کشور ما چیست؟دانشمندان مخالف تراریخته ترور می شوندشرکت مونتسانو که بزرگترین شرکت تولید کننده بذر تراریخته در دنیا است یک شرکت صهیونیستی و مافیایی است که این آقایانی که در کشور اقدام به تولید بذر تراریخته کرده اند از آن حمایت می کنند. مافیای مونتسانو دانشمندان مخالف تراریخته را ترور شخصیت می کند آنها را فناوری هراس و ضد علم معرفی می کند و متاسفانه توسعه دهندگان داخلی تراریخته در کشور هم همین حرف ها را نه تنها در باره مخالفان تراریخته بلکه در باره ما که منتقد هستیم نه مخالف هم می زنند و ما ها را فناوری هراس و بی سواد و حتی صهیونیست و .... واقعا باور ی نیست ما که م ع امنیت ملی و نگران سلامت مردم و منابع و ذخایر ملی هستیم صهیونیستیم، ولی آنها با دور زدن قانون و بدون ب مجوز ها و با استفاده از رانت قدرت و ثروت این بذر ها را وارد مزارع کشور می کنند حتما قهرمانان ملی هستند و انتظار تقدیر دارند و از آن طرف حتما ما متهم هستیم و مستحق مجازات؟واقعا باور ی نیست که چگونه ارزش ها جا بجا شده است؟ بله شرکت های صهیونیستی تولید کننده بذر های تراریخته با بهره گیری از فنون روانشناسی و تهدید و ارعاب و ترور شخصیت و حتی ترور فیزیکی منتقدین را از صحنه حذف می کنند تا مردم و مسئولان دلسوز نظام حقایق را نشنود تا سود های تریلیاردی مافیای غذا و دارو دچار خطر نشود؟ را نباید مدل توسعه تراریخته بگیریم که یک کشور کاپیتالیستی است و حتی برای مردم خودش ارزش قایل نیست آنها فقط به دنبال سود هستند و سرمایه داری برای جان مردم هم ارزش قایل نیستند، چه برسد برای ما مسلمان ها و به خصوص ایران که قصد نابودی ان را دارند دشمن ما هستند و با هر روشی بخصوص غذا قصد صدمه زدن به ما را دارند؟تهدید نرم دشمنان با ترویج مصرف محصولات تراریختهچرا برخی از مدیران و مسئولین ما متوجه این تهدید نرم نیستند؟ واقعا قدرت و ثروت و منافع شخصی را بر منافع ملی ترجیح می دهند؟ یک رابطه بین غذای تراریخته و صنایع دارویی و پزشکی وجود دارد مردم را مریض می کنند تا شرکت های دارویی درآمد های میلیاردی ب کنند. مافیای بزرگ صنایع غذایی و دارویی بازار 80 میلیونی کشور ما و صدها میلیونی کشور های ی را هدف قرار داده اند و افرادی که امیدواریم عامدانه نباشد، دارند به آنها خدمت می کنند و شاید از این توطئه ها آگاه نیستند و دارند در مسیر اه آنها حرکت می کنند.آنوقت اگر ما این حرفها را با سند و مدرک هم بزنیم ما می گویند ما توهم توطئه داریم ؟!! این هم مانند همان حربه فناوری هراسی است که منتقد را از میدان به در کنند. این شرکت ها هر آنها را نقد کند و خطرات را و تهدیدات را بگوید متهم توطئه می نامند و صدها عنوان برای ت یب و ترور شخصیت آن؟ در کشور ما ی که در یک همایش بطور علمی تراریخته را نقد کرده تهدید به ا اج شده؟ موافقان و مروجان تراریخته در آن همایش بدون دعوت بطور سازماندهی شده وارد شده و در بین سخنرانی اساتیدی که سالها در امریکا بوده تراریخته هستند آشوب و بلوا کرده اند، انها را جاسوس و صهیونیست خطاب کرده اند ( فایل صوتی این همایش موجود است) و سایر اساتید هم همین طور تهدید شده اند در جلسات نقد و بررسی تراریخته مخالفت یا نقد نکنند چون جایگاه علمی، شغل و آینده آنها در خطر قرار می گیرد؟ واقعا در این نوع رفتار باور ی است؟یعنی اساتید حق اظهار نظر ندارند؟ حق دفاع از امنیت و سلامت مردم و نتایج و ذخایر و نسل آینده را ندارند چون برخی در صندلی های قدرت و یا مافیای غذا و دارو آنها را تهدید می کنند؟ مراجع قضایی چرا اقدام نمی کنند ؟ اینست حق و بیان علمی و کارشناسی در کشور ایران؟ آیا حق دارند ی را تهدید به ا اج کنند؟ برای اینکه اظهار نظر علمی کرده؟ ما از قوه قضاییه انتظار داریم بررسی کنند و اگر جزییات را می خواهند ارائه دهیم؟مریض مردن برای پول در آوردن دسیسه صهیونیست و ست.منتقدان محصولات تراریخته معتقدند فعلا در مورد تولید انبوه محصولات کشاورزی تراریخته صبر و تأمل شود، چرا که در آینده ممکن است دانش آن پیشرفت کند و زوایای پنهان این علم و تکنولوژی آشکار شود.انواع داروها با استفاده از تکنولوژی تراریخته تولید می شود اما تولید آن منتقد ندارد چرا که تولید آن برای نجات بیمار است و به مصرف خوراکی نمی رسد. در عرصه پزشکی حدود 20 سال است که از تکنولوژی تراریخته استفاده می شود، اما ی به آن انتقاد نمی کند چون برای نجات بیمار است و همچنین داروی نوترکیب یک پروتئین خالص است نه مثل گیاه یک موجود زنده که تراریخته می شود و معلوم نیست وارد یک ژن بیگانه چه سرنوشتی در چرخه حیاتی این موجود زنده دارد و حتی ممکن است منجر به تولید سموم دیگری شود که ما نمی دانیم و با مصرف ان سلامت مردم به خطر افتد.داروی نوترکیب اولا برای مصرف بیماران است نه فرد سالم در حالی که تراریخته غذای مردم سالم است پس نباید داروی نوترکیب را با گیاه تراریخته مقایسه کرد و کلا اشتباه است چون برای اینکه یک داروی نوترکیب از آزمایشگاه به داروخانه برسد ده ها مرحله آزمایش ایمنی و بی خطری را طی می کند و آ هم یک پروتئین خالص مرده است نه یک گیاه زنده.گاه 7 تا 10 سال طول می کشد تا داروی نوترکیب در آزمایشگاه تولید شود و آزمایشات مختلفی بر روی حیوان و همچنین جمعیت کم و زیاد انسانی انجام می شود و اگر عارضه ای در مورد آن مشاهده نشد آن وقت دارو وارد بازار شود.و با کمال تاسف در جلسه ای از یکی از مسئولان آزمایشگاه غذا و داروی کشور حرف عجیبی شنیدیم که می گفت چرا در مورد تولید محصولات کشاورزی تراریخته عجله نمی کنید، مگر انواع داروهای نوترکیب در ایران تولید نمی شود؟ پس هر چه زودتر تولید تراریخته را به مزرعه ببرید که من در پاسخ به ایشان گفتم، شما چگونه مسئولی هستید که بدون اطلاع در مورد عواقب تولید و مصرف محصولات تراریخته، در مورد تولید نشدن آن انتقاد دارید، آیا چیزی است که در مورد تولید تراریخته عجله دارید؟ ولی حیف که برخی مسولان ما فرق داروی نوترکیب را با محصول تراریخته نمی دانند و اینها بر کرسی قضاوت سلامت کشور نشسته اند و عجله دارند محصول تراریخته به مزارع ایران برود؟ واقعا متاسفیم از انتخاب چنین مدیرانی در وزارت بهداشت که مسئول حفظ سلامت مردم است.امیدواریم چنین مسولانی به جای فکر حفظ صندلی خود به فکر امنیت ملی، سلامت مردم و نسل آینده و سلامت منابع و ذخایر ژنتیکی کشور عزیز ایران باشند. و بنده از محترم بهداشت صراحتا می خواهم موضع خود را در این مورد اعلام کنند تا معاونان آنان و مدیران دیگر هم و همچنین مردم هم بدانند آیا بهداشت هم از کشت عجولانه و غیر قانونی تراریخته در کشور دفاع می کنند؟ امیدواریم محترم به سعه صدر و جزو ان برگزیده هستند، جواب سوال دانشمندان و خیل عظیم مردم منتظر را روشن و شفاف بدهند.البته قابل توجه وزرای بهداشت و جهاد کشاورزی و بازرگانی و سایر وزرای مرتبط و مسئولان کشوری و لشکری است که قبل از پاسخ به این سوال موضع ی در این مورد را مطالعه فرمایند.حضرت آیت الله معظم انقلاب ی در اجرای بند یک اصل 110 قانون اساسی، در نامه ای به روسای قوا، سیاستهای کلی محیط زیست را ابلاغ د؛ در بند 8 این سیاست های کلان نظام که باید توسط همه مسولان رعایت شود معظم انقلاب تاکید می فرمایند: "گسترش اقتصاد سبز با تأکید بر: صنعتِ کم کربن، استفاده از انرژی های پاک، محصولات کشاورزی سالم و ارگانیک و مدیریّت پسماندها و پساب ها با بهره گیری از ظرفیّت ها و توانمندی های اقتصادی، اجتماعی، طبیعی و زیست محیطی."پس بر اساس دستورات ی محصولات کشاورزی سالم و ارگانیک باید توسعه یاید و هیچ اشاره ای به محصولات تراریخته نفرموده اند . آیا وزرا که حتما قبول دارند که فصل سخنان ی فصل الخطاب نظام است و قطعا عبور از آنها مخالف نظرات ی است حال نظر وزرای محترم فوق در این مورد چیست؟تولید کنندگان برنج تراریخته در کشور می گویند سال ها آزمایش و تحقیقات روی این محصولات انجام داده اند و هیچ دلیلی در مورد سرطان زا بودن آن نیافته اند، در حالی که آنان اصلا آزمایش های دراز مدت مورد نظر حوزه سلامت و منابع طبیعی و ذخایر ژنتیکی بر روی این محصولات انجام نمی دهند بلکه فقط محصول تولیدی خود را 90 روز به موش می خورانند و بعد هم اعلام می کنند که آزمایش انجام شده و بی خطر است.هر وقت هم که درخواست می کنیم اسناد این آزمایشات را ارائه دهند، ادعا می کنند محرمانه است و قادر به ارائه هیچ سند و مدرکی نیستند.شما که مخالف علم و تکنولوژی تراریخته نیستید بلکه منتقد آن هستید، بفرمایید چگونه می شود از این تکنولوژی بهره مند شد بدون اینکه عواقب و مضرات آن گریبان بشر را بگیرد؟پیشنهاد ما این است ایران در تحقیق و توسعه علوم و فناوری های محصولات تراریخته تا لبه های مرز دانش جلو برود تا عقب ماندگی علمی نداشته باشیم ولی فعلا 5 سالی عجله در کشت و واردات آن نکنند تا ابهام ها روشن شود آن وقت تصمیم لازم گرفته شود. در ضمن وزارت خانه های مطبوع مراقب تهدیدات نوین پنهانی و نفوذ در این حوزه باشند.تحقیقات در حوزه ایجاد محصولات گیاهی و تراریخته جهت کشت با توجه به وضعیت کم آبی کشور برای تولید گیاهان مقاوم به خشکی می توان استفاده کرد. مثلا گیاهان و درختانی که در مناطق خشک و شور رشد کنند و مانع کویر خیزی و استفاده از صد ها هزار تار زمین های شور و خشک بسیار کار خوبی است و ی مخالف آن هم نیست، ولی نه بر روی برنج که غذای اصلی مردم است کار تراریخته انجام شود.
دستکاری ژنتیکی (تراریختگی)تهدیدهاآسیب هارویکرد و تد ر سایر کشورهاتاریخچه و بررسی وضع موجود در کشوربررسی تاثیر دستکاری ژنتیکی (تراریختگی) در گیاهان و تاثیر آن بر امنیت ملی کشوردستکاری ژنتیکی (تراریختگی):محصولات تراریخته یا دستکاری شده ژنتیکی فناوری حاصل فناوری ی ژنتیک یا دستکاری ژنی بعنوان یکی از شاخه­های زیست فناوری می­باشد و امروزه از فناوری­های نوین بسیار مهم و موثر در تولید دارو، وا ن، محصولات غذایی و غیره محسوب می شود، که البته ویژگی های هر حوزه بسیار متفاوت است. خصوصا در رابطه با تولید محصولات کشاورزی و غذا با منابع تراریخته، با توجه به تاثیرات متعدد و گسترده ای که این دستکاری ها می تواند ایجاد کند. گروه هایی به جهت س وشی بر مخاطرات احتمالی این فناوری آن را معادل با اصلاح نباتات می­دانند که در واقع حقیقت این نیست، زیرا محصولات اصلاح نباتات کلاسیک با توجه به استفاده از فرایند­های مقبول و منطقی ایمن و سالم می باشند و تاکنون حساسیتی از طرف مجامع علمی و محققین بر آنها وجود نداشته است، در صورتی که محصولات حاصل از ی ژنتیک با توجه به اثرات سوء شناخته شده و ناشناخته­ آتی آنها از سوی برخی مجامع علمی مورد نقد واقع شده است. در بین مجامع علمی و محققان، دو گروه در دنیا شکل گرفته اند : یک گروه حل تمام مشکلات کمبود و فقر غذایی و راه دستی به کشاورزی پیشرفته را به این فناوری نسبت داده و شعار آنها امنیت عذایی و سلامت محیط زیست و جامعه است و گروه دیگر بعلت گستردگی و مجهول بودن ابعاد اثرات این فناوری و حتی اثرات م بی که بر روی تنوع زیستی و بر هم خوردن چرخه زیستی می گردد، تنها در حد محدود و کنترل شده در محیط آزمایشگاه بسنده می­کنند و هرگونه کشت و مصرف این محصولات را منوط به انجام آزمایشهای لازم و بلند مدت تا روشنتر شدن جنبه های ناشناخته این فناوری میدانند. این گروه کشت و مصرف شتابزده این محصولات را بر علیه امنیت غذایی و سلامت محیط زیست و جامعه می دانند.تهدیدها :امکان استفاده هدفمند از محصولات دستکاری شده ژنتیکی به عنوان سلاح علیه کشور هدفبه عنوان تکنیک کنترل زاد و ولد، در راستای پیاده­سازی پروژه ایجاد نژاد برتر و انحدام سایر نژادها، به عنوان مثال نصب ژن عقیمی بر روی گندم جهت عقیم نسلی از یک کشورسلطه غذا و انحصار بذر به دنبال سیاستهای استراتژیست­هایی همچون هنری کیسینجر: ” برای سلطه بر ملتها غذا و داروی آنها را در اختیار بگیرید” امروزه علاوه بر سلطه خبری، ، نفت، انرژی و دارو … سلطه غذا توسط شرکتهای همسو با اه کشورهایی چون در حال وقوع است. لذا با سوء استفاده از تکنیک ی ژنتیک و با ایجاد بذرهایی که قابلیت فقط یکبار کشت را دارند، منجر به انحصار بذر به عنوان منبع پایه اصلی تولیدات کشاورزی شده­اند، و از طرفی با استفاده از قانون مالکیت فکری (پتنت) به نوعی کشاورز را در تهیه بذر خود مصرفی سلب می کنند و ابتدا تولیدات کشاورزی کشورها را با نظام سلطه کنترل میکنند و سپس کشورها را مجبور به تهیه بذر از آن شرکتها می کنندنفوذ شرکتهای خارجی چند ملیتی و عموما یهودی بطور مستقیم و یا توسط نمایندگان داخلی آنها به منظور انحصار بذر و سلطه غذا و پیشبرد سایر اه شانشرکتهای چند ملیتی همچون مونسانتو، سینجنتا و … با ایجاد بورسیه­های تحصیلی برای دانشجویان کشورهای در حال توسعه، نیروهای متخصص در راستای اه خود تعلیم می­دهند و به نوعی هزینه تبلیغات آنها، در کشورهای مورد نظر را با هزینه بسیار بالا تحت عنوان بورسیه پرداخت می­نمایند. با این اقدام نمایندگان این شرکتها در داخل نفوذ کرده­اند و با عناوینی همچون فناوری هراسی و علم ستیزی و امپراطوری دروغ سعی در خاموش صدای منتقدان نظام سلطه غذا دارند، همچنین وابستگی تولید کنندگان بذرهای دستکاری شده ژنتیکی به عوامل خارجی مشکوک نظیر بنیاد راکفلر در کشور مشهود و قابل استناد می­باشد ۲- این شرکتها در ابتدا در یک کشور ثبتمی­شوند، مانند شرکت مونسانتو که در اصل یی است و بعد از اینکه فعالیت اقتصادی خود را در کشورهای دیگر آغاز می کنند در آن کشورها نیز ثبت می شوند. هر کدام از این شرکتها یک گروه بسیار قوی از نیروهای بورسیه و وکلای هر کشور را دارند، تا بتوانند در صورتی که با قوانین آن کشور دچار مشکل شدند، آن را حل نمایند و به نوعی از قوانین فرار کنند، این شرکتها با بیشتر سرمایه داران بزرگ دنیا در ارتباطند به همین دلیل نفوذ بسیار بالایی دارند و به راحتی شرکت های کوچک را می­ ند و یا آنها را ورش ت می­کنند و بدین ترتیب تبدیل به شرکتهای بزرگی می­شوند و برای اینکه مشخص نشود که در دنیا انحصار به وجود دارد، نام شرکتهای یداری شده را حفظ می کنند. نفوذ شرکتهای تولید کننده بذر به قدری قابل توجه است که توانسته اند تا قانون بذر کشورها نفوذ کنند و آنها را به نفع سرمایه خود پیش ببرند.تهدید علیه الگوی مصرف (وابستگی به چند قلم کالای استراتژیک) و تامین محصولات استراتژیک کشاورزی بیشترین محصولات تراریخته تجاری شده شامل ذرت، ک ا، سویا (به منظور تهیه روغن و کنجاله) و پنبه می­باشد و مهمتر اینکه نظام سلطه، الگوی مصرف کشورها را به سمت این محصولات سوق داده است و کشورها را وابسته به تامین این محصولات نموده است، (زیرا این ۴ محصول توسط شرکتهای چند ملیتی ثبت اختراع جهانی شده اند و برای هر تار از اراضی زیر کشت دنیا حق امتیاز دریافت می­کنند) به نوعی که با کوچکترین خصومتیمی­توانند امنیت غذایی کشور را مورد هدف قرار دهند. از طرفی با اشاعه محصولات دستکاری شده ژنتیکی، ارقام بومی و ذخایر ژنتیکی کشور با گذشت زمان حذف خواهند شد و لذا وابستگی به ارقام تراریخته (خصوصا محصولات استراتژیک) به شرکتهای تولید کننده این محصولات افزایش خواهد یافت.تهدید علیه ذخایر ژنتیکی با کشت این محصولات در داخل کشور:در خصوص تنوع زیستی بسیار غنی و ذخایر ژنتیکی متنوع ایران در جوامع بین الملل اتفاق نظر وجود دارد که توسط تکنولوژی تراریخته در معرض تهدید قرار خواهد گرفت. تکنولوژی تراریخته تنوع زیستی را از بین خواهد برد، از طرفی دشمن به هر نحوی که ممکن است در پی خارج این ذخایر از ایران و ثبت در کشور خود (در نهایت ت یب آن در کشور ایران) می­باشد. این درحالی است که همین ذخایر ژنتیکی و تنوع آن (با توجه به ژنهای قدرتمندشان) به عنوان برترین عامل جهت مقابله با هر نوع تهدید و حمله بیوترویستی و اگروتروریستی می­باشد.انحصار سم: سوابق فعالیت­های شرکتهای تولید کننده بذرهای تراریخته نشان میدهد، این شرکتها تا پیش از این تولید کننده سموم شیمیایی بوده و در آن زمان نیز با شعار امنیت غذایی و … این سموم را به جامعه بشری معرفی نموده اند. اما امروزه با گسترش آگاهی ها، تحقیقات علمی و ثابت شدن تاثیر سموم شیمیایی بر سلامت و محیط زیست، همانشرکتهای تولید کننده سم و کود شیمایی همچون مونسانتو، بایر و … به تولید بذرهای تراریخته روی آورده­اند، بذوری که سم اختصاصی خود را دارند (بذوری که مقاوم به سم هستند و کشاورزان می توانند با استفاده از آنها، تمام انواع علف­های هرز را از بین ببرند، اما آسیبی به گیاهان دستکاری شده ژنتیکی نرسد) و آن سم توسط همین شرکتها تولید می شود، بعبارتی علاوه بر انحصار بذر، انحصار سم نیز در دست همین شرکتهای چند ملیتی می باشد.آسیبها:خسارت اجتماعی-اقتصادی و آسیب به کشاورزی کشور:بذرهای صنعتی به عنوان ابزاری در دست نظام کشاورزی صنعتی و البته تجارت جهانی می­باشد. فناوری و قوانین مرتبط به این بذرها نیز غالبا اختصاصی و در انحصار شرکتهای خصوصی تولید کننده همین بذور است و بعید است که چنین ابزاری از نظر اقتصادی به نفع کشاورزان ایرانی باشد، چراکه بیشتر آنها کشاورزان ده پا هستند و برای تامین نهاده های شیمیایی و بذرهای انحصاری مشکل اقتصادی دارند و از طرفی این کشاورزان نمی­توانند با کشاورزان کشورهایی که آب و هوای مساعد تری دارند و یارانه سنگینی دریافت می­کنند رقابت نمایند. کشاورز مجبور است با شرکتهایی که همیشه منفعت انها در اولویت است و نه معیشت کشاورزان و سلامتی جامعه قرارداد داشته باشند.رقبای اصلی شرکتهای تولید کننده بذر تراریخته کشاورزانی هستند که سالهای سال است به تولید بذر خود مصرفی می­پردازند (بیشترین تولید محصولات کشاورزی مربوط به کشاورزان ده پا با استفاده از بذرهای خود مصرفی است)، در نتیجه این شرکتها با کاربرد ترفندهایی مختلف اگر بتوانند بر رقیب پیروز شوند، تمام کشاورزان مجبور به یداری بذور تراریخته و نهاده های شیمیایی این شرکتها خواهند شد. بذری که توسط این شرکتها تولید می­شود به واسطه استفاده از روش ترمیناتور(بذر ختم دهنده) در ی ژنتیک فقط ی ال زراعی قوه نامیه و قدرت رشد دارد و در سال دوم (نسل دوم) عقیم است. بنابراین کشاورز که سالهاست تامین کننده بذر مورد نیاز خود بوده است مجبور خواهد شد این بذرها را مجددا از شرکت تولید کننده یداری کند و طبق قانون مالکیت فکری و پتنت حق شرکت در این خصوص محفوظ می ماند.آسیب به کشاورزانی که تمایل به کشت محصولات تراریخته ندارند: شرکتهای چند ملیتی توسط نمایندگان و وکلای خود در کشور مورد نظر سعی می­کنند تا حد امکان قوانین را شناسایی کنند و از خلاء قوانین بهترین بهره را ببرند و یا در تنظیم قوانین کشورها نفوذ داشته باشند، به عنوان مثال وقتی یک ژن از یک مزرعه تراریخته به مزرعه طبیعی مجاور منتقل می­شود و آنرا الوده می­کند، قانون شرکت چند ملیتی مونسانتو می گوید که ژن جزء دارایی های آن کمپانی است و مزرعه آلوده شده باید بهای آن را بپردازد، لذا بیم این میرود که این قوانین در کشور ما نیز بکار گرفته شود و تجربه تلخ کشور هند در ایران نیز اتفاق بی افند.آسیب به محیط زیست و ا یستم:۱-۲ ایجاد مقاومت به علف­کشها و آفت­کشها،۲-۲ ظهور آفات و علفهای هرز جدید و به هم خوردن رقابت در ا یستم۳-۲ استفاده بیشتر از سموم شیمیایی۴-۲ ت یب، آلودگی ذخایر ژنتیکی و ارقام بومی بعلت فرار ژنهای گیاهان تراریخته و آمیختگی آن با ارقام بومی و ذخایر ژنتیکی (یک گیاه تراریختالوده شده به یک ژن خارجی چنانچه در مزرعه کشت گردد این آلودگی توسط گرده افشانی در محیط زیست پخش میگردد و تنوع زیستی را در معرض نابئدی قرار خواهد داد)۵-۲ آلودگی منابع آبی۶-۲ آسیب به جمعیت زنبورها، پروانه ها و میکروارگانیسم ها و سیکل های بیوشیمیایی خاک (چرخه کربن و نیتروژن)۷-۲ تاثیر منفی در حیات وحش و مهاجرت گونه هاشاید به ظاهر مصرف سم برای محصولات تراریخته در کوتاه مدت پایین باشد ولی طبق گزارشات علمی، سموم مخصوص محصولات تراریخته بسیار قوی، خطرناک و م ب می­باشند و مهمتر اینکه در دراز مدت به دلیل مقاوم شدن علفهای هرز و آفات در مزارع کشت گیاهان تراریخته، استفاده از علف کش (به دلیل به وجود آمدن ابر علف­ها و یا علفهای هرز مقاوم در برابر علفکشها) و آفت کشها (بدلیل به وجود آمدن ابر آفات و آفات مقاوم شده به سم) به شکل چشمگیری در این مزارع افزایش می­یابد. برای حل این موضوع شرکت­های تولید کننده سموم و بذرهای دستکاری شده ژنتیکی، بذری را تولید می­کنند که میزان و غلظت بالاتری از سم را تحمل می نماید، در نتیجه کشاورز قادر خواهد بود از میزان غلظت بالاتر سم و بیشتر از نیاز و حد معمول استفاده کنند، در این زمان این شرکتها قادر خواهند بود علف کش بیشتری را بفروش برسانند و بذر­های دستکاری شده خود را در بازار عرضه کنند و این امر منجر به جذب و انباشت این دست از مواد شیمیایی در گیاهان و مصرف مستقیم و غیر مستقیم توسط بشر می شود و افزایش نرخ انواع بیماری­های نو ظهور و سرطان را در پی خواهد داشت.آسیب به سلامت جامعه:تنزل سلامت غذا یکی از مهمترین تهدیدات و دغدغه های امروزی در حوزه امنیت ملی می­باشد. گسترش علم و پیدایش جنبه­ها و حقایق جدید از فناوری­های نوین همچون ی ژنتیک، مقالات علمی و معتبر سالهای اخیر نشان دهنده بیماری زایی این محصولات در ابعاد مختلف می­باشد. بنابر گزارشها مصرف این محصولات منجر به بیماری­های متعددی همچون، ناباروری و بیماری­های خاص نژادی، سرطانها و … شده است. با توجه به مصرف این محصولات در سبد غذایی مردم و اثرات سوء شناخته شده و ناشناخته آتی محصولات تراریخته، مصرف آن می­تواند صدمات جبران نا­پذیری بر پیکره سرمایه­های انسانی و منافع ملی وارد نماید. همچنین تولید و مصرف بیست ساله محصولات دستکاری شده ژنتیکی (تراریخته) در سطح جهانی و بررسی تهدیدات و آسیب­های دراز مدت محصولات تراریخته در حوزه سلامت و غذا (از جمله: افزایش آمار شیوع سرطان و بیماریهای نوظهور در امریکا و اروپا و ت یب محیط زیست) ، محدودیت ها و پیش گیریهای را علیرغم سیاست سلطه جهانی غذا (توسط امریکا)، به همراه داشته است. چنانچه بسیاری از کشورها اقدام به ممنوعیت کشت و واردات این محصولات، بنا بر برخی مخاطرات ذیل ممنوع نموده اند:عوارضی که تا کنون در مدل های حیوانی گزارش شده اند عبارتند از:۱-۱-آیجاد آسم، آلرژی، پاسخ های ه و آنتی بادی بر علیه سم bt۱-۲-تغییر در عملکرد طحال، کبد، پانکراس، کلیه ها و نازایی، اختلال ایمنی، هاب معده، اختلال در سیستم گوارش، رشد بیش از اندازه در لایه سلولی روده، اختلال در روده­ها۱-۳-سرطان زاییمطالعه های انسانی۲-۱-بروز واکنش های آلرژیک در انی که در مزرعه کار می کنند در اثر استفاده از اسپری باسیلوس تورن س (bt)۲-۲-حضور dna گیاه دست ورزی شده ژنتیکی در دستگاه گوارش انسان۲-۳-حضور سم bt (پروتئین cry1ab) در خون ن غیرباردار، باردار و جنین آنها۲-۴-حضور dna گیاهی (احتمال عبور حتی یک ژن) در گردش خون انساناحتمال آسیب یا بازآرایی ژنی (در گیاه) و در نتیجه تشکیل پروتئینی غیر از پروتئین طراحی شده که ممکن است سمی یا آلرژن باشد.میزان مواد آلرژن در گیاهان دست ورزی شده ژنتیکی که پخته می شوند بیشتر است و همچنین وجود مواد آلرژنی که در گیاه اصلی وجود ندارند (سویا)احتمال آسیب محصولات دستکاری شده ژنتیکی بر روی افزایش آلرژیهااحتمال آسیب محصولات دستکاری شده ژنتیکی و سموم آن بر روی فلور می بدنبروز نقصهای فنی در انتقال ژنسایر موارد:اختلال در سیتم های هورمونی و باکتری های طبیعی روده، صدمه به dna، سمیت در روند رشد و سیستم باروری، سرطان و اختلال در سیستم عصبی (ناشی از مصرف سموم مخصوص محصولات تراریخته به علت ماندگاری آن در گیاه).افزایش تومور، صدمه به کبد، کلیه، و غده هیپوفیز موشهای آزمایشگاهی (طی یک آزمایش بلند مدت) با استفاده از مصرف ذرت ترایختهافزایش نقص تولد و افزایش سرطان در ک ن (طبق گزارشی در مناطقی از آرژانتین که محصولات تراریخته با سم مخصوص آن سم پاشی میشدند،فرضیه دانشمندان یی ۲۰۱۳ در خصوص نقش احتمالی این علفکشهای مخصوص تراریخته در افزایش بیماری های مدرن در انسانها نظیر بیش فعالی در ک ن، اوتیسم، آ ایمر، ناباروری، نقص تولد و سرطان (متاثر از سموم مخصوص محصولات تراریخته)یکی از دلایلی که باید سیستم رصد محصولات دستکاری شده را اجرا کرد سابقه ای است که در مورد این محصولات وجود داشته است. در سال۱۹۸۹ در محصول ال-تریپتوفان( l-tryptophan ) که در باکتری دستکاری شده ژنتیک تولید شده بود باعث مسمومیت و مرگ ۳۷ نفر و ناتوانی ۱۵۰۰ نفر شد و دلیل آن را مربوط به سمی دانستند که بیش از مقدار معمول در این باکتری دستکاری شده ژنتیک تولید شده بود.. پاسخ آلرژیک به ذرت starlink در سال ۲۰۰۰ در نمونه دیگری از اثرات این تولیدات محسوب میشود.ارزی های خطر (risk essment) بر اساس مدارک و مستندات علمی معتبر انجام نمی شوند و آزمون های انجام شده نیز برای حصول اطمینان از سلامت و ایمنی این فرآورده ها کافی نیست.تک کشتی شدن محصولات کشاورزی یکی از نگرانی­ها در خصوص محصولات دستکاری شده ژنتیکی این است که این محصولات منجر به تک کشتی شدن می شوند و به دنبال آن تنوع زیستی کاهش خواهد یافت و یا از بین خواهد رفت. در نتیجه تک کشتی شدن علاوه بر تاثیر بر تنوع زیستی ممکن است در شیوع یا اپیدمی یک بیماری خاص کمک کند.تاثیر بر صادرات محصولات کشاورزی یکی از آسیبهای جدی اقتصادی در بحث محصولات دستکاری شده ژنتیکی، پس زدن یا تحریم محصولات کشاورزی ایران در بازارهای جهانی می­باشد، امروزه بسیاری از کشورها با وجود داشتن پتانسیل کشت این محصولات علاوه بر به کار­گیری اصل احتیاط در برابر خطرات محصولات تراریخته­، به علت حفظ بازار کشاورزی خود در دنیا به کشت محصولات تراریخته نمی­پردازند. این موضوع می­بایست در کشور ما مد نظر قرار گیرد، حدود ۲۵ درصد صادرات غیر نفتی ایران مر بوط به بخش کشاورزی است، کشورهایی چون افغانستان و عراق هم اکنون از کشور ما محصولات با گواهی غیر تراریختگی می خواهند، کشورروسیه که هم اکنون به بازار کشاورزی ایران تمایل نشان داده است، واردات این محصولات را ممنوع کرده است. پس قطعا خبر کشت محصولات تراریخته در ایران، منجر به حساسیت بازارهای جهانی و متقاضی محصولات کشاورزی ایرانی خواهد شد و فرصتهای پیش رویصادرات بخش کشاورزی را تحت تاثیر منفی قرار خواهد داد.تد ر سایر کشورها تمردان کشورهای مختلف نیز بر اساس این دیدگاهها و قابلیت و توان مدیریت خوداتکا و پایدار، سیاست­های متفاوتی را در بهره برداری و استفاده از این فناوری شکل داده­اند.بعضی از کشورهای پیشرفته با رعایت استاندارهای قوی تنها به کار تحقیقاتی پرداخته و خصوصا با بکارگیری اصل احتیاط در تولید، رهاسازی و مصرف محصولات غذایی و کشاورزی محدودیت شدیدی قائل هستند و سلامت جامعه و محیط خود را بر منفعت اقتصادی چند شرکت بزرگ تولید کننده ترجیح میدهند و تا روشن شدن حقایق بیشتر در خصوص این تکنولوژی فرصت قانونی و موراتوریم جهت کشت، تجاری سازی و یا مصرف ایجاد می­نمایند. (اکثر این کشورها جزو کشورهای پیشرفته هستند که در تحقیق و توسعه (آزمایشگاهی) این فناوری سرآمد بوده ولی در مصرف و کشت این محصولات به شدت احتیاط می کنند و یا آنرا ممنوع کرده­اند).در سطح دوم کشورهایی هستند که تولید تجاری را جایز دانسته­اند، در این بین برخی این محصولات را با برچسب تراریخته به بازار ارائه می­دهند و برخی نیز به علت جلوگیری از جنبه روانی به هر نحوی از برچسب زدن ممانعت می­کنند، عمدتا این کشورها با رویکرد اقتصادی و تحت حمایت مافیای پیچیده کمپانی های غذا و دارو و محصولات کشاورزی می­باشند، بعلاوه اینکه این کمپانی­ها خود را به حاکمیت متصل می­کنند و با نفوذ در ت و یا سازمانهای تی تصمیم گیرنده، از حمایتهای آنها (دور زدن قوانین، لغو قوانین بازدارنده و … ) بهره می­برند.دسته سوم بعلت نداشتن قانون لازم و باز بودن بازار مصرف آنها و یا زیرساختها و نیازمندی­های اولیه و پایه جهت تشخیص، ارزی و …، ناچار به استفاده از این محصولات می­باشند.با توجه به برخی تهدیدات و آسیبهایی که به آنها اشاره شد ۳۹ کشور پیشرفته جهان شامل تعدادی از کشورهای اروپایی و آسیایی همچون اتریش، سوئیس، آلمان، نیوزلند و روسیه، (ج زیر) پس از دو دهه تجربه جهانی ناموفق، اقدام به ممنوعیت کشت، تولید و واردات محصولات تراریخته نموده­اند.حتی رژیم غاصب و گر فلسطین که در عرصه بیوتکنولوژی پیشرفته به شمار می رود، ممنوعیت مطلق واردات و تولید این محصولات را به مورد اجرا گذاشته است. در سال ۲۰۱۳ تقریبا ۳۰۰ دانشمند بین المللی طوماری را امضاء نمودند که در آن گفته شده بود که هیچگونه اجماع علمی در مورد محصولات دستکاری شده ژنتیک وجود ندارد و تعدادی از مطالعات نگرانی های جدی را ایجاد کرده است.۳/۱۳۸۰ پروتکل ایمنی زیستی کارتاهنا را امضا و این پروتکل در تاریخ ۲۹/۵/۱۳۸۲ توسط مجلس شورای ی به تصویب رسید. به دنبال آن قانون ملی ایمنی زیستی ایران مشتمل بر یازده ماده و هفت تبصره مجلس شورای ی در تاریخ ۲۶/۵/۱۳۸۸ به تصویب رسید. ماده ۴ این قانون به معرفی سه دستگاه ذی صلاح (وزارت جهاد کشاورزی، وزارت بهداشت و سازمان محیط زیست) در صدور، تمدید و لغو مجوز فعالیت در امور مرتبط با فناوری زیستی جدید می­پردازد. با توجه به ماده ۳ قانون ایمنی زیستی که اشاره به تصویب آیین نامه ها، دستورالعمل ها و ضوابط موضوع این قانون دارد، بر این اساس و بنا بر پیشنهاد سازمان حفاظت از محیط زیست، آئین­نامه اجرایی قانون ایمنی­زیستی در شورای ملی ایمنی زیستی در سال ۱۳۹۱ به تصویب رسید. اما متاسفانه در سال ۱۳۹۴ این آئین نامه لغو گردید. ( این در حالی است که اتحادیه اروپا در سال ۱۳۸۲ قانون برچسب گذاری محصولات دستکاری شده ژنتیکی را تصویب و اجرایی کرده و بر اساس همین قانون طی ۱۳ سال اخیر از هرگونه کشت غیر قانونی و واردات غیر قانونی این محصولات جلوگیری نموده است). اجرایی نشدن قانون ایمنی زیستی در کشور و عدم نظارت بر کشت و کار و ورود این دست از محصولات به داخل کشور و پاسخگو نبودن دستگاه های متولی اجرای قانون، حاصلی جزء به خطر افتادن سلامت کشور در پی نداشته است.ج کشورهایی که کشت محصولات تراریخته را منع کرده اند البته کشور روسیه هم کشت و هم واردات را منع نموده است. با توجه به افزایش اطلاعات در باره عدم ایمنی تراریخته ها در اینده بر تعداد این کشور ها افزوده خواهد شد.سوء استفاده از شرایط بی قانونی و نبود زیرساخت های ارزی محصولات تراریخته در کشوربا این شرایط بی قانونی و عدم داشتن زیر ساختهای مناسب جهت ارزی مخاطرات و نظارت بر این محصولات در کشور، برخی از مدیران ارشد بخش کشاورزی با وجود مطلع بودن از مواد قانون ایمنی زیستی، در هر مناسبت مرتبط با فناوری های نوین زیستی مدعی رهاسازی محصولات دستکاری شده ژنتیکی در کشور می شوند که در زیر به برخی از آنها اشاره می شود.“آغاز کشت انبوه محصولات تراریخته از سال ۹۴” (خبرگزاری ایسنا، 20 بهمن ۹۳)” ۸لاین برنج تراریخته در مزارع شمال کشور به زیر کشت می رود” (خبر گزاری مهر۱ اردیبهشت ۱۳۹۴)“اعطای مجوز واردات دو مورد روغن خوراکی دستکاری شده ژنتیکی توسط مدیر کل آزمایشگاه مرجع سازمان غذا و دارو “(سلامت نیوز ۶ مهر ۹۴)کشت برنج تراریخته سال ۹۴ تسنیم ۲۹ تیر ۱۳۹۵با توجه به اخبار فوق، جای سوال است که با توجه به اینکه تاکنون هیچگونه مستندات علمی در زمینه ارزی مخاطرات ایمنی زیستی و سلامت این نوع محصولات برای گرفتن اخذ مجوز و رهاسازی آنها به سازمان محیط زیست ارائه نگردیده است ،چگونه این مدیران از تولید و رهاسازی صحبت می کنند؟ و یا اینکه بخش کشاورزی که قصد تولید این گونه محصولات را دارد چگونه می­تواند به عنوان یک دستگاه ذیصلاح برای دادن مجوز و رصد و پایش این محصولات عمل کند؟ بعلاوه اینکه وقتی قانون ایمنی زیستی و برچسب گذاری این محصولات اجرایی نشده است با چه عنوانی اقدام به واردات روغن تراریخته میپردازیم و با نادیده گرفتن حقوق مردم باعث به خطر افتادن سلامت جامعه می شویم؟بر اساس این ج (منبع در ذیل تصویر) سطح زیر کشت محصولات تراریخته در ایران بین سالهای ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۶ بیش از دو میلیون تار بوده؟؟ آیا این امار درست است یا ساختگی است و دروغ؟ تا مثلا عمدا بخواهند ایران را درفهرست کشورهای تراریخته کار بالا بیاورند؟ چه انی این آمار را داده اند؟ ایا لازم نیست بررسی شود مرجع آین امار در داخل کشور چه انی بوده اند؟ج ی که نشان می دهد در ایران در سال ۲۰۰۶ میزان صد هزار تار برنج تراریخته کشت شده؟ ایا باز این آمار درست است یا ساختگی است؟ مرجع این اطلاعات در ایران چه ی بوده است؟ ایا وزارت جهاد کشاورزی؟ یا منبعی دیگر؟آیا برنج تراریخته در بازار ایران موجود است؟مقامات رسمی میگویند برنج تراریخته در بازار ایران وجود ندارد ولی بررسی منابع نشان می دهد 48 % از برنج های متداول در بازار ایران حاوی پروموتر p35s بوده و تراریخته ژنتیکی می باشند، درحالی که هیچ یک از نمونه های مورد آزمایش دارای برچسب گذاری در این رابطه نبودند. منبع http://www.civilica.com/paper-ncpda01-ncpda01_1364 برخی خلاء های و ضعف های قانون ایمنی زیستی کشورهمانطور که گفته شد قانون ایمنی زیستی ایران، در راستای پروتکل کارتاهانا، در سال ۸۸ به تصویب رسید. پرتکل کارتاهانا در اصل برای قانونمند و ایمن­سازی زیست فناوری شکل گرفته است و نه برای توسعه و ترویج آن در بین جوامع! ولی یکی از عمده مشکلات قانون ایمنی زیستی کشور، جهت گیری آن به سمت تولید کنندگان و وارد کنندگان و حفظ منافع آنها می باشد (تا حفظ منافع ملی زیست محیطی و مصرف کننده) و شاید بتوان گفت این جهت گیری­ها به خاطر این است که نگارش این قانون توسط تولید کنندگان و صاحبان شرکتهای این محصولات نگاشته شده است و این مغایر با هدف و چارچوب پروتکل کارتاهانا می­باشد. در ذیل برخی مواردی که در قانون ایمنی زیستی پوشش داده نشده است اشاره شده است:عدم توجه به اصل رویکرد احتیاطی و جنبه­های مخاطره آمیز این محصولات قبل از عرضه به بازار مصرفعدم توجه به مشارکت و ارتقاء سطح آگاهی عمومی نسبت به این محصولات و بی توجهی به حقوق مصرف کنندهعدم توجه مسائل حاد زیست محیطی که در صورت رهاسازی این محصولات می تواند در پی داشته باشند.نظارت ناکافی و اشکال در احراز مسئولیت افراد خاطی و جبران خسارت حمایت بی دریغ از تولید کنندگان و وارد کنندگان بی توجهی به ارقام بومی و تنوع ژنتیکی کشوردیدگاه های مختلف در خصوص تراریخته در کشور:غالب دیدگاه افراد در کشور به شرح ذیل می باشد:تفکری که بدون قید و شرط می­گویند، این محصولات هیچ اثرات جانبی ( side effect) ندارد و متاسفانه در کشور عده ای آن را دنبال می­کنند. و قصد توسعه آن در کشور را دارند به همین دلیل در برنامه ارائه شده به مجلس دو بند برای کشت ۱ میلیون تار برنج و پنبه تراریخته را قرار داده اند که در مجلس قرار است بررسی شود.گروه مخالفین که محصولات تراریخته را صدر درصد برای مصرف انسان و دام و محیط زیست مضر می دانند.تفکری که بر اساس منطق و رعایت اصلاحتیاط با این محصولات برخورد می­کند. این گروه بر پیشرفت در تحقیق و توسعه آزمایشگاهی بیوتکنولوژی و ی ژنتیک تا لبه مرزهای دانش تاکید دارند. ولی در خصوص واردات و مصرف، کشت و رهاسازی این محصولات اصل احتیاط را مطرح کرده و تا شناخته شدن جنبه­های ناشناخته خطرات احتمالی این فناوری و ایجاد زیرساختهای لازم در کشور، همچون بسیاری از کشورهای پیشرفته ایجاد موراتوریوم را بیان میدارند و معتقدند باید مانند روسیه عمل شود.گروه چهارم افرادی هستند که اصلا تراریخته و محصولات دستکاری شده را نمی شناسند.سناریو غلط برخی از م عان محصولات تراریخته در کشورمتاسفانه امروز در کشور بهره برداری از فرصتهای فناوری­های نوین به علت برخوردهای و نه علمی و همچنین توجه به منفعتهای اقتصادی و شخصی به تهدید تبدیل گشته است. جریانی انحرافی در کشور وجود دارد، که قصد دارد بیوتکنولوژی یا زیست فناوری را مساوی تراریخته معرفی کند و بگوید هر با تراریخته مخالف است، با بیوتکنولوژی مخالف است پس در واقع با علم مخالف است (نباید فراموش کرد که دستکاری ژنتیکی گیاهی تنها یکی از شاخه های فرعی یکی از حوزه های رشته بیوتکنولوژی است که قلمرو آن حداقل ۳۳ حوزه تخصصی علوم را در برمی گیرد؛ از جمله بیوتکنولوژی می ، بیوتکنولوژی پزشکی ، بیوتکنولوژی محیطی و دریایی ، بیوتکنولوژی مولکولی ، فرآورش زیستی و بیوتکنولوژی کشاورزی (گیاهی )).نفوذ برخی م عان اصلی کشت و مصرف این محصولات در سیستم مدیریتی و بدنه تصمیم گیری کشور ( ت و سازمانهای تی) به جهت پیشبرد اه شان مشهود می­باشد. برخی از این افراد با داشتن مسئولیت در تخصیص بودجه، مسئولیت در پژوهشگاه­ها و پژوهشکده­ها با اولویت دهی به طرح ها، تشکیل شرکتهای به ظاهر دانش بنیان و استفاده از زیر ساختهای تی در جهت منافع شخصی خود، منافع ملی کشور را دچار اختلال کرده­اند. ی در بند ۱. ۸ سیاست های کلان ابلاغی محیط زیست به روشنی در مورد کشاورزی سالم و ارگانیک نظر داده اند در این بند آمده است: محصولات کشاورزی سالم و ارگانیک منبع : http://www.leader.ir/fa/content/13865/%d8%a7%d8%a8%d9%84%d8%a7%d8%ba-%d8%b3%db%8c%d8%a7%d8%b3%d8%aa%e2%80%8c%d9%87%d8%a7%db%8c-%da%a9%d9%84%db%8c-%d9%85%d8%ad%db%8c%d8%b7-%d8%b2%db%8c%d8%b3%d8%aaیکی از مصادیق بارز حرکت این افراد، سند برنامه ششم توسعه ت می­باشد، در قسمت راهبردها، سیاستها و اقدامات اساسی صفحه ۳۶۰ ، بخش علم و فناوری این سند عنوان ” تولید و تجاری سازی انبو ه کودهای زیستی، سموم زیستی و محصولات تراریخته با اولویت برنج و پنبه تراریخته ” نوشته شده است این درحالی است که به نظر بسیاری از محققین و صاحبنظران لازم است در راستای مصونیت و بی اثر تهدیدات به منظور کاهش آسیب پذیری و پایداری در برابر امنیت غذایی مردم، محیط زیست و سلامت جامعه، تا تکمیل زیرساختهای رصد و پایش، تشخیص، کنترل و نظارت و بازنگری قوانین و مقررات، دستورالعمل­ها و آیین نامه های مربوطه، از هرگونه رهاسازی، تولید تجاری و واردات بی رویه این محصولات جلوگیری به عمل آید.و در نهایت به سئوالات اصلی مردم که مصرف کنندگان اصلی این محصولات هستند بطور شفاف پاسخ داده شود زیرا مردم حق دارند بدانند و حق انتخاب دارند این سئو اصی اینهاستچه محصولات تراریخته ای در حال حاضر در بازار وجود دارد؟از چه زمانی این محصولات چه داخلی و چه خارجی در بازار بوده اند و مردم اطلاع نداشته اند؟مردم از کجا تشخیص دهند محصول تراریخته مصرف می کنند چون فقط اخیرا بروی چند روغن نوشته شده دستکاری ژنتیکی شده؟ ایا این بدین مفهوم است که سایر روغن هایی که ننوشته اند تراریخته نیستند؟ و یا برنج ترریخته در بازار نداریم؟چرا یک آرم تراریخته ملی برای برچسب زدن همه محصولات تراریخنته نیست تا با برچسب زنی به حق دانستن و انتخاب مردم احترام گذاشته شود؟تکلیف مردم در بحث های بین مخالفین و موافقین و منتقدین چیست؟ بالا ه مردم چه کنند؟ مصرف کنند یانه؟ایا محصولات ارگانیک در کشور به آندازه کافی و استاندارد وجود دارد؟ معرفی شود؟
عضو هیئت رئیسه اتحادیه ملی محصولات کشاورزی با اشاره به مصوبه کمیسیون تلفیق در ممنوعیت واردات محصولات تراریخته گفت: شاهدیم چهره هایی که تا دیروز سنگ تولید ملی را به می زدند، امروز با تمام قوا و علنی در مقابل این مصوبه مجلس قد علم کرده ند!!به گزارش پایداری ملی، آزاد عمرانی درباره چرایی مخالفت صریح چهره های اصلی واردکننده محصولات تراریخته با مصوبه کمیسیون تلفیق بودجه 1397 مبنی بر ممنوعیت واردات هرگونه محصولات تراریخته بدون مجوزهای وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و جهاد کشاورزی، سازمان های حفاظت محیط زیست و سازمان پ ند غیرعامل اظهار کرد: متاسفانه شاهدیم جریان و چهره هایی که تا دیروز سنگ تولید ملی محصولات تراریخته را به می زدند و فریاد وامصیبتا سر می دادند که "سالهاست میلیاردها دلار واردات تراریخته انجام می دهیم و چرا نباید تولید ملی داشته باشیم،" به یک باره از ادعای تولید به سنگر واردات تراریخته ها تغییر کاربری داده اند!وی افزود: حقیقت این است که از ابتدا عده ای انگشت شمار دانشمند نما، تولید را مستمسک قرار داده بودند تا مسیر پرسود تجارت محصولات تراریخته شامل واردات محصول، بذر، علفکش ها و سایر نهاده های مرتبط با محصولات دستکاری شده ژنتیکی را هموار کنند اما خوشبختانه نقاب از چهره این جماعت اندک برداشته شد و حقیقت و ماهیت این معدود افراد برای ملت ایران و نمایندگان محترم مجلس افشا شد.وی تصریح کرد: بیش از یک دهه است که محصولات تراریخته بدون رعایت برچسب گذاری و اطلاع رسانی به مصرف کنندگان ایرانی، به طور مستقیم و غیر مستقیم وارد سفره مردم کشورمان شده است؛ بدیهی است که وقتی نظارت واقعی بر واردات محصولات تراریخته وجود نداشته باشد، واردکنندگان و بازرگانان در بازار جهانی به سراغ محصولات ارزانتر خواهند رفت؛ بعضاً حتی شاهدیم برخی از بازرگانان و واردکنندگان، فرق محصول طبیعی و دستکاری شده ژنتیکی را نمی دانند! اینکه معدود افرادی در درون حاکمیت بیایند تراریخته ها را تشویق و تبلیغ کنند جای سئوال دارد!واردات سالانه 5 میلیارد دلار کالای مصرفی تراریخته از امریکا و حیات خلوت های آنعضو هیئت رئیسه اتحادیه ملی محصولات کشاورزی متذکر شد: واردات سالانه بیش از 5 میلیارد دلار کالای مصرفی مانند ذرت، سویا و ک ای تراریخته از امریکا و حیات خلوت های امریکا، سود هنگفتی را در اختیار کشورهای امریکایی قرار داده است بنابراین در درجه اول جریان هایی که بازرگانان کشور را به سمت واردات محصولات تراریخته از امریکا سوق داده اند باید مورد شناسایی قرار گیرند.عمرانی به تبیین محصولات تراریخته و واردات آن پرداخت و تصریح کرد: برای مثال واردات تراریخته بیشتر محدود به واردات ذرت، سویا و ک ا می شود و اگر بنا بر خودکفایی باشد باید تولید دانه های روغنی و خوراک دام مورد توجه قرار گیرد اما شاهدیم صحبت از تولید برنج تراریخته می شود و این دو با هم رابطه ای ندارند بنابراین این عده به دنبال تسهیل صدور مجوزها و تسریع در قانون ز بوده اند و به نوعی حجم واردات تراریخته ها را مستمسک قرار داده اند تا مقررات و ا امات ارزی دراز مدت و مورد به مورد محصولات دستکاری شده ژنتیکی به بهانه بازدارندگی و عقب ماندگی از تولید، لغو شود؛ در واقع فرایند واردات و تولید تراریخته ها با هم تسهیل و تسریع شده اند!وی توضیح داد: حال که مجلس شورای ی و کمیسیون تلفیق به خواسته آنها تمکین نکرده است و واردات محصولات تراریخته با هدف حمایت از تولید داخلی و تغذیه سالم و ارگانیک، محدود شده، این عده به سنگر واردات نقل مکان کرده اند.چرایی وابستگی نهاده های دامی به محصولات تراریختهعضو هیئت رئیسه اتحادیه ملی محصولات کشاورزی افزود: اولاً باید پرسید چرا نیاز کالری کشور باید تا 50 درصد وابسته به واردات باشد و چرا نهاده های دامی باید وابسته به وادرات محصولات تراریخته باشد؟!عمرانی خاطر نشان کرد: اگر آمار نامه وزارت کشاورزی از سال 56 تا 92 مطالعه شود، می بینیم که در اوایل دهه 60 شمسی، تنوع تولید محصولات کشاورزی ما به گونه ای بود که یک بخش کوچکی از ظرفیت کشاورزی کشور به تولید میوه، سبزی، صیفی و محصولات جالیزی اختصاص داده شده بود و قسمت اعظم ظرفیتهای این بخش به تولید محصولات زراعی، خوراک دام و حبوبات تخصیص داده شده بود.وجود سوء مدیریت در تولیدات محصولات کشاورزیوی یادآور شد: متاسفانه در دهه 90 می بینیم که حدود 40 درصد از ظرفیت های کشاورزی کشور صرف تولید میوه، سبزی، صیفی و محصولات جالیزی شده است که اولویت ثانویه به حساب می آید و در نقطه مقابل تولید محصولات زراعی، نهاده های دامی، حبوبات و دانه های روغنی سهم کمتری را به خود اختصاص داده اند؛ این رویکرد نشان دهنده یک سوء مدیریت کلان در عرصه مدیریت تولید محصولات کشاورزی در کشور است، چنانچه افزایش تولید محصولات باغی میانگین ذخیره منابع آبی کشور را 30 میلیارد متر مکعب کاهش داده اند؛ متاسفانه مدیریت کلان کشاورزی کشور طی سه دهه اخیر به جای پاسخگویی به سوء مدیریت های تولید کالری مورد نیاز کشور، به تولید و وارادات محصولات دستکاری شده ژنتیکی یا تراریخته دل خوش کرده است.مغفول ماندن تامین نیاز کالری کشور در کشاورزیعضو هیئت رئیسه اتحادیه ملی محصولات کشاورزی توضیح داد: با توجه به محدودیت منابع آبی و محدودیت اراضی قابل کشت باید اینگونه مدیریت می شد که تامین کالری مورد نیاز کشور با خودکفایی در تولید حبوبات، دانه های روغنی و خوراک دام محقق شود و به اندازه نیاز داخلی و ظرفیت های صادراتی میوه و سبزی تولید می شد؛ متاسفانه این رویکرد به صورت بر ع شده و ظرفیت بالایی از اراضی ما صرف تولید محصولات باغی و محصولات آب بَر شده و تامین نیاز کالری کشور مغفول مانده است؛ تصور کنید که اگر ت امریکا کشورهای کانادا، برزیل و آرژانتین را از فروش ذرت، ک ا و سویا به ایران منع کند، چه اتفاقی خواهد افتاد؟ بنابراین مصوبه کمیسیون تلفیق در محدودیت واردات محصلات تراریخته، کاملا در جهت تحقق اه اقتصاد مقاومتی بوده و در دراز مدت به نفع کشور خواهد بود.عمرانی تصریح کرد: بنابراین ابتدا بحث تراریخته ها مطرح نیست، بلکه سوء مدیریتی که در بازه زمانی سه دهه اخیر سیاستگذاران کشاورزی، اولویتهای کشاورزی را نتوانستند مدیریت کنند و ما وابستگی شدیدی به واردات نهاده های دامی و دانه های روغنی یافتیم؛ حال آیا وقت آن نرسیده که این چرخه معیوب مدیریت شود؟چرا واردکنندگان به سراغ واردات محصولات تراریخته می روند؟!وی اظهار کرد: پرسش دوم این است، اگر ضرورتی بر واردات داریم چرا باید محصولات مناقشه برانگیز تراریخته وارد کشور شود در حالی که بیش از 70 درصد ذرت و ک ایی که در دنیا تولید می شود طبیعی و غیر تراریخته است؛ چرا واردکنندگان ما با بهره گیری از ارز مبادله ای و حمایتهای تی همیشه به کشورهای حیات خلوت امریکا مثل آرژانتین و برزیل هدایت می شوند و دنبال محصولات شبهه ناک تراریخته می گردند؟ این رویکردهای واردات تراریخته ها در صورتی است که قیمت محصولات طبیعی وغیر تراریخته فقط 10 الی 15 درصد گرانتر است! البته وقتی با ارز مبادله ای یدها انجام می شود موضوع بازهم متفاوت است.عضو هیئت رئیسه اتحادیه ملی محصولات کشاورزی خاطرنشان کرد: بزریل، آرژانتین، اوکراین، قزاقستان، چین، هند، کنیا، افریقای جنوبی، استرالیا، روسیه و بسیاری کشورهای دیگر، ذرت طبیعی و غیر تراریخته هم تولید می کنند، اما چرا ما باید فقط محصولات تراریخته را وارد کنیم؟عمرانی گفت: چرا بدون ارزی مخاطرات، تراریخته ها بدون برچسب گذاری و رعایت آزمایشهای ایمنی زیستی وارد کشور می شود؟ چرا اجرای قانون برنامه ششم کشور برای ارزی مخاطرات محصولات دستکاری شده ژنتیکی مغفول مانده است؟آیا قشر ضعیف محکوم به مصرف غذای مشکوک استوی به برخی صحبتهای حامیان واردات محصولات تراریخته اشاره کرد و گفت: استدلال دیگر موافقان واردات محصولات تراریخته این است که: "اگر تعرفه واردات این محصولات بالا رود، قشر ضعیف و آسیب پذیر با مشکلاتی مواجه خواهد شد". اما پرسش ما این است که "آیا قشر ضغیف محکوم به مصرف غذای مشکوک و خطرناک برای سلامتی است؟ آیا یک کارگر محکوم به یداری و مصرف محصولات تراریخته یا تولیدات دامی تراریخته است؟ افزایش قدرت ید و دسترسی مردم به تغذیه سالم یک وظیفه حکومتی است نه اینکه صورت مسئله پاک شود و به جای فقرز جامعه را دوقطبی کنیم، به طوریکه اقشار کم درآمد محکوم به مصرف غذای مشکوک باشند و متمولان محصولات سالم و ارگانیک مصرف کنند.عضو هیئت رئیسه اتحادیه ملی محصولات کشاورزی تصریح کرد: دسترسی به تغذیه سالم یک حق شهروندی است؛ باید این حق از طرف حکومت محترم شمرده شود و برای تحقق آن برنامه ریزی و تدبیر صورت گیرد نه اینکه مردم را به بهانه کمبود درآمد، به ید و مصرف تراریخته ها مجبور کنیم!عمرانی با بیان اینکه اتخاذ مکانیزم تعرفه ای، آزمون خود را در کشور و برای واردات روغن پالم هم پس داده است، تصریح کرد: اگر خاطرتان باشد بهداشت اعلام کرد که پالم مضراتی در پی دارد و باید مصرف آن محدود شود. خوشبختانه ت توانست با همان مکانیزم تعرفه ای واردات پالم را به نصف کاهش دهد، بنابراین در صورت عزم جدی ت و مجلس و مقابله با کارشکنی های پیش رو، این مکانیزم برای محدودیت واردات تراریخته ها و هدایت واردکنندگان به تامین محصولات طبیعی و غیرتراریخته اثرگذار خواهد بود.را ار وارد محصولات غیر تراریخته برای بازرگانانوی افزود: بازرگانان، واردکنندگان و تعاونی ها باید دقت کنند، زمانی که 70 درصد ک ا و ذرت دنیا، غیر تراریخته است پس به جای اینکه 40 درصد عوارض گمرکی پرداخت کنند، می توانند محصولات با کیفیت تر طبیعی را اگر چه 5 تا 15 درصد گرانتر است، یداری کنند.عضو هیئت رئیسه اتحادیه ملی محصولات کشاورزی ادامه داد: اگر ت بنا را بر اجرای این مصوبه کمیسیون تلفیق بگذارد، خواهد توانست با رفع انحصارهای وارداتی موجود و تخصیص ارز مبادله ای به همه شرکت های وارد کننده یا تعاونی ها، فضا را رقابتی کند و در این صورت حتی کاهش قیمت ها هم دور از انتظار نخواهد بود! از طرفی دیگر وقتی سرانه سالانه مصرف روغن در ایران 60 درصد از متوسط جهانی بالاتر است، ت باید در راستای سلامت مردم، آگاهی های لازم را برای کاهش مصرف روغن های خوراکی در اولو یت قرار دهد؛ 60 درصد کاهش مصرف روغن توسط مردم کشورمان، واردات ذرت، ک ا و سویای تراریخته را به شدت کاهش خواهد داد.فواید محصولات طبیعی و غیر تراریخته برای سلامت مردمعمرانی توضیح داد: ضمن اینکه باید هزینه فرصت محاسبه شود؛ به عنوان مثال باید ببینیم سهم خوراک دام در هزینه نهایی تولید گوشت چقدر است؟ اگر با واردات محصولات طبیعی و غیرتراریخته، 5 تا 10 درصد بهای تمام شده تولید گوشت یا روغن خوراکی افزایش یابد اما محصول سالم تر با کیفیت و کم خطرتر وارد سفره مردم شود، تاثیر مثبت خود را در سلامت مصرف کنندگان و حتی کاهش مرگ و میر دام ها خواهد گذاشت و چندین برابر تاثیر مثبت را به دنبال دارد.صراحت فرهنگستان علوم پزشکی بر ابهام آمیز بودن تراریخته هاوی به اظهار نظر چندی قبل فرهنگستان علوم پزشکی ایران در مورد محصولات تراریخته اشاره کرد و گفت: این فرهنگستان در گزارش دو هفته قبل خود صراحتاً اعلام کرده که محصولات دستکاری شده ژنتیکی دارای ابهاماتی است؛ بنابراین با توجه به این نظریه همچنین گزارش مرکز پژوهشهای مجلس، پیشنهاد کمیسیون تلفیق می تواند مناسب باشد و جلوی واردات بی ضابطه محصولات ترایخته گرفته شود ضمن اینکه مصوبه کمیسیون تلفیق در راستای حمایت از تولید داخلی است.عضو هیئت رئیسه اتحادیه ملی محصولات کشاورزی ادامه داد: در آمد ناشی از افرایش تعرفه واردات محصولات تراریخته، به صورت هدفمند در راستای حمایت از تولید داخلی و توسعه کشاورزی ارگانیک مصرف می شود.ترویج کشاورزی ارگانیک در بسیاری از کشورهای اروپایی و امریکاییعمرانی توضیح داد: در حال حاضر بسیاری از کشورهای دنیا برای کم هزینه های درمانی، بر روی بهبود سلامت تغذیه متمرکز شده اند و با این سرمایه گذاری، بسیاری از هزینه های جاری و درمانی کشور خود را کاهش می دهند؛ چنانچه بسیاری از کشورهای اروپایی و آسیایی، توسعه و ترویچ کشاورزی ارگانیک را در اولویت قرار داده اند.چرا حامیان تراریخته خانواده خود را در معرض این محصولات قرار نمی دهند!وی افزود: در بسیاری از کشورهای دنیا، کشاورزی ارگانیک در مهدکود ک ها و مدارس به دانش آموزان آموزش داده می شود اما متاسفانه در ایران شاهدیم برخی افراد برخلاف نظر ی در بند 1 ماده 8 ابلاغیه سیاست های کلی محیط زیست، ع این مسائل عمل می کنند و به خاطر منافع کلان و انتفاع شرکتهای خودشان، اینگونه وانمود می کنند که محصولات تراریخته از محصولات ارگانیک و طبیعی سالم تر است!! یا محصولات ارگانیک خطراتی در پی دارد! چرا این افراد خود و خانواده شان را در معرض مصرف محصولات دستکاری شده ژنتیکی قرار نمی دهند و برای اقشار کم درآمد و عامه مردم ایران تراریخته ها را توصیه می کنند؟!شناسایی چهره های منفعت طلب حامیان تراریختهعضو هیئت رئیسه اتحادیه ملی محصولات کشاورزی ادامه داد: شاید این قبیل اظهاراتی که برخی افراد در پشت چهره علمی، ی و عضویت در انجمن های به ظاهر علمی مطرح می کنند، در سالهای گذشته که نظام به این افراد اعتماد می کرد، یدار داشت اما در حال حاضر، نظام و مردم، چهره واقعی منفعت طلب و واردات محور این جماعت انگشت شمار را تشخیص داده و بعید به نظر می رسد که حرفهای این آقایان تاثیری در تصمیمات نظام و نمایندگان مردم داشته باشد.عمرانی با اشاره به دقت نظر مردم و مسئولان نسبت به رویکرد حامیان تراریخته گفت: امیدواریم این مصوبه کمیسیون تلفیق مجلس درباره ممنوعیت واردات تراریخته ها از سال 97 که یک مطالبه عمومی بوده و برخورداری از تغذیه سالم که یک حق شهروندی محسوب می شود، با رای قاطع مجلس همراه شود.عدم سازگاری محصولات تراریخته داخلی با اقتصاد مقاومتیوی همچنین به برخی اظهارات صورت گرفته از سوی مدعیان تراریخته مبنی بر تولید داخلی تراریخته ها افزود: حتی محصولات ترایخته ای که ادعای تولید داخلی می شود، عملاً متعلق به کشور نیست چرا که تولید داخلی و به ویژه اقتصاد مقاومتی به درون زایی دانش تاکید دارد و ما آثاری از دستاوردهای بومی نمی بینیم و برع همه آن محصولات مورد تاکید این آقایان به بسته های ژنی، علف کش های انحصاری و تجیهزات وابسته است و با اقتصاد مقامتی سازگاری ندارد.عضو هیئت رئیسه اتحادیه ملی محصولات کشاورزی افزود: در طی بیش از یک دهه، عدم آگاهی رسانی به جامعه و مسئولان، موجب ترویج و ورود محصولات تراریخته به سفره ایرانیان شده اما در حال حاضر این روند تغییر یافته و دستهای این جریانات حامی تراریخته برای مردم و مسئولان افشا شده است.مصوبه کمیسیون تلفیق در راستای حمایت از تولید ملی محصولات سالمعمرانی ادامه داد: اگر این جریان حامی تراریخته ها واقعا خیر خواه مردم بود، اینگونه شان اقشار کم درآمد را به پایین نمی آورد و در برابر این مصوبه مجلس موضع نمی گرفت چرا که مصوبه کمیسیون تلفیق به صورت صریح با محدود واردات محصولات تراریخته به حمایت از تولید ملی محصولات سالم و ارگانیک می پردازد.وی تصریح کرد: اگر برای این قانون مدیریت صحیحی اعمال شود، قیمت ها تغییر چندانی نمی یابد و مردم هم از سلامت غذا مطمئن خواهند بود اما اگر با سوء مدیریت و عدم عزم جدی ت همراه باشد، افزایش قیمت را به دنبال خواهد داشت زیرا خود قانون و اجرای صحیح آن در صورتی که با ایجاد فضای رقابتی و حذف رانت های وارداتی همراه شود، تغییر چشمگیری در قیمت نخواهد داشت؛ فقط سوء مدیریت و کارشکنی افراد موجب ش ت این طرح خواهد شد. وم کمک بازرگانان به ت برای واردات محصولات طبیعی و غیر تراریختهعضو هیئت رئیسه اتحادیه ملی محصولات کشاورزی توضیح داد: ت باید در این زمینه هوشیار باشد و انحصارهای موجود را بشکند و از ظرفیت ها و توانمندی های اتاق بازرگانی و اتاق تعاون کمک بگیرد؛ ضمن اینکه وارد کنندگان محصولات کشاورزی نیز باید با بسیج تجربیات بازرگانی و تجارت بین المللی، در کوتاه مدت در واردات محصولات طبیعی و غیر تراریخته به ت کمک رسانی کنند.عمرانی افزود: ثانیا باید در دراز مدت برای خودکفایی و تغییر الگوی کشاورزی و مدیریت کالری کشور تدبیر کنیم؛ قطعاً روند فعلی تولید مازاد میوه، سبزی و صیفی جات باید تغییر کند و به سوی افزایش تولید حبوبات، خوراک دام و دانه های روغنی کشیده شود.وی همچنین درباره مصوبه اخیر هیئت ت درباره وم ترویج و تبلیغ محصولات تراریخته در داخل کشور گفت: اینکه چنین مصوبه ای در زمانی به تصویب رسید که تمرکز کشور بر روی مسائلی نظیر بحران های ز له، ری بودجه، کشتی نفت کش سانچی و... بود، قابل تامل و مشکوک است در حالیکه چنین مسئله مهمی نیاز به پشتوانه کارشناسی قویی داشت.عضو هیئت رئیسه اتحادیه ملی محصولات کشاورزی افزود: باید کم و کیف و زمان تصویب این مصوبه را بررسی کرد، ضمن اینکه به دلیل شتابزدگی، حتی غلط املایی نیز در مصوبه ها مشاهده می شود!مغایرت مصوبه اخیر هیئت ت با قانون ایمنی زیستیعمرانی تصریح کرد: ضمن اینکه این مصوبه مغایر با قانون ایمنی زیستی است زیرا ماده 2 این قانون بحث تولید و واردات و امور مرتبط با این مسئله را از بخش تی سلب می کند و به بخش غیر تی واگذار می کند یعنی ت باید قانونگذار باشد نه اینکه در جهت تبلبغ و ترویج تراریخته ها ورود یابد.وی افزود: ت باید قانون را به درستی اعمال کند و آیین نامه ها را ابلاغ کند و بر اجرا نظارت داشته باشد نه اینکه مصوبه ای بنویسد که تشویق و ترویج تراریخته شود!عضو هیئت رئیسه اتحادیه ملی محصولات کشاورزی اظهار کرد: در مورد تبلیغ محصولی که مخاطرات احتمالی دارد، آیا ت تضمین می دهد که خطر و ضرری وجود نداشته باشد و اگر ضررهای تراریخته ها همانند دیگر کشورها مشخص شد، ت چه جو برای این مصوبه دارد ضمن اینکه در شان ت نیست که نسبت به کالا یا محصول اینچنینی ورود کند و قانون برنامه ششم تکلیف را مشخص کرده است.
عضو هیئت رئیسه اتحادیه ملی محصولات کشاورزی با اشاره به مصوبه کمیسیون تلفیق در ممنوعیت واردات محصولات تراریخته گفت: شاهدیم چهره هایی که تا دیروز سنگ تولید ملی را به می زدند، امروز با تمام قوا و علنی در مقابل این مصوبه مجلس قد علم کرده ند!!به گزارش پایداری ملی، آزاد عمرانی، درباره چرایی مخالفت صریح چهره های اصلی واردکننده محصولات تراریخته با مصوبه کمیسیون تلفیق بودجه 1397 مبنی بر ممنوعیت واردات هرگونه محصولات تراریخته بدون مجوزهای وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و جهاد کشاورزی، سازمان های حفاظت محیط زیست و سازمان پ ند غیرعامل اظهار کرد: متاسفانه شاهدیم جریان و چهره هایی که تا دیروز سنگ تولید ملی محصولات تراریخته را به می زدند و فریاد وامصیبتا سر می دادند که "سالهاست میلیاردها دلار واردات تراریخته انجام می دهیم و چرا نباید تولید ملی داشته باشیم،" به یک باره از ادعای تولید به سنگر واردات تراریخته ها تغییر کاربری داده اند!وی افزود: حقیقت این است که از ابتدا عده ای انگشت شمار دانشمند نما، تولید را مستمسک قرار داده بودند تا مسیر پرسود تجارت محصولات تراریخته شامل واردات محصول، بذر، علفکش ها و سایر نهاده های مرتبط با محصولات دستکاری شده ژنتیکی را هموار کنند اما خوشبختانه نقاب از چهره این جماعت اندک برداشته شد و حقیقت و ماهیت این معدود افراد برای ملت ایران و نمایندگان محترم مجلس افشا شد.وی تصریح کرد: بیش از یک دهه است که محصولات تراریخته بدون رعایت برچسب گذاری و اطلاع رسانی به مصرف کنندگان ایرانی، به طور مستقیم و غیر مستقیم وارد سفره مردم کشورمان شده است؛ بدیهی است که وقتی نظارت واقعی بر واردات محصولات تراریخته وجود نداشته باشد، واردکنندگان و بازرگانان در بازار جهانی به سراغ محصولات ارزانتر خواهند رفت؛ بعضاً حتی شاهدیم برخی از بازرگانان و واردکنندگان، فرق محصول طبیعی و دستکاری شده ژنتیکی را نمی دانند! اینکه معدود افرادی در درون حاکمیت بیایند تراریخته ها را تشویق و تبلیغ کنند جای سئوال دارد!واردات سالانه 5 میلیارد دلار کالای مصرفی تراریخته از امریکا و حیات خلوت های آنعضو هیئت رئیسه اتحادیه ملی محصولات کشاورزی متذکر شد: واردات سالانه بیش از 5 میلیارد دلار کالای مصرفی مانند ذرت، سویا و ک ای تراریخته از امریکا و حیات خلوت های امریکا، سود هنگفتی را در اختیار کشورهای امریکایی قرار داده است بنابراین در درجه اول جریان هایی که بازرگانان کشور را به سمت واردات محصولات تراریخته از امریکا سوق داده اند باید مورد شناسایی قرار گیرند.عمرانی به تبیین محصولات تراریخته و واردات آن پرداخت و تصریح کرد: برای مثال واردات تراریخته بیشتر محدود به واردات ذرت، سویا و ک ا می شود و اگر بنا بر خودکفایی باشد باید تولید دانه های روغنی و خوراک دام مورد توجه قرار گیرد اما شاهدیم صحبت از تولید برنج تراریخته می شود و این دو با هم رابطه ای ندارند بنابراین این عده به دنبال تسهیل صدور مجوزها و تسریع در قانون ز بوده اند و به نوعی حجم واردات تراریخته ها را مستمسک قرار داده اند تا مقررات و ا امات ارزی دراز مدت و مورد به مورد محصولات دستکاری شده ژنتیکی به بهانه بازدارندگی و عقب ماندگی از تولید، لغو شود؛ در واقع فرایند واردات و تولید تراریخته ها با هم تسهیل و تسریع شده اند!وی توضیح داد: حال که مجلس شورای ی و کمیسیون تلفیق به خواسته آنها تمکین نکرده است و واردات محصولات تراریخته با هدف حمایت از تولید داخلی و تغذیه سالم و ارگانیک، محدود شده، این عده به سنگر واردات نقل مکان کرده اند.چرایی وابستگی نهاده های دامی به محصولات تراریختهعضو هیئت رئیسه اتحادیه ملی محصولات کشاورزی افزود: اولاً باید پرسید چرا نیاز کالری کشور باید تا 50 درصد وابسته به واردات باشد و چرا نهاده های دامی باید وابسته به وادرات محصولات تراریخته باشد؟!عمرانی خاطر نشان کرد: اگر آمار نامه وزارت کشاورزی از سال 56 تا 92 مطالعه شود، می بینیم که در اوایل دهه 60 شمسی، تنوع تولید محصولات کشاورزی ما به گونه ای بود که یک بخش کوچکی از ظرفیت کشاورزی کشور به تولید میوه، سبزی، صیفی و محصولات جالیزی اختصاص داده شده بود و قسمت اعظم ظرفیتهای این بخش به تولید محصولات زراعی، خوراک دام و حبوبات تخصیص داده شده بود.وجود سوء مدیریت در تولیدات محصولات کشاورزیوی یادآور شد: متاسفانه در دهه 90 می بینیم که حدود 40 درصد از ظرفیت های کشاورزی کشور صرف تولید میوه، سبزی، صیفی و محصولات جالیزی شده است که اولویت ثانویه به حساب می آید و در نقطه مقابل تولید محصولات زراعی، نهاده های دامی، حبوبات و دانه های روغنی سهم کمتری را به خود اختصاص داده اند؛ این رویکرد نشان دهنده یک سوء مدیریت کلان در عرصه مدیریت تولید محصولات کشاورزی در کشور است، چنانچه افزایش تولید محصولات باغی میانگین ذخیره منابع آبی کشور را 30 میلیارد متر مکعب کاهش داده اند؛ متاسفانه مدیریت کلان کشاورزی کشور طی سه دهه اخیر به جای پاسخگویی به سوء مدیریت های تولید کالری مورد نیاز کشور، به تولید و وارادات محصولات دستکاری شده ژنتیکی یا تراریخته دل خوش کرده است.مغفول ماندن تامین نیاز کالری کشور در کشاورزیعضو هیئت رئیسه اتحادیه ملی محصولات کشاورزی توضیح داد: با توجه به محدودیت منابع آبی و محدودیت اراضی قابل کشت باید اینگونه مدیریت می شد که تامین کالری مورد نیاز کشور با خودکفایی در تولید حبوبات، دانه های روغنی و خوراک دام محقق شود و به اندازه نیاز داخلی و ظرفیت های صادراتی میوه و سبزی تولید می شد؛ متاسفانه این رویکرد به صورت بر ع شده و ظرفیت بالایی از اراضی ما صرف تولید محصولات باغی و محصولات آب بَر شده و تامین نیاز کالری کشور مغفول مانده است؛ تصور کنید که اگر ت امریکا کشورهای کانادا، برزیل و آرژانتین را از فروش ذرت، ک ا و سویا به ایران منع کند، چه اتفاقی خواهد افتاد؟ بنابراین مصوبه کمیسیون تلفیق در محدودیت واردات محصلات تراریخته، کاملا در جهت تحقق اه اقتصاد مقاومتی بوده و در دراز مدت به نفع کشور خواهد بود.عمرانی تصریح کرد: بنابراین ابتدا بحث تراریخته ها مطرح نیست، بلکه سوء مدیریتی که در بازه زمانی سه دهه اخیر سیاستگذاران کشاورزی، اولویتهای کشاورزی را نتوانستند مدیریت کنند و ما وابستگی شدیدی به واردات نهاده های دامی و دانه های روغنی یافتیم؛ حال آیا وقت آن نرسیده که این چرخه معیوب مدیریت شود؟چرا واردکنندگان به سراغ واردات محصولات تراریخته می روند؟!وی اظهار کرد: پرسش دوم این است، اگر ضرورتی بر واردات داریم چرا باید محصولات مناقشه برانگیز تراریخته وارد کشور شود در حالی که بیش از 70 درصد ذرت و ک ایی که در دنیا تولید می شود طبیعی و غیر تراریخته است؛ چرا واردکنندگان ما با بهره گیری از ارز مبادله ای و حمایتهای تی همیشه به کشورهای حیات خلوت امریکا مثل آرژانتین و برزیل هدایت می شوند و دنبال محصولات شبهه ناک تراریخته می گردند؟ این رویکردهای واردات تراریخته ها در صورتی است که قیمت محصولات طبیعی وغیر تراریخته فقط 10 الی 15 درصد گرانتر است! البته وقتی با ارز مبادله ای یدها انجام می شود موضوع بازهم متفاوت است.عضو هیئت رئیسه اتحادیه ملی محصولات کشاورزی خاطرنشان کرد: بزریل، آرژانتین، اوکراین، قزاقستان، چین، هند، کنیا، افریقای جنوبی، استرالیا، روسیه و بسیاری کشورهای دیگر، ذرت طبیعی و غیر تراریخته هم تولید می کنند، اما چرا ما باید فقط محصولات تراریخته را وارد کنیم؟عمرانی گفت: چرا بدون ارزی مخاطرات، تراریخته ها بدون برچسب گذاری و رعایت آزمایشهای ایمنی زیستی وارد کشور می شود؟ چرا اجرای قانون برنامه ششم کشور برای ارزی مخاطرات محصولات دستکاری شده ژنتیکی مغفول مانده است؟آیا قشر ضعیف محکوم به مصرف غذای مشکوک استوی به برخی صحبتهای حامیان واردات محصولات تراریخته اشاره کرد و گفت: استدلال دیگر موافقان واردات محصولات تراریخته این است که: "اگر تعرفه واردات این محصولات بالا رود، قشر ضعیف و آسیب پذیر با مشکلاتی مواجه خواهد شد". اما پرسش ما این است که "آیا قشر ضغیف محکوم به مصرف غذای مشکوک و خطرناک برای سلامتی است؟ آیا یک کارگر محکوم به یداری و مصرف محصولات تراریخته یا تولیدات دامی تراریخته است؟ افزایش قدرت ید و دسترسی مردم به تغذیه سالم یک وظیفه حکومتی است نه اینکه صورت مسئله پاک شود و به جای فقرز جامعه را دوقطبی کنیم، به طوریکه اقشار کم درآمد محکوم به مصرف غذای مشکوک باشند و متمولان محصولات سالم و ارگانیک مصرف کنند.عضو هیئت رئیسه اتحادیه ملی محصولات کشاورزی تصریح کرد: دسترسی به تغذیه سالم یک حق شهروندی است؛ باید این حق از طرف حکومت محترم شمرده شود و برای تحقق آن برنامه ریزی و تدبیر صورت گیرد نه اینکه مردم را به بهانه کمبود درآمد، به ید و مصرف تراریخته ها مجبور کنیم!عمرانی با بیان اینکه اتخاذ مکانیزم تعرفه ای، آزمون خود را در کشور و برای واردات روغن پالم هم پس داده است، تصریح کرد: اگر خاطرتان باشد بهداشت اعلام کرد که پالم مضراتی در پی دارد و باید مصرف آن محدود شود. خوشبختانه ت توانست با همان مکانیزم تعرفه ای واردات پالم را به نصف کاهش دهد، بنابراین در صورت عزم جدی ت و مجلس و مقابله با کارشکنی های پیش رو، این مکانیزم برای محدودیت واردات تراریخته ها و هدایت واردکنندگان به تامین محصولات طبیعی و غیرتراریخته اثرگذار خواهد بود.را ار وارد محصولات غیر تراریخته برای بازرگانانوی افزود: بازرگانان، واردکنندگان و تعاونی ها باید دقت کنند، زمانی که 70 درصد ک ا و ذرت دنیا، غیر تراریخته است پس به جای اینکه 40 درصد عوارض گمرکی پرداخت کنند، می توانند محصولات با کیفیت تر طبیعی را اگر چه 5 تا 15 درصد گرانتر است، یداری کنند.عضو هیئت رئیسه اتحادیه ملی محصولات کشاورزی ادامه داد: اگر ت بنا را بر اجرای این مصوبه کمیسیون تلفیق بگذارد، خواهد توانست با رفع انحصارهای وارداتی موجود و تخصیص ارز مبادله ای به همه شرکت های وارد کننده یا تعاونی ها، فضا را رقابتی کند و در این صورت حتی کاهش قیمت ها هم دور از انتظار نخواهد بود! از طرفی دیگر وقتی سرانه سالانه مصرف روغن در ایران 60 درصد از متوسط جهانی بالاتر است، ت باید در راستای سلامت مردم، آگاهی های لازم را برای کاهش مصرف روغن های خوراکی در اولو یت قرار دهد؛ 60 درصد کاهش مصرف روغن توسط مردم کشورمان، واردات ذرت، ک ا و سویای تراریخته را به شدت کاهش خواهد داد.فواید محصولات طبیعی و غیر تراریخته برای سلامت مردمعمرانی توضیح داد: ضمن اینکه باید هزینه فرصت محاسبه شود؛ به عنوان مثال باید ببینیم سهم خوراک دام در هزینه نهایی تولید گوشت چقدر است؟ اگر با واردات محصولات طبیعی و غیرتراریخته، 5 تا 10 درصد بهای تمام شده تولید گوشت یا روغن خوراکی افزایش یابد اما محصول سالم تر با کیفیت و کم خطرتر وارد سفره مردم شود، تاثیر مثبت خود را در سلامت مصرف کنندگان و حتی کاهش مرگ و میر دام ها خواهد گذاشت و چندین برابر تاثیر مثبت را به دنبال دارد.صراحت فرهنگستان علوم پزشکی بر ابهام آمیز بودن تراریخته هاوی به اظهار نظر چندی قبل فرهنگستان علوم پزشکی ایران در مورد محصولات تراریخته اشاره کرد و گفت: این فرهنگستان در گزارش دو هفته قبل خود صراحتاً اعلام کرده که محصولات دستکاری شده ژنتیکی دارای ابهاماتی است؛ بنابراین با توجه به این نظریه همچنین گزارش مرکز پژوهشهای مجلس، پیشنهاد کمیسیون تلفیق می تواند مناسب باشد و جلوی واردات بی ضابطه محصولات ترایخته گرفته شود ضمن اینکه مصوبه کمیسیون تلفیق در راستای حمایت از تولید داخلی است.عضو هیئت رئیسه اتحادیه ملی محصولات کشاورزی ادامه داد: در آمد ناشی از افرایش تعرفه واردات محصولات تراریخته، به صورت هدفمند در راستای حمایت از تولید داخلی و توسعه کشاورزی ارگانیک مصرف می شود.ترویج کشاورزی ارگانیک در بسیاری از کشورهای اروپایی و امریکاییعمرانی توضیح داد: در حال حاضر بسیاری از کشورهای دنیا برای کم هزینه های درمانی، بر روی بهبود سلامت تغذیه متمرکز شده اند و با این سرمایه گذاری، بسیاری از هزینه های جاری و درمانی کشور خود را کاهش می دهند؛ چنانچه بسیاری از کشورهای اروپایی و آسیایی، توسعه و ترویچ کشاورزی ارگانیک را در اولویت قرار داده اند.چرا حامیان تراریخته خانواده خود را در معرض این محصولات قرار نمی دهند!وی افزود: در بسیاری از کشورهای دنیا، کشاورزی ارگانیک در مهدکود ک ها و مدارس به دانش آموزان آموزش داده می شود اما متاسفانه در ایران شاهدیم برخی افراد برخلاف نظر ی در بند 1 ماده 8 ابلاغیه سیاست های کلی محیط زیست، ع این مسائل عمل می کنند و به خاطر منافع کلان و انتفاع شرکتهای خودشان، اینگونه وانمود می کنند که محصولات تراریخته از محصولات ارگانیک و طبیعی سالم تر است!! یا محصولات ارگانیک خطراتی در پی دارد! چرا این افراد خود و خانواده شان را در معرض مصرف محصولات دستکاری شده ژنتیکی قرار نمی دهند و برای اقشار کم درآمد و عامه مردم ایران تراریخته ها را توصیه می کنند؟!شناسایی چهره های منفعت طلب حامیان تراریختهعضو هیئت رئیسه اتحادیه ملی محصولات کشاورزی ادامه داد: شاید این قبیل اظهاراتی که برخی افراد در پشت چهره علمی، ی و عضویت در انجمن های به ظاهر علمی مطرح می کنند، در سالهای گذشته که نظام به این افراد اعتماد می کرد، یدار داشت اما در حال حاضر، نظام و مردم، چهره واقعی منفعت طلب و واردات محور این جماعت انگشت شمار را تشخیص داده و بعید به نظر می رسد که حرفهای این آقایان تاثیری در تصمیمات نظام و نمایندگان مردم داشته باشد.عمرانی با اشاره به دقت نظر مردم و مسئولان نسبت به رویکرد حامیان تراریخته گفت: امیدواریم این مصوبه کمیسیون تلفیق مجلس درباره ممنوعیت واردات تراریخته ها از سال 97 که یک مطالبه عمومی بوده و برخورداری از تغذیه سالم که یک حق شهروندی محسوب می شود، با رای قاطع مجلس همراه شود.عدم سازگاری محصولات تراریخته داخلی با اقتصاد مقاومتیوی همچنین به برخی اظهارات صورت گرفته از سوی مدعیان تراریخته مبنی بر تولید داخلی تراریخته ها افزود: حتی محصولات ترایخته ای که ادعای تولید داخلی می شود، عملاً متعلق به کشور نیست چرا که تولید داخلی و به ویژه اقتصاد مقاومتی به درون زایی دانش تاکید دارد و ما آثاری از دستاوردهای بومی نمی بینیم و برع همه آن محصولات مورد تاکید این آقایان به بسته های ژنی، علف کش های انحصاری و تجیهزات وابسته است و با اقتصاد مقامتی سازگاری ندارد.عضو هیئت رئیسه اتحادیه ملی محصولات کشاورزی افزود: در طی بیش از یک دهه، عدم آگاهی رسانی به جامعه و مسئولان، موجب ترویج و ورود محصولات تراریخته به سفره ایرانیان شده اما در حال حاضر این روند تغییر یافته و دستهای این جریانات حامی تراریخته برای مردم و مسئولان افشا شده است.مصوبه کمیسیون تلفیق در راستای حمایت از تولید ملی محصولات سالمعمرانی ادامه داد: اگر این جریان حامی تراریخته ها واقعا خیر خواه مردم بود، اینگونه شان اقشار کم درآمد را به پایین نمی آورد و در برابر این مصوبه مجلس موضع نمی گرفت چرا که مصوبه کمیسیون تلفیق به صورت صریح با محدود واردات محصولات تراریخته به حمایت از تولید ملی محصولات سالم و ارگانیک می پردازد.وی تصریح کرد: اگر برای این قانون مدیریت صحیحی اعمال شود، قیمت ها تغییر چندانی نمی یابد و مردم هم از سلامت غذا مطمئن خواهند بود اما اگر با سوء مدیریت و عدم عزم جدی ت همراه باشد، افزایش قیمت را به دنبال خواهد داشت زیرا خود قانون و اجرای صحیح آن در صورتی که با ایجاد فضای رقابتی و حذف رانت های وارداتی همراه شود، تغییر چشمگیری در قیمت نخواهد داشت؛ فقط سوء مدیریت و کارشکنی افراد موجب ش ت این طرح خواهد شد. وم کمک بازرگانان به ت برای واردات محصولات طبیعی و غیر تراریختهعضو هیئت رئیسه اتحادیه ملی محصولات کشاورزی توضیح داد: ت باید در این زمینه هوشیار باشد و انحصارهای موجود را بشکند و از ظرفیت ها و توانمندی های اتاق بازرگانی و اتاق تعاون کمک بگیرد؛ ضمن اینکه وارد کنندگان محصولات کشاورزی نیز باید با بسیج تجربیات بازرگانی و تجارت بین المللی، در کوتاه مدت در واردات محصولات طبیعی و غیر تراریخته به ت کمک رسانی کنند.عمرانی افزود: ثانیا باید در دراز مدت برای خودکفایی و تغییر الگوی کشاورزی و مدیریت کالری کشور تدبیر کنیم؛ قطعاً روند فعلی تولید مازاد میوه، سبزی و صیفی جات باید تغییر کند و به سوی افزایش تولید حبوبات، خوراک دام و دانه های روغنی کشیده شود.وی همچنین درباره مصوبه اخیر هیئت ت درباره وم ترویج و تبلیغ محصولات تراریخته در داخل کشور گفت: اینکه چنین مصوبه ای در زمانی به تصویب رسید که تمرکز کشور بر روی مسائلی نظیر بحران های ز له، ری بودجه، کشتی نفت کش سانچی و... بود، قابل تامل و مشکوک است در حالیکه چنین مسئله مهمی نیاز به پشتوانه کارشناسی قویی داشت.عضو هیئت رئیسه اتحادیه ملی محصولات کشاورزی افزود: باید کم و کیف و زمان تصویب این مصوبه را بررسی کرد، ضمن اینکه به دلیل شتابزدگی، حتی غلط املایی نیز در مصوبه ها مشاهده می شود!مغایرت مصوبه اخیر هیئت ت با قانون ایمنی زیستیعمرانی تصریح کرد: ضمن اینکه این مصوبه مغایر با قانون ایمنی زیستی است زیرا ماده 2 این قانون بحث تولید و واردات و امور مرتبط با این مسئله را از بخش تی سلب می کند و به بخش غیر تی واگذار می کند یعنی ت باید قانونگذار باشد نه اینکه در جهت تبلبغ و ترویج تراریخته ها ورود یابد.وی افزود: ت باید قانون را به درستی اعمال کند و آیین نامه ها را ابلاغ کند و بر اجرا نظارت داشته باشد نه اینکه مصوبه ای بنویسد که تشویق و ترویج تراریخته شود!عضو هیئت رئیسه اتحادیه ملی محصولات کشاورزی اظهار کرد: در مورد تبلیغ محصولی که مخاطرات احتمالی دارد، آیا ت تضمین می دهد که خطر و ضرری وجود نداشته باشد و اگر ضررهای تراریخته ها همانند دیگر کشورها مشخص شد، ت چه جو برای این مصوبه دارد ضمن اینکه در شان ت نیست که نسبت به کالا یا محصول اینچنینی ورود کند و قانون برنامه ششم تکلیف را مشخص کرده است.انتهای پیام/
احتمالی که ما می دهیم این است که مسئله تراریخته ها، ذیل مسئله بیوتروریسم باشد و یکی از دَه اقدامی است که از بیرون برای کنترل جمعیت ایران طراحی شده است که حالا ما در یک جلسه ای که راجع به جمعیت خواهیم گذاشت بنده بحث خواهم کرد که به تتبع ما -ممکن است بیشتر باشد- در حوزه برنامه ریزی 10 اقدام به اسم برنامه ریزی در جریان است که همه این ها در کنترل جمعیت اثر خواهند گذاشت.به گزارش پایداری ملی، نشست علمی بررسی اشکالات پنج گانه تراریخته در محل ساختمان خاتم شهر قم برگزار شد. در این نشست پنج پرسش شامل ۱- آیا برای بررسی مسئله تراریخته و به صورت کلی تکنولوژی های زیستی می توان به روش های حسی و پوزیتویستی اعتماد کرد؟ ۲- در صورت عدم اعتماد به روش های حسی آیا دسترسی به روش تحقیق جدیدی در این حوزه امکان پذیر است؟ ۳- علی المبنای مدل های تحقیقاتی موجود آیا احراز سلامت تراریخته ها امکان پذیر است و در صورت ادعای امکان آیا لوازم احراز سلامت تراریخته -مانند نظام ارزی ملی مستقل در این زمینه- در شرایط فعلی موجود است، یا خیر؟ ۴- آیا ادعای بیوتکنولوژی مبنی بر بیان خاصیت توسط ژن درست است و یا اینکه ژن- ذیل قواعدی بالا دستی- حامل خاصیت می شود؟ ۵- در صورت عدم پذیرش تجاری سازی تراریخته؛ آیا فائده ای علمی و عملی برای تحقیق و پژوهش در حوزه تراریخته و بیوتکنولوژی متصور است یا خیر؟ -مورد بررسی قرار گرفت.متن کامل سخنان حجت ال علی کشوری دبیر شورای راهبردی الگوی پیشرفت ی را در ادامه بخوانید:حجت ال مجید گودرزی: بسم الله الرحمن الرحیم. خیر مقدم عرض می کنیم خدمت همه عزیزانی که شرف حضور دارند، عزیزانی که به این جلسه تشریف آوردند. همواره ما در جوامع با یک سری تحولات اجتماعی مواجه هستیم؛ یعنی شما نمی توانید جامعه ای را مثال بزنید که در آن جامعه هیچ حرکت و اتفاق و تحولی به وجود نیاید. تحولاتی مثل: صنعت و ورود صنعت به یک جامعه و تغییر صنعت، روابط بین الملل، سیاست های مالی و پولی، بحث های امنیتی و اقتصادی، حوزه قضا و پیشگیری از جرم، اینها نمونه هایی هستند که در یک جامعه بوجود می آیند. امور اجتماعی و خانواده، خانواده با برخی از تحولات اجتماعی دچار تغییر و تحول می شود، یا روش قانون گذاری در جوامع. حالا ما باید در مقابل این تحولات اجتماعی چه کار انجام دهیم؟ 3 راه در مقابل ما وجود دارد. راه اول: یا ما مقابل تحولات اجتماعی سکوت می کنیم و هیچ تصمیم گیری و اقدامی نمی کنیم و آن تحولات بدون هیچ تأثیری از طرف ما به سرانجام خودشان برسند. راه دوم: اینکه در مقابل آن تحولات بایستیم و سپر کنیم که در جامعه ما این اتفاق رخ داده و نتیجه نداده است؛ ایستادن در مقابل تحولات و سپر در مقابل تحولات هم مثل سکوت کار نادرستی است. تنها راه باقی مانده در مقابل علمای حوزه و حوزه علمیه این است که تحولات را مدیریت کنند. شروعِ مدیریت تحولات اجتماعی در جوامع، با بررسی آن ها آغاز می شود و ما امروز قصد داریم در این نشست علمی، 5 مورد از اشکالاتِ تحولی در سفره های مردم به نام تراریخته ها را بازخوانی کنیم. امروز سفره های غذای مردم با تحولی به نام تراریخته ها مورد هجوم واقع شده است و امنیت و سلامت جامعۀ ما امروز در معرض خطر است و امروزه حوزه های علمیه وظیفه دارند با ورود به این قصه و بررسی ابعاد آن، تصمیم خودشان را در مقابل این تحول و مدیریت این تحول بگیرند. ان شاءالله بعد از صلواتی که بعد از عرایض بنده می فرستید گزارشی خواهیم داشت از اشکالات پنج گانه ای که حجت ال کشوری درباره تراریخته ها ارائه خواهند داد و در پایان این گزارش، جلسه را با پرسش و پاسخ ادامه می دهیم. ان شاءالله دوستان اگر سوالاتی داشتند در خدمت شان خواهیم بود. ان شاءالله که همه عزیزان -آنهایی که می شنوند، آن هایی که گوینده هستند و همه حضار- مأجور باشند و ان شاءالله که این جلسات مثمرثمر باشد. بر محمد و آل محمد صلوات بفرستید.حجت ال و المسلمین علی کشوری: سلام علیکم و رحمة الله و برکاته. بسم الله الرحمن الرحیم اعوذ بالله من ال الرجیم الحمد لله رب العالمین و الصلاة و السلام علی سیدنا و نبینا و شفیعنا فی یوم الجزاء القاسم محمد و علی اهل بیته الطیبین الطاهرین سیما بقیة الله فی الأرضین ارواحنا لآماله الفداء و عجل الله تعالی فرجه الشریف. همان طور که برادر عزیزم حاج آقای گودرزی محضر شما فرمودند موضوعِ مباحثه و گزارش امروزِ بنده به بازخوانی 5 سؤال در موضوع تراریخته ها اختصاص دارد. قبل از اینکه بنده عناوین این 5 سؤال را خدمت دوستان توضیح اجمالی بدهم و ان شاءالله یکی از آن ها را تفصیلاً محضر شما شرح بدهم؛ بر بیانات صحیحی که حاج آقای گودرزی فرمودند تأکید می کنم و آن اینکه ما در شرایط امروز چاره ای نداریم جز اینکه مدیریت تحولات اجتماعی را بپذیریم. تجربه به ما نشان داده: تحولاتی که به اسم توسعه در جامعه ایران اتفاق افتاده است، همه، حاوی و حامل یک اقدامات ضدِ هدایت جامعه بوده اند. اگر نخواهیم بحث های نظری طولانی را بپذیریم -که البته ما در نقشه الگوی پیشرفت ی وارد این مُباحثات طولانی هم شده ایم- بنده عرض می کنم بازخوانی تجربه های ما در طول 70سال گذشته به ما نشان می دهد که کشور ایران متأسفانه از پایگاه برنامه های توسعه ضرر دیده است و مردم ایران دچار آسیب شده اند. شاید بعضی از دوستانی که در جلسه هستند به خاطر داشته باشند روزگاری که قرار شد در برنامه اول توسعه، مسئله کنترل جمعیت مطرح شود کارشناسان صحبت های فراوانی را در فواید این مسئله مطرح می د و گزارش های کارشناسی که جریان توسعه گرا حول کنترل مسئله جمعیت مطرح می کرد، آنچنان پرتکرار و پُرطمطراق بود که حتی حوزه علمیه قم را هم منفعل کرد. بنده اخیراً در جلسه ای خدمت یکی از اعضای محترم جامعه مدرسین بودم. ایشان فرمودند آن اشخاصی که به دنبال مسئله کنترل جمعیت بودند توانستند با کل حوزه های علمیه هم تفاهم کنند و بعد هم آقایان با بیان برخی از روایات، آن مسئله خطرناک را امضاء د. خب این به اسم توسعه اتفاق افتاد؛ و گفتند اگر ما کنترل جمعیت را در دستور کار خودمان قرار دهیم کشور ایران توسعه یافته تر خواهد شد. این حرفِ آن روزهای این آقایان بود. حالا بعد از دو دهه متوجه می شویم که مسئله کنترل جمعیت، حتی -تأکید می کنم- اقتصاد جامعه ما را هم به چالش می کشد؛ چون اولین لازمۀ یک اقتصاد پویا، داشتن نیروی کار جوان است و وقتی جمعیت یک کشور دچار چالش می شود، ما حتی نخواهیم توانست نیروی کار موردنیاز در بخش اقتصاد خودمان را تأمین کنیم. حالا آثار تربیتی محدود جمعیت، آثار اجتماعی محدود جمعیت، آثار امنیتی محدود جمعیت، این ها همه قابل ذکر است. ولی آن روز، این بحث مطرح نمی شد و الان است که واضح شده است. یا باز اگر شما تاریخ برنامه های توسعه را بازخوانی بفرمایید می بینید که به اسم مسئله توسعه و به اسم اینکه ما مدیرانِ کارآمد و لایق را از بخشِ خصوصی به بخش تی جذب کنیم، این حکم ناعادلانۀ فیش های حقوقی نجومی را تصویب د و این هم در مجلس شورای ی به تصویب رسید و آن همه عارضه روحی و روانی و اجتماعی را به ما تحمیل کرد.ببینید! استدلال ها تماماً استدلال های کارشناسی توسعه بود. عرض در مجلس و در محیط های کارشناسی گفته می شد ما ی ری مدیران لایق و کارآمد داریم که باید از ظرفیت وجودی این ها در بخش تی استفاده کنیم. خب برای اینکه آن ها را جذب کنیم باید مسئله حقوق های بالا را به صورت قانون تصویب کنیم. این استدلال کارشناسان بود و رفتند به سمت اینکه این اقدام را انجام دادند و این زدگیِ گسترده در جامعه ما ایجاد شد. بعد از آن قانونِ فیش های نجومی، اگر اندک جمعیتی هم داشتیم که به نظام تی ما و به این ساختار ناکارآمد ت مدرن اعتماد مختصری هم داشتند، همان اعتماد هم از دست رفت و مردم احساس د یک حرص عجیبی در مسئولین برای بلعیدن بیت المال وجود دارد که من فکر می کنم شاید تا دو دهه دیگر عوارض سوء این قانون ننگین در بین جامعه ما وجود داشته باشد. خب من الان در مقام بازخوانی آثار سوء توسعه در کشورمان نیستم، می خواستم مثال هایی را مطرح کنم که این مثال ها در گفتگوهای کارشناسی ابتدا به عنوان لازمۀ پیشرفت مطرح می شدند ولی بعدها جامعه جمع بندی کرد که اتفاقاً این ها مصداق پسرفت هستند. حالا تلقی کارشناسی ما در شورای راهبردی الگوی پیشرفت ی این را می گوید که احتمالاً مسئله خطرناک تراریخته ها هم یکی از آن مصادیق است. اگر ما الان در مدیریت آن ورود فعال نداشته باشیم، ممکن است در یک دهه یا دو دهه آینده عوارض سوء این مسئله برای جامعه ما واضح شود. لذا ما در حال سازماندهی یک دور گفتگو در حوزه علمیه قم هستیم به غرض اینکه ابعاد خطرناک این مسئله را در محضر نخبگان حوزوی بازخوانی کنیم. احتمالی که ما می دهیم این است که مسئله تراریخته ها، ذیل مسئله بیوتروریسم باشد و یکی از دَه اقدامی است که از بیرون برای کنترل جمعیت ایران طراحی شده است که حالا ما در یک جلسه ای که راجع به جمعیت خواهیم گذاشت بنده بحث خواهم کرد که به تتبع ما -ممکن است بیشتر باشد- در حوزه برنامه ریزی 10 اقدام به اسم برنامه ریزی در جریان است که همه این ها در کنترل جمعیت اثر خواهند گذاشت. ما فکر می کنیم مسئله تراریخته ها ذیل این اقدام خطرناک کنترل جمعیت در جریان است.البته بعد از اینکه سند 2030 مطرح شد -مرادم 2030 توسعه پایدار است نه 2030 یونسکو- در آن سند 17 آرمان را تا سال 2030 برای تحول در دنیا معرفی د. هدف دوم، عبارت است از مسئله کنترل گرسنگی و گسترش سلامت غذایی؛ یعنی براساس سند 2030 آرمان دوم عبارت است از اینکه ما به این سمت برویم که مسئله سلامت غذایی را در دنیا تأمین کنیم و گرسنگی را مرتفع کنیم. البته این هدفِ تفکیک شدۀ دوم قبلاً وقتی سند توسعه هزاره مطرح شده بود با هدف اول، تلفیقی اعلام شده بود؛ یعنی اگر دوستان، تاریخ اسناد توسعه را مطالعه کنند متوجه می شوند که مثلاً در سند توسعه هزاره مسئله رفع فقر و رفع گرسنگی با هم یک هدف بود. آن سند 8 آرمان داشت، آن سندی که در سال 2000 -اول هزاره سوم- تصویب شد. در سند 2030 -که سپتامبر 2015 تصویب شد- مسئله رفع فقر و گرسنگی را از هم تفکیک د و خودِ رفع گرسنگی الآن برای سازمان ملل یک آرمان شده است. در آنجا استدلال این است که ما اگر بخواهیم گرسنگی را در دنیا مرتفع کنیم باید برویم به این سمت که تولیدات کشاورزی را افزایش بدهیم و مسئله افزایش تولیدات کشاورزی با تولیداتِ اُرگانیک امکان پذیر نیست و حتماً باید به سمت استفاده از بذرهای تراریخته و محصولات تراریخته برویم. لذا در اسناد بین المللی مسئله تراریخته ها به عنوان ابزارِ رفع گرسنگی مطرح شده است. من تأکید می کنم که ورودی، ورودی زیبایی است و بنابر ادعای سازمان ملل می خواهند مسئله گرسنگی را در دنیا کنترل کنند؛ و به لازمه رفع گرسنگی، به تجویز تراریخته ها رسیده اند. بازهم می بینید شبیه آن مثال هایی شد که بنده عرض . یک موقعی می گفتند برای مسئله توسعه، لازم است کنترل جمعیت صورت گیرد. الان می گویند برای رفع گرسنگی لازم است تراریخته ها را بیاوریم. این مهم است که حوزه علمیه قم شرح استدلال جریان توسعه گرا را بداند؛ یعنی بداند که در دستگاه کارشناسی ذیل چه استدلالی داریم به سمت تولیدات محصولات تراریخته می رویم. البته در جلساتی که در مسئله بازخوانی اسناد بین المللی –که آن را هم به صورتی دائمی داریم- برگزار می کنیم، ابعاد دقیق تر این مسئله را همیشه بحث می کنیم. حالا بنده تفصیل داستان هدف دوم از 17 آرمان را برای آن جلسات می گذارم، الآن فقط خواستم اشاره ای م. پس اجازه بدهید این مقدمه را جمع بندی کنم. عرض بنده این است که حوزه علمیه می تواند مانند همین چهار دهۀ پس از انقلاب ی عمل کند؛ در این چهار دهۀ بعد از انقلاب متأسفانه بعضی از افراد شاخص در حوزه علمیه و به تبع آن بدنه طلاب و اساتید محترم، تلقی شان از "حمایت از نظام ایران" این است که در فتنه ها و مباحث نسبت به اصل نظام یا اصل مترقی اعلام موضع کنند. خودشان را به همین حوزه محدود کرده اند. لذا عملاً جریان توسعه گرا فرصت پیدا کرد تحولات مورد نظر خود را در جامعه ایران پیاده کند و این یک تراژدی تلخ است که ما وقتی فهم درست از حمایت پیدا نکردیم -یعنی حمایت به معنای حمایت علمی و بررسی تحولات را نزد خودمان محترم نشمردیم و حمایت را محدود معنا کردیم- این اتفاقات تلخ افتاد. من همیشه خیلی صریح در جلسات اعلام که حداقل ما و دوستان مان از این نحوه حمایت از نظام توبه کردیم. این روش، روش خوبی نیست که ما اجازه دهیم دیگران با استدلال های مخدوش و با استدلال های غلط یک حرف هایی را مطرح کنند و آن تحول پیاده شود و ضربه اش به مردم بخورد و در نهایت حوزه به عنوان اپوزیسیون وارد شود و بگوید ما با این تحول مخالفیم. مسئله هم تنها به مسئله تراریخته ها اختصاص ندارد. در مورد سیاست های پولی و مالی هم همینطور است. من یادم می آید شاید یک دهه پیش وقتی داشتم متن یکی از دروس خارج یک عالم محترمی را راجع به مسئله بانک بررسی می دیدم آن عالم محترم تلقی غلط خود از بانک را در درس شان مطرح کرده بود و گفته بودند بانک برای امنیت پول های مردم است و بانک برای این است که جلوی دست درازی به مال مردم را بگیریم. چند خاصیت اینچنینی را مطرح کرده و ذیل این تلقی غلط از بانک، بانک را امضا د و حالا همان عالم محترم و همه اعتراض می کنند که مسئله بانک ها مهم ترین عامل ضربه زننده به زندگی مردم است. پس عرض من این است که ما نیاز داریم به اینکه تحولات را عمیق تر بازخوانی کنیم. شاید ذیل آن تحول یک اقدام ضد هدایت و ضد هویت در جریان باشد. موارد آن هم مختلف است. کار زیادی روی دوش حوزه علمیه است. تحولات و مالی را فرض کنید. ما الان تقریباً نسبت به این مسئله در حوزه ت هستیم با اینکه مسئله سیاست های مالی و پولی، مسئله بیت المال است. ما همه سر منبر می گوییم که المؤمنین علیه السلام نسبت به برادرشان درباره آن تقاضای نامربوطی که برادرشان نسبت به بیت المال داشتند آن برخورد شدید را انجام دادند و انذار دادند نسبت به آتشی که به خاطر أکل بیت المال به وجود خواهد آمد. اگر واقعاً مسئله بیت المال حساس است، خب مدل بودجه ریزی کشور میلیاردها تومان در سال را تخصیص می دهد. چرا حوزه روی این مسائل نظارت ندارد؟ من خدمت آقای اعرافی در یکی از جلسات عرض که همین چند ماه پیش در کشور ما تصویب شد که مدل بودجه ریزی کشور از نوع بودجه ریزی سنتی به بودجه ریزی عملیاتی تغییر پیدا کند. در این همایشی که به منظور تبیین مدل بودجه ریزی عملیاتی در چندماه گذشته در ایران برگزار شد کارشناسانی از سازمان ملل حضور داشتند، کارشناسان داخلی هم حضور داشتند و همه بحث د و دریغ از یک مقاله ای که حوزه علمیه بنویسد! تا معلوم شود آیا این تحولی که در مدل بودجه ریزی بوجود می آید، نسبتش با عد تمام است؟ آیا نسبت آن با رسیدگی به امور مستضعفین و تقویت خانواده تمام است یا تمام نیست؟ شما می دانید که -این جزء اخبار قطعی کشور ما است- هنوز هم بودجه کنترل نسل در نظام بودجه ریزی کشور تخصیص پیدا می کند، یعنی ما فقط در صحبت های مان به مردم می گوییم بروید به سمت اینکه ازدیاد جمعیت را در دستور کار خود قرار بدهید، ولی از آنطرف خبرهای تکذیب نشده ای وجود دارد که هنوز این بودجه اختصاص پیدا می کند. معایب دیگری نیز در مدل بودجه ریزی است که این ها را باید جدی گرفت و حوزه باید برای مسئله مدیریت تحولات ورود پیدا کند، در حوزه سیاست های پولی و مالی، در حوزه قضائی و پیشگیری از جرم؛ قوه قضائیه ایران مطلقاً قدرت پیشگیری از جرم را ندارد. من می خواهم این را خدمت شما برادران عزیز عرض م که قوه قضائیه بدست طلبه ها اداره می شود، حداقل ساختار مدیریتی آن به دست دستگاه کارشناسی توسعه گرا نیست. البته بنده از سر اطلاع می گویم که دستگاه کارشناسی در قوه قضائیه نیز نفوذ کرده و پیشنهادهای خلاف جهت گیری جامعه مان را به قوه قضائیه پیشنهاد می کند، حداقل دارد فشار جدی می آورد؛ ولی به هر حال مدیریت در قوه قضائیه به دست طلبه هاست. خب چرا نمی توانند این قوه را به نحوی اداره کنند که ما قدرت پیشگیری از جرم داشته باشیم؟ این به یک بازخوانی نیاز دارد و ما باید به قوه قضائیه کمک فکری کنیم. حوزه علمیه باید این کار را د، معنای پشتیبانی از نظام یعنی این؛ یعنی ما اگر الان بتوانیم یک طرحی را طراحی کنیم و یک ایده ای را مطرح کنیم که آن ایده بتواند این بارِ بزرگ را از دوش قوه قضائیه بردارد این کار را باید . آن آقای محترمی که عضو این تشکیلات مربوط در حوزه هست گفته بودند ما باید راه را باز کنیم برای اینکه اساتید انتقاد کنند. من اجازه می خواهم از این محترم؛ که فرمایش ایشان را اصلاح کنم. حوزه علمیه ای که چهار دهه فرصت داشته است که تحولات را مدیریت کند، بعد از چهار دهه از نظر شما به این نتیجه رسیده که تازه به سمت انتقاد برود؟ مردم این انتقاد را از شما می پذیرند؟! به نظر من نمی پذیرند. می توانید امتحان کنید. اگر همه اساتیدی هم که در حوزه علمیه هستند سر درس شان انتقاد کنند -به بانک ها انتقاد کنند، به قوه قضائیه انتقاد کنند- مردم یک سؤال جدی می پرسند و می گویند مگر حکومت به دست خود شما نیست؟! مگر می شود با انتقاد مسائل را حل کرد؟! آن محترم باید همان فرمایش معروف آیت الله سیستانی را تکرار می د که چرا موضوع درس ها در حوزهٔ علمیه قم بعد از چهار دهه هنوز همین موضوعاتِ معروف است؟ مثلاً ما راجع به مسئله بودجه ریزی هیچ بحثی را در درس هایمان مطرح نمی کنیم. راجع به مسئله پیشگیری از جرم بحثی را مطرح نمی کنیم. خیلی کتاب قضا داریم. درس قضا و خارج قضا خیلی مطرح می شود ولی از آن تئوری پیشگیری بیرون نمی آید، برای حل مسائل راه حل بیرون نمی آید. به هرحال عرض بنده این است که ما نمی توانیم مدیریت تحولات را به عهده نگیریم. من می خواستم این را اول عرایضم مطرح کنم، با صراحت هم مطرح کنم. این جلسه ای که امروز ما با تعمد یک مقدار نخبگانی تر برگزار کردیم و سعی کردیم که بعضی از مؤثرین بر حوزه فکری حوزه علمیه را در یک قشر خاص انتخاب کرده و با آنها گفتگو کنیم؛ این از باب یک کار مستحبی نیست. این یک ضرورت برای ماست. من فکر می کنم اگر در یک دهه آینده در جامعه ما اتفاقات خاصی نیافتد، کشور به مسئله انقلاب دچار خواهد شد. معنای سادۀ پدیدۀ انقلاب این است که مرزهای حلال و حرام در حوزه روابط زن و مرد و سایر حوزه های مرتبط کاملاً جابه جا خواهد شد. حوزه باید این ها را زودتر تشخیص می داد و برای شان یک فکری می کرد. در حوزه های مختلف تحولاتی در جریان است و من اجازه می خواهم با صراحت عرض کنم که اگر یک تحول را صد قسمت بدانیم، همه این تحولات از قسمت نود به بعد هستند؛ یعنی بخش عمده تحول انجام شده است و یک قسمتِ پایانی تحول در حال جریان است. تحولاتی در جریان است که اگر این ها به وقوع بپیوندند هویت ی ایرانی جامعه ما با چالش جدی تری روبرو خواهد شد و منشأ همه این تحولات هم همین پارادایم توسعه گرایی است که سازمان برنامه وبودجه در کشور مدیریت می کند. البته بنده توفیق داشتم در خانۀ سازمان برنامه و بودجه هم خوانده ام و آنجا به هر حال هم برگزار می شود. احتمالاً در اول جزوه هایی که تحولات ضد هویت را می نویسند کلمۀ «بسم الله الرحمن الرحیم» نیز نوشته می شود ولی بعد از خواندن و نوشتن «بسم الله الرحمن الرحیم» مقدمات و نظام مفاهیمی در این جزوات و کتاب ها بحث می شود که بعضی از آن ها مثل کنترل جمعیت و فیش های حقوقی نجومی واضح شده است و به نظر ما موارد دیگر آن نیز در آینده واضح تر خواهد شد. این بحثی را که ما مطرح می کنیم جدی بگیرید! من همیشه محضر نخبگان عرض کرده ام که ما پشت دروازه های سازمان برنامه وبودجه از سال 94 خیمه زده ایم و به نظر من اگر حوزۀ علمیه تکلیف سازمان برنامه وبودجه را به روش نرم و استدلالی معلوم کند بسیاری از مشکلاتی که الآن در زندگی مستضعفین و مردم پیش آمده به صورت خودبه خود مرتفع خواهد شد. یعنی این سازمان در حوزه های مختلف [اعم از] عاطفی، فکری، اقتصادی و امنیتی محرومیت زایی می کند. تحلیل هایی در این سازمان مطرح می شود که اگر ما به این تحلیل ها اجازه پیاده شدن دهیم -اینکه عرض می کنم ما اجازه بدهیم منظور این است که حوزۀ علمیه اجازه بدهد و اگر حوزۀ علمیه این ها را عالمانه بحث و طراحی نکند- جامعۀ ما با یک خسران و محرومیت بزرگی روبه رو خواهد شد. الآن مسئلۀ خیلی روشن شده است. واقعاً خسارت محض بود و یک محرومیت عظمی تلقی می شود. ذیل یک تئوری تحت عنوان "سیاست خارجۀ توسعه گرا" شکل گرفت که در سال 1387 در مرکز تحقیقات مجمع تشخیص مصلحت نظام -که به فضل الهی منحل شده و این مرکز الان دیگر وجود ندارد- تئوریزه شد. من همیشه گفته ام که وقتی این ها این نظریۀ سیاست خارجۀ توسعه گرا را تدوین د من یک یادداشتی در حد 700، 800 کلمه نوشته و در آن به دوستان انقل مان گفتم این مسئله به این دلایل خطرناک است. فقط یکی از سایت های انقل آن را منتشر کرد و بقیه حتی از انتشار آن نیز خودداری د. من به دوستان گفتم که چرا آن را منتشر نکردید؟ گفتند ما فکر نمی کردیم این نظریه اجرایی شود. همین نظریۀ توسعه گرا شد: ، بتون ریزی در تأسیسات هسته ای و استقلال کشور، گسترش نظارت های بی سابقه بر کشور ما و عدم رفع تحریم ها بلکه ازدیاد تحریم ها در کشور ایران. لذا خواهش می کنم و از دوستان استدعا می کنم که موردی برخورد نکنید. یکی بگوید که ما با مقابله می کنیم و دیگری بگوید ما با کنترل جمعیت مقابله می کنیم و نفر سوم بگوید ما با فیش های حقوقی نجومی برخورد می کنیم و چهارمی بگوید ما با مسئلۀ تراریخته ها برخورد می کنیم. برای مرکز تحلیل های ناکارآمد در باید فکری کرد. هر از چند گاهی یک تحلیل مطرح می گردد و در پی آن یک ضربه زده شده و یک خسارت وارد می آید و جالب است که به اسم دین و انقلاب هم نوشته می شود. این عرض بنده بود که خواستم مقدمتاً عرض کنم. حالا اگر اجازه بفرمایید من وارد بحث شوم. برای اینکه ابعاد تلخ تراریخته ها مطرح شوند ما پنج پرسش را مطرح کرده ایم. به نظرمان می آید که اگر این پنج پرسش در افکار عمومی مطرح شوند و راجع به آن ها گفتگو اتفاق بیافتد، آن چیزی که ما در شورای پژوهشی شورای راهبردی الگوی پیشرفت ی به آن دست پیدا کرده ایم به تدریج برای عامۀ مردم و عموم نخبگان واضح می شود. من این سؤال ها را حسن السؤال می دانم و الآن با طرح آن ها به دنبال این هستم که با پاسخ به این سؤال ها و حتی با خود اصل سؤال گفتگو اتفاق بیافتد. یعنی ممکن است بعضی از وقت ها گفتگویی راجع به یکی از این سؤال ها لازم باشد که در ذهن ها حسن السؤال شود. چه راجع به خود سؤال ها و چه بحث هایی که حول این سؤال ها مطرح کرده ایم اگر گفتگویی اتفاق بیافتد آن چیزی که ما و دوستان مان از اولِ برنامۀ ششم هشدار داده ایم فکر می کنم واضح شود. من با شرح مختصری یک به یک این سؤالات را مطرح می کنم و ان شاءالله یکی از آن ها را به همراه پاسخ آن محضر شما بررسی کنم. سؤال اول این است که ما پرسیده ایم؛ آیا برای بررسی مسئلۀ تراریخته و به صورت کلی تکنولوژی های زیستی می توان به روش های حسی و پوزیتیویستی اعتماد کرد. این سؤال اول است. اجازه دهید یک مقدار سؤال اول را شرح دهم. ببینید تقریباً در این دو، سه دهۀ اخیر مسئله ای تحت عنوان استفاده از تکنولوژی در حوزه های زیستی مطرح شده است. حوزه های زیستی یعنی چه؟ مثلاً در حوزۀ غذا که یک حوزۀ زیست انسان است قبلاً از بسیاری از تکنولوژی ها استفاده نمی د و الآن مثلاً از بیوتکنولوژی استفاده کرده اند و ژن ها را از یک نظام ژنومی بُرش داده و آن را به یک نظام ژنومی جدید منتقل می کنند. خوب در تاریخ بشریت این قبلاً وجود نداشته است و مصداقی است برای تکنولوژی های زیستی. برای سایر تکنولوژی های زیستی نیز این مسئله وجود دارد. شما می دانید که حدود سی کاربرد برای بیوتکنولوژی شمرده اند که من راجع به بیوتکنولوژی در قسمت چهارم صحبت می کنم. یعنی قرار است زندگی آیندۀ بشریت از مسئلۀ بیوتکنولوژی بسیار متأثر شود. یعنی این طور نیست که شما بگویید محدود به مسئلۀ تراریخته است، نه! می خواهند همۀ حوزه های حیات را به نحوی متأثر کنند که ان شاءالله با توضیحاتی که می دهم واضح می شود. حالا ما سؤالی می پرسیم و آن این که از تکنولوژی و خصوصاً بیوتکنولوژی در حوزۀ زیستی استفاده کنند؛ اما آیا این را از روش های پوزیتیویستی بررسی کنیم؟ روش های پوزیتیویستی را توضیح می دهم که چه کار می کنند اما آیا نتیجه ای که به دست می آید یک نتیجۀ اعتمادآور است؟ ما به این تحلیل اعتماد کنیم و یا برویم و با مدل های جدیدی تکنولوژی های زیستی را بررسی کنیم. روش های پوزیتیویستی و زیستی چه اشکالی دارند؟ مثلاً از صدسال قبل که حلقۀ وین مطرح شده است، حرف هایی مطرح شده که می گویند هر آنچه قابلیت تجربه ندارد را علم تلقی نکنید. بنابراین ما هر آنچه را که به وسیلۀ مدل های آماری قابلیت اثبات دارد را می توانیم علم تلقی کنیم. لذا سایر مسائل و تحلیل ها و آگاهی ها و علومی را که تکیۀ آن وابسته به روش تحقیق حسی نیست را از دایرۀ علم خارج می کنیم. این چه اشکالی ایجاد می کند؟ اولین اشکالی که به مسئلۀ پوزیتیویست و روش های حسی وارد است این است که اشراف اطلاعاتی نسبت به یک موضوع را برای پژوهشگر ایجاد نمی کند. یعنی اگر شما آمدید و از روش حسی استفاده کردید، نتیجۀ علمی ای را که به دست آورده اید نمی توانید بگویید که –به اصطلاح معرفت شناسی- مطابق با واقع است. البته من مطابق با واقع را از باب تفاهم استفاده می کنم و الا آن مبنای معرفت شناسی نیز محل بحث است و اساساً کشف واقع وجود ندارد. به هرحال تطابق با واقعیت و اشراف اطلاعاتی به وسیلۀ روش های پوزیتیویستی به وجود نمی آید. یعنی آن تحلیل شما نتیجه ای دارد ولی معلوم نیست که این نتیجۀ شما نتیجۀ درستی باشد، فردا ممکن است یک تحلیل دیگری بیاید که دارای یک نتیجۀ جدید باشد و آن تحلیل در تعارض با نتیجۀ تحقیق اول شما تلقی شود. لذا خود آقایان غربی هم نگفته اند که استفادۀ از پوزیتیویست این گونه است که یک گزارۀ علمی را اثبات کند و تائید کند که با واقعیت تطابق دارد بلکه می گویند یک گزارۀ کاربردی برای تصرف به شما می دهد. شما با پیش فرض ها و شرایط یک تصرفی را تئوریزه و اجرا می کنید؛ و اگر پیش فرض ها، آ یوم ها و شرایط تغییر کند، تحلیل دیگری به وجود می آید. این ممکن است که در حوزۀ تکنولوژی اشکال نداشته باشد؛ و مثلاً من می خواهم میکروفونی بسازم که صدا را با کیفیت بیشتری داشته باشد و از این روش استفاده کنم و بگویم که اگر در این متغیر تصرف کنید صدا بهتر انتقال پیدا می کند. اما وقتی آن را به موضوعاتی که مربوط به انسان است برگردانیم ممکن است تصرفی را که شما به وسیلۀ روش های پوزیتیویستی در انسان ایجاد می کنید یک مشکل از انسان را حل کند و صد مشکل دیگر به انسان تحمیل کند. این عیب اصلی است. لذا ما همیشه گفته ایم که استفاده از روش های پوزیتیویستی با هر تحلیلی برای انسان مشکل درست می کند. چون شما بدون اشراف اطلاعاتی نسبت به فطرت، پیشنهادی را می دهید و آن پیشنهاد یک کارآمدی را ایجاد می کند و مورد پذیرش واقع می شود و ده حوزۀ انسان را به چالش می کشد. پس با هر نظریه ای که ابطال آن بعداً اثبات می شود در واقع شما زندگی یک گروه انسانی را به چالش کشیده اید. این مطلب خیلی ساده ای است. مثلاً شما تئوری جامعه شناسی را در یک جامعه ای اجرا می کنید. مثلاً در یک جامعه ای تئوری مار را اجرا می کنید. خب تئوری مار مبتنی بر پیش فرض هایی است و تصرفاتی مبتنی بر آن را انجام می دهید. آن تصرفات کارآمدی هایی را ایجاد می کند اما صد مشکل دیگر را نیز ایجاد می کند. مثلاً مار چه می گفت؟ مار می گفت برای اینکه ما به سمت جامعۀ بدون طبقه برویم مالکیت خصوصی را از میان برداریم. مالکیت خصوصی بر اساس تئوری های اقتصادی آن ها از میان برداشته شد. وقتی مالکیت خصوصی را برداشتند چه اتفاقی افتاد؟ مثلاً کیفیت محصولات تولیدشده کم شد. انگیزۀ مردم برای تولید و تلاش اجتماعی به چالش کشیده شد. این تئوری وقتی اجرا می شود زندگی چندین میلیون نفر تمام شده و به چالش کشیده می شود. این تئوری مثل تئوری های حوزۀ سخت افزار و تکنولوژی های غیر زیستی نیست. اگر شما از روش های پوزیتیویستی استفاده کنید با اجرای هر یک از روش های پوزیتیویستی زندگی یک گروهی را به چالش کشیده اید. لذا حرف اصلی دین این است که در مورد مسائل مربوط به انسان باید به تحلیل هایی که از پایگاه اشراف هستند اکتفا شود. چون انسان موجودی پیچیده و ذوابعاد است و تسلط به انسان به وسیلۀ روش های تجربی به دست نمی آید. لذا یکی از استدلال هایی که ما در حجیت وحی بحث می کنیم مسئلۀ اشراف به فطرت است. شما وقتی می خواهید بگویید که چرا ادبیات وحی حجیت دارد به صورت خلاصه این را می گویید که ادبیات وحی به این دلیل حجیت دارد که سازندۀ انسان و خالق انسان توصیفی از انسان ارائه داده است و سازنده و خالق بر مسئله اشراف دارند و همۀ ابعاد را مسلط هستند. برخلاف روش های حسی که انسانی می آید و با یک داده ای و اطلاعاتی، تحلیلی راجع به انسان ارائه می دهد؛ مثل تحلیلی که فروید در حوزۀ روان شناسی مطرح کرد. این تحلیل چون از پایگاه اشراف نیست ما نمی توانیم به کارآمدی آن اعتماد کنیم. خب ما این حرف کلی را روی این مبنا مطرح کرده ایم. البته من می فهمم که این مسئله برای أولی الالباب است. وقتی ما در اشکال به تراریخته ها بحث مان را از روش تحقیق شروع می کنیم، ممکن است بعضی ها بگویند که شما بحث را از یک مبنای نظری شروع می کنید. متوجه هستم که از یک جای بالادستی بحث را شروع می کنم؛ ولی به نظرم می آید که یک نقطۀ تفاهم خوب برای عقلای جریان توسعه گرا است که از روش های پوزیتیویستی برای همۀ حوزه ها استفاده می کنند. من خدمت شما عرض می کنم که مراد من از پوزیتیویست، پوزیتیویست منطقی و فلسفی و این تقسیماتی که وجود دارد نیست بلکه معنای عام آن مدنظر است و حتی کوهن و لاکاتوش را دربرمی گیرد. یعنی ما حتی آن ها را جزء پوزیتیویست به معنای عام آن می دانیم یا مثلاً بحث هایی که در حلقۀ وین شده است که الآن بحث های کوهن و لاکاتوش را در های ایران درس می دهند. همۀ این ها با هر قرائتی که از روش های حسی دارید حرف ما این است که روش های حسی اشراف آور نیست و ما در مورد انسان نمی توانیم ریسک کنیم. گزارشی که منتسب به یزد است می دانید که می گویند برنج طارم مولایی که تراریخته است را 90 روز روی یک گروه دامی آزمایش کرده اند. اینکه می بینید آقای کلانتری و مرکز بیوتکنولوژی ایران این همه سروصدا راه انداخته اند که سلامت برنج مولایی در ایران تائید شده است؛ بروید گزارش تحقیق آن را بخوانید. آنجا می گوید مادۀ تراریخته در مورد یک گروه دامی به مدت 90 روز تست شده است و می گوید که ما عوارض پوستی و خونی و ظاهری را در این دام ها در طول این 90 روز گذشته احساس نکرده ایم. یعنی استاندارد تست تراریخته را اولاً 90 روز در نظر گرفته اند. شاید اگر دورۀ زمانی آن را بیشتر کنیم اثر کند. ببینید اگر شرایط تحقیق را عوض کنیم ممکن است نتیجۀ دیگری به دست بیاید. بنده در آن نامه به آن برادر محترمان نوشتم که ملاک ارزی ، دوره های ارزی میان مدت و بلندمدت است و نه میان مدت و این حرف علی المبنای تحقیقات حسی است. یعنی ممکن است در یک دورۀ ده ساله تغییرات ژنتیکی ایجاد شود. نمی شود که شما در 90 روز تست بزنید. بله در 90 روز سلّمنا. ما تسالم می کنیم و می گوییم که این گزارش درست است که من آنجا نیز حرف دارم. همین الآن مشابه گزارش سایت گروه تحقیقاتی یزد مراجعه کنید و اعضای گروه پژوهشی را بخوانید. بعضی از اعضای گروه پژوهشی همان انی اند که دست اندرکار تولید برنج تراریخته اند. یعنی چه؟ یعنی انی که برنج تراریخته تولید می کنند خودشان می گویند که سالم است. یعنی همان داستان معروف که هیچ بقالی نمی گوید ماست من ترش است. ولی ما از این ها رفع ید می کنیم و می گوییم حداقل دورۀ زمانی را کوتاه مدت نبندید و اجازه دهید در یک دورۀ زمانی میان مدت و بلندمدت آزمایش انجام شود و بعد بگویید سلامت آن را احراز کرده ایم. روش های پوزیتیویستی این گونه اند که اگر شما دورۀ زمانی را از یک دورۀ کوتاه مدت به یک دورۀ بلندمدت تغییر دهید ممکن است یک نتیجۀ دیگری به دست بیاورید و یا اگر هر شرایط دیگری تغییر کند ممکن است یک نتیجۀ دیگری به دست بیایید. لذا خلاصه حرف ما این است که ما مطلقاً در مجموعۀ پژوهشی خودمان مخالف استفاده از روش های حسی حداقل در امور انسانی هستیم. یعنی اگر قرار است تحلیلی راجع به انسان مطرح شود ما معتقدیم که این تحلیل باید از پایگاه اشراف مطرح شود و اتکا به اصل اشراف یک اصل عقلی قابل تفاهم است. اگر بخواهیم با ادبیات ناقض و رکیک بیوتکنولوژی صحبت کنیم نظام ژنتیک انسان خیلی پیچیده تر از نظام ژنتیک یک گیاه است. شرایط روحی انسان یک شرایط پیچیده است. شما نمی توانید توصیفی از روح با روش های پوزیتیویستی بدهید. حتماً یکجاهایی از این توصیف به چالش کشیده می شود. این خلاصۀ عرض ما است. لذا با این توضیحاتی که دادم دوباره آن سؤال را خدمت شما بخوانم. ما سؤال پرسیدیم که آیا برای بررسی مسائل تراریخته و به طورکلی تکنولوژی های زیستی می توان به روش های پوزیتیویستی و حسی اکتفا و اعتماد کرد و یا ما باید روش تحقیق خودمان را عوض کنیم. این یک سؤال است. ما یک مناظره ای در یکی از ها داشتیم و حرف آن آقایی که دفاع می کرد این بود که هنر لیبرالیسم این است که خودش را ترمیم می کند. نظریاتی که مطرح می شود، اگر اشتباه بودن آن واضح شد، خود را ترمیم می کند. من همیشه در مقابل این حرف پرسیده ام که آیا شما می توانید خسارات واردشده به آن انسان های ذیل نظریه تان را ترمیم کنید؟ با هر نظریه ای یک سری محرومیت های و خسارت هایی به انسان ها وارد می شود، آیا آن ها را نیز می توان ترمیم کرد؟ ببینید برای روش های حسی و حداقل در مورد مسائل انسانی حتماً باید یک موضع گیری جدی انجام شود. البته من یک مقدار حداکثری تر نیز فکر می کنم. فکر می کنم که اساساً پوزیتیویست نباید آغاز دل تلقی شود بلکه بایستی با تغییراتی مکمل دل مطرح شود. اما فعلاً همین تغییرات را در مورد انسان بحث می کنم و روی آن اصرار دارم که یک گفتگویی صورت بگیرد. اگر روش پوزیتیویستی اثبات شد که از لحاظ علمی در حوزۀ انسان اعتمادآور نیست، احراز تراریخته را نیز شما با همین روش ها بررسی می کنید؛ پس اگر هزار مقالۀ isi بیاورید و بگویید که تراریخته ها مخاطرات زیستی ندارد و مشکلات حوزۀ سلامت ندارد بنده عرض می کنم که اعتمادآور نیست. چون ممکن است چند وقت بعد هزار مقاله بیاید و مخاطرات زیستی و مخاطرات سلامت تراریخته را اثبات کند و آن وقت ما مردم خود را مدل آزمایشگاهی برای این مسئله کرده ایم کما این که الآن نیز هست. البته آقایان سانسور اطلاعاتی می کنند: همین الآن نیز کلی مقالۀ isi هست که همه در مورد مخاطرات زیستی تراریخته ها بحث می کنند. پس این بحث اول. پس بحث اول بنده از پایگاه روش تحقیق بود. روش تحقیق احراز سلامت تراریخته ها به این دلایلی که عرض اعتمادآور نیست و مهم ترین دلیل اینکه مبتنی بر اشراف اطلاعاتی نیست. مسئلۀ دوم و سؤال دوم را مطرح کنم. سؤال دوم این است که آیا در صورت عدم اعتماد به روش های حسی آیا دسترسی به روش تحقیق جدیدی در این حوزه امکان پذیر است؟ آیا ما می توانیم یک روش تحقیقی جدیدی را ارائه بدهیم یا نه؟ چون من این را می خواهم توضیح تفصیلی بدهم اجازه بدهید که آن را در قسمت پایانی شرح دهم که روش تحقیق ما چیست. سؤال سوم را بررسی کنم: علی المبنای مدل های تحقیقاتی موجود آیا احراز سلامت تراریخته ها امکان پذیر است و در صورت ادعای امکان آیا لوازم احراز سلامت تراریخته ها مانند نظام ارزی ملی مستقل در شرایط فعلی موجود است یا خیر؟ سؤال سوم اصطلاحاً یک سؤال جدلی و علی المبنای خود آقایان است. فرض می کنیم که اشکال روش تحقیقی ما وارد نیست و علی المبنای درست بودن این روش تحقیق وارد داستان می شویم. خب سلامت تراریخته ها آیا تاکنون احراز شده است یا نه؟ اگر آقایان بگویند که سلامت تراریخته ها احراز شده است ما می پرسیم که این همه مخالفت های جهانی و بین المللی و های آنتی gmo در دنیا چه می گویند. ما در کشورمان با یک سانسور عجیب روبه رو هستیم. غرب زده ها و غرب گرایان داخل کشور همیشه تکنولوژی ها را بزک کرده به ما معرفی می کنند و گفتگوهایی که صورت می گیرد برای بنده اعتمادآور نیست. لذا ما همیشه در کنار کارهای تحقیقاتی ای که مبتنی بر آیات و روایات انجام می دهیم، خیلی فرعی با گروه هایی که غرب را خوب مطالعه کرده اند دائم الم هستیم که این مسئله ای که دوستان در داخل می گویند همین گونه است. حالا تفصیلاً موارد آن را نمی خواهم بگویم. بعضی وقت ها در فلان ِ ما تئوری ای مطرح می شود که واقعاً برای 50سال قبل است. یعنی 50سال است که منسوخ شده است و در ایران به عنوان یک حرف نو مطرح می شود. الآن مسئلۀ ما این است که الآن در مسئلۀ تراریخته ها این مدل تراریخت محصولات تقریباً جزء مدل های منسوخ است. به سمت این رفته اند که مدل های ویرایش ژن را که غیر از انتقال ژن است [استفاده کنند]. یک مدل های دیگری را مطرح کرده اند. مخالفت هست و خود مدل نیز به دلیل عوارض آن در حال منسوخ شدن است اما در ایران به عنوان یک حرف جدید مطرح می شود. منتهی حرف ما این است که یک اشکال آن واضح به نظر می رسد. ما همیشه گفته ایم که 38 کشور در دنیا تراریخته ها را ممنوع کرده اند و آن ها می گویند که دروغ است. به بعضی از آن ها می گوییم که چرا می گویید دروغ است؟ می گویند که مثلاً فلان مقدار سویای تراریخته در اروپا وارد می شود. ما بررسی کرده ایم که سویای تراریخته را در اروپا برای بیودیزل استفاده می کنند نه در خوراک انسانی و حیوانی. یعنی در حوزۀ انرژی از آن استفاده می کنند. مدلی برای تولید انرژی هست که معروف به بیودیزل است. همیشه اطلاعاتی که داده می شود دارای این اشکالات است. ما در بخش سوم یک پرسش جدی داریم که این اطلاعاتی که دوستان در مرکز بیوتکنولوژی می دهند واقعاً همۀ داستان است و یا بخشی از داستان است؟ شما دیده اید که صداوسیمای دربارۀ پنبۀ تراریخته در پا تان مصاحبه کرده است. پنبۀ تراریخته بعد از چند دوره کشت با کاهش تولید مواجه شده است. یعنی قرار بود با تراریخت پنبه ما با یک تولید انبوه مواجه باشیم ولی بعد از چند دوره کشت آن تولید انبوه نیز کاهش پیدا کرده است که این ها باید بررسی شود و این گفتگوها باید شکل بگیرد. به خاطر اینکه گفتگوها در کشور خیلی داغ است من مثال دیگری می زنم. سر قضیۀ وا یناسیون اخیراً آقایان غوغا به پا کرده اند که چرا حوزه و برخی از طلبه ها با وا یناسیون مخالفت می کنند. من در جلسه ای که در اصفهان بودم دو سؤال پرسیدم که هنوز نیز آقایان به آن دو سؤال پاسخ نداده اند. آن دو سؤال این بود که چرا تعداد وا ن ها در حال افزایش است. این یک سؤال بود. طبق بعضی از گزارش ها حدود صدنوع وا ن را وارد می کنند. قبلاً این گونه نبود. به چه دلیل تعداد وا ن افزایش پیدا می کند. یک سؤال دیگری مطرح کردیم و گفتیم که چرا در کشورهای اروپایی علیه وا یناسیون تظاهرات می شود. مشخصاً منظور من مطالعه ای بود که در مورد کشور ایتالیا انجام داده بودم. چرا این اتفاق می افتد؟ این سؤال سوم را در همۀ حوزه ها طلبه ها می توانند تکرار کنند. یعنی گزارش ها را اعتماد نکنیم حضرات آقایان! به نظر من گزارشات، جهت دار نوشته می شود. این را من بعد از دو دهه مطالعه در اسناد کشور عرض می کنم. در رفت وآمدها در کمیسیون های مجلس و گفتگوهای طولانی با های مجلس [این را عرض می کنم.] می دانید که ما 108 سال قانون گذاری داریم. ی که قانون را بلد است می تواند به یک بند قانونی استناد کند و بعد حرف خود را جلو ببرد و نفر دوم نیز می تواند به یک بند قانونی دیگری استناد کند و حرف خودش را جلو ببرد. اولین آسیب مسئلۀ متکثر شدن قوانین این است که قوانین ضدّ همدیگر هستند. لذا شما گزارش را می خوانید ولی اگر ملّا و خِرّیت فن به قول آقایان نباشید؛ می بینید که به بند قانونی اشاره کرده و به فلان بحث isi نیز اشاره کرده است و به فلان حرف نیز استناد کرده است. آن را به دست اهل فن بدهید یک بند قانونی مخالف برای شما می آورد، یک مقالۀ مخالف و یک نظر کارشناسی مخالف نیز برای شما خواهد آورد. حالا من در بحث اصلی خود اشاره می کنم که در این شرایط حوزۀ علمیه می تواند بگوید من در موضوع شناسی به نظر کارشناسان رجوع می کنم حال آنکه بین کارشناسان معرکةالآراء است. آیا در زمان و مکان فعلی به این حرف قدیمی و جا افتاده در حوزهٔ علمیه می توان استناد کرد؟ [اگر] آن کارشناس موضوع شناس است، از پایگاه کارشناسی یک گزارشی به شما می دهد و نمایش مقالات isi هم در مقابل شما می چیند و می گوید این را همه تحقیق د و می گویند همه سالم است؛ اگر حوزه، آن گروه مخالف را هم دعوت کند، آنها هم نمایشگاه مقالات isi خود را می چینند و می گویند ببینید محصولات تراریخته ناسالم است؛ لذا فقهای عظام شیعه –کثّر الله امثالهم- در مسئلهٔ تراریخته ها در این دورهٔ اخیر بصیرت به ج دادند؛ آقایان به مراجع گزارش داده بودند که تراریخته ها سالم است ولی مراجع گفته بودند: این مصداق «وقوف عند الشبهة» است و دست نگه داشتند، چون گزارش های مخالف هم بود ولی هنوز انی که در حوزهٔ علمیه ساده برخورد می کنند، هستند و می گویند کار فقیه موضوع شناسی نیست و آن را به معرکةالآراء موضوع شناسان فعلی واگذار می کنند فلذا این وضعیت به وجود می آید. لذا من سؤال سوم خود را دوباره می خوانم: عرض من این است که بر مبنای مدل های تحقیقاتی موجود، آیا می توان ادعای سلامت تراریخته ها را مطرح کرد یا نه؟ این یک سؤال است؛ این یک سؤال جدلی است؛ این بنابر بحث های خودمان نیست و بنابر مبنای همین تحقیقات موجود است. گزارش هایی که راجع به سلامت تراریخته ها هست، توسط ده ها گزارش دیگر نقض می شود؛ باز یک نرمش قهرمانانه در برابر مرکز بیوتکنولوژی ایران کنیم؛ یک سؤال دیگر: بر فرض اینکه سلامت محصولات تراریخته قابل احراز باشد، آیا لوازم علمی و اجرایی آن در کشور ما موجود است یا نه؟ من سؤال می کنم آیا در ایران مرکز ملّی مستقلّ قابل اعتماد برای ارزی تراریخته ها وجود دارد یا نه؟ اگر من از تمامی اشکالات خود در این مبحث بگذرم و بگویم فرضاً سلامت تراریخته ها با روش های حسی قابل احراز است و گزارش های مخالف نیست و anti gmo ها در دنیا وجود ندارند و 38 کشور دنیا تراریخته ها را ممنوع ن د و هیچ کدام از این مخالفان وجود خارجی ندارند، آیا شما مرکز ارزی مستقل در داخل کشور دارید یا نه؟ در کجای دنیا تولیدکنندهٔ تراریخته ها راه می افتد و می گوید تراریخته ها سالم هستند؟ همه شک می کنند! اگر شما به دنبال احراز سلامت تراریخته ها هستید، به یک روشی عمل کنید که قابل اعتماد باشد.بگذارید من یک داستانی برای شما تعریف کنم؛ من خواهش می کنم به این هایی که من عرض می کنم توجه کنید، این هاست که ما را به شک می اندازد؛ وقتی آقای کلانتری به عنوان رئیس محیط زیست منصوب شدند، آن اظهارنظر عجیب را دربارهٔ تراریخته ها د؛ قبل از ایشان خانم ابتکار مخالف بود و همان شب مناظره ای هم که ما داشتیم، خانم ابتکار در مخالفت با تراریخته ها توئیت د؛ یعنی سازمان محیط زیست در ت در زمان خانم ابتکار مخالف جدی با تراریخته ها بود؛ وقتی ایشان رفت و آقای کلانتری آمد، ناگهان موافقت شان را اعلام د؛ من با دوستان صداوسیما به عنوان م صحبت می کردیم، من به آنها گفتم: باید یک برنامه ای در نقد تراریخته ها بگذاریم، دوستان به بنده گفتند: چه ی را به عنوان کارشناس دعوت کنیم؟ گفتم: چون سازمان